tag:blogger.com,1999:blog-79399363297178269652011-04-21T20:49:44.592+02:00Ένας τίμιος πλύν κάφρος Ninja που ψάχνει μια άκρη σ'αυτήν την μπερδεμένη μακαρονάδα που λέγεται ζωή...Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.comBlogger591100tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-38562647424349839652007-07-14T10:26:00.000+03:002007-07-14T11:11:54.917+03:00<strong><span style="color:#339999;">Πέμπτη 12 Ιουλίου 2007...<br /><br />Κόσμος περιμένει έξω από τα Ster Cinemas...<br />Έχω και γω το πολύτιμο χαρτάκι που θα μου επιτρέψει να δω την πρεμιέρα της πολυαναμενόμενης ταινίας στην Ελλάδα...<br />Κοιτάω το ρολόι με αγωνία για το πότε θα μπούμε μέσα... Στο ένα χέρι ένα μεγάλο κουτί πόπ κόρν...<br />Για πρώτη φορά μετά από τόσα χρόνια προβολής της σειράς κινουμένων σχεδίων που πολλοί μεγαλώσαμε μαζί της, έρχεται σχεδόν με αληθινές "λαμαρίνες" και "βίδες" στην μεγάλη οθόνη...<br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5086958804356594562" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RpiCFKi4e4I/AAAAAAAAAEs/Nok4GNQVAOM/s320/000ab_amegatron.jpg" border="0" /><br />Ο επιτυχημένος σκηνοθέτης Michael Bay, μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη τα Transformers!...<br />Μια ρομποτική εξωγήινη φυλή, 2 αντίπαλες παρατάξεις, ένας πόλεμος μεταξύ τους και ο πλανήτης μας.<br /><br />Autobots Vs Decepticons... Ποιός θα νικήσει;...<br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5086959053464697746" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RpiCTqi4e5I/AAAAAAAAAE0/K_2tvmOdLLg/s320/000ab_aoptimus.jpg" border="0" /><br />Είδα τελικά την ταινία και οι εντυπώσεις μου όπως και των υπολοίπων ήταν απλά μια φράση: "Πότε θα βγεί το 2;;;... Ελπίζω να μην αργήσει!!!" Πλάκα πλάκα περί δεύτερης ταινίας ο σκηνοθέτης σε δηλώσεις του μετά την πρεμιέρα είπε οτι είναι 100% σίγουρο οτι θα ετοιμάσει το Sequel και θέλει να βάλει αυτήν την φορά πιο πολλά Transformers σε δράση.<br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5086959822263843762" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RpiDAai4e7I/AAAAAAAAAFE/cuM-apj66oA/s400/rollout_GMautobots_1600.jpg" border="0" /><br />Η ταινία δεν είναι καθόλου κουραστική και χάρη στο έξυπνο σενάριο, στο μπόλικο χιούμορ που έχει, στην καταιγιστική δράση και στα δυνατά και ρεαλιστικά εφέ σε καθηλώνει... Πρoτείνω όσοι δεν την είδατε να σπεύσετε να την δείτε!!!...<br /><br />-"More than meets the eye..." </span></strong><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RpiDdai4e9I/AAAAAAAAAFU/dWpjp3ev1Mo/s1600-h/000ab_starscream.jpg"><strong><span style="color:#339999;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5086960320480050130" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RpiDdai4e9I/AAAAAAAAAFU/dWpjp3ev1Mo/s200/000ab_starscream.jpg" border="0" /></span></strong></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RpiDQqi4e8I/AAAAAAAAAFM/93k-Vw2UIZ0/s1600-h/000ab_blackout.jpg"><strong><span style="color:#339999;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5086960101436718018" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RpiDQqi4e8I/AAAAAAAAAFM/93k-Vw2UIZ0/s200/000ab_blackout.jpg" border="0" /></span></strong></a><strong><span style="color:#339999;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5086960689847237602" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RpiDy6i4e-I/AAAAAAAAAFc/fF3PDPhfinM/s200/barricade_mbody_1280x1024_1.jpg" border="0" /></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-3856264742434983965?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-46337027524602209282007-07-08T10:32:00.000+03:002007-07-08T10:37:00.564+03:00<strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">Η ΤΕΛΕΙΑ ΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ</span> </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;"><br /></span></strong><span style="color:#3366ff;">8.15</span> Ξύπνημα με χάδια και φιλιά<br /><span style="color:#3366ff;">8.30</span> Ζυγίζει 2 κιλά λιγότερο από την προηγούμενη μέρα<br /><span style="color:#3366ff;">8.45</span> Πρωινό στο κρεβάτι με φρεσκοστυμμένο χυμό πορτοκάλι και κρουασάν. ‘Ανοιγμα δώρων διαλεγμένα από τον ευγενικό σύντροφο<br /><span style="color:#3366ff;">9.15</span> Ζεστό μπάνιο με αρωματικό λάδι<br /><span style="color:#3366ff;">10.00</span> Ελαφριά γυμναστική με ωραίο προσωπικό γυμναστή με χιούμορ<br /><span style="color:#3366ff;">10.30</span> Περιποίηση προσώπου, μανικιούρ, πλύσιμο μαλλιών, πιστολάκι<br /><span style="color:#3366ff;">12.00</span> Μεσημεριανό με την καλύτερη της φίλη σε in-εστιατόριο<br /><span style="color:#3366ff;">12.45</span> Χάζεμα της πρώην του συντρόφου συνειδητοποιώντας ότι έχει πάρει 7 κιλά<br /><span style="color:#3366ff;">13.00</span> Ψώνια με φίλες αγοράζοντας πανάκριβα πράγματα, καλλυντικά και ρούχα<br /><span style="color:#3366ff;">15.00</span> Μεσημεριανός ύπνος<br /><span style="color:#3366ff;">16.00</span> Παράδοση 3 ντουζίνων τριαντάφυλλων με κάρτα από άγνωστο θαυμαστή<br /><span style="color:#3366ff;">16.15</span> Ελαφριά γυμναστική στο γυμναστήριο, ακολουθούμενη από μασάζ από έναν δυνατό αλλά φιλικό τύπο ο οποίος λέει οτί ποτέ ξανά δεν έχει κάνει μασάζ σε τόσο τέλειο σώμα<br /><span style="color:#3366ff;">17.30</span> Δοκιμή ρούχων από ακριβή designer-συλλογή και οργάνωση μικρής πασαρέλας μπροστά από μεγάλο καθρέφτη<br /><span style="color:#3366ff;">19.30</span> Δείπνο υπό το φως των κεριών με κομπλιμέντα<br /><span style="color:#3366ff;">22.00</span> Ζεστό μπάνιο (μόνη)<br /><span style="color:#3366ff;">22.50</span> Μεταφορά στο κρεβάτι από υπέροχο γυμνασμένο άνδρα σε φρεσκοπλυμένα και φρεσκοσιδερωμένα σεντόνια<br /><span style="color:#3366ff;">23.00</span> Χαιδολογήματα<br /><span style="color:#3366ff;">23.15</span> Αποκοιμιέται στα στιβαρά του μπράτσα<br /><br /><strong>-------------------------------------------------</strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Η ΤΕΛΕΙΑ ΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΔΡΑ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;"><br /></span></strong><span style="color:#3366ff;">06.00</span> Χτυπάει ξυπνητήρι<br /><span style="color:#3366ff;">06.15</span> Πίπα<br /><span style="color:#3366ff;">06.30</span> Πρωινό ευχάριστο χέσιμο διαβάζοντας τα αθλητικά στην εφημερίδα<br /><span style="color:#3366ff;">07.00</span> Πρωινό: μπριζόλα με αυγά και καφέ ετοιμασμένα από γυμνή υπηρέτρια<br /><span style="color:#3366ff;">07.30</span> Άφιξη λιμουζίνας<br /><span style="color:#3366ff;">07.45</span> Μερικά ποτηράκια ουίσκι στο δρόμο προς το αεροδρόμιο<br /><span style="color:#3366ff;">09.15</span> Πτήση με ιδιωτικό jet<br /><span style="color:#3366ff;">10.30</span> Λιμουζίνα με σωφέρ με προορισμό το golf club (πίπα καθ’οδόν)<br /><span style="color:#3366ff;">11.45</span> Μεσημεριανό: Fast Food, 3 μπύρες<br /><span style="color:#3366ff;">12.15</span> Πίπα<br /><span style="color:#3366ff;">12.30</span> Γκόλφ<br /><span style="color:#3366ff;">14.15</span> Λιμουζίνα πίσω στο αεροδρόμιο (ουίσκι καθ’οδόν)<br /><span style="color:#3366ff;">15.30</span> Απογευματινή εκδρομή για ψάρεμα (οι γυναίκες συνοδοί είναι όλες γυμνές)<br /><span style="color:#3366ff;">17.00</span> Πτήση για το σπίτι, μασάζ από τις αδερφές Κανονίδου<br /><span style="color:#3366ff;">18.45</span> Χέσιμο, μπάνιο, ξύρισμα<br /><span style="color:#3366ff;">19.30</span> Απογευματινό: αστακός για ορεκτικό, Dom Perignon (1953), μεγάλο χυμώδες φιλέτο μπριζόλας ακολουθούμενο από κρέμα παγωτού επάνω στα στήθη της υπηρέτριας<br /><span style="color:#3366ff;">21.00</span> Κονιάκ Ναπολέων και πούρα Αβάνας μπροστά από τηλεόραση (home-cinema), αθλητικά: Ελλάδα-Γερμανία: 11-0<br /><span style="color:#3366ff;">21.30</span> Σέξ με 3 γυναίκες<br /><span style="color:#3366ff;">23.00</span> Μασάζ και μπάνιο σε πισίνα με πρόγραμμα whirlpool, με πίτσα και κρασί<br /><span style="color:#3366ff;">23.30</span> Πίπα για καληνύχτα<br /><span style="color:#3366ff;">23.45</span> Μόνος στο κρεβάτι<br /><span style="color:#3366ff;">23.50</span> Κλανιά 12 δευτερολέπτων η οποία αλλάζει τόνο κάθε 4 δευτερόλεπτα και ειδοποιεί τον σκύλο να βγεί έξω<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-4633702752460220928?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-28578340589645979562007-07-08T10:28:00.000+03:002007-07-08T10:29:49.029+03:00<strong><span style="font-size:85%;color:#cc9933;"><em>Α : Άντρας<br />Γ : Γυναίκα</em></span></strong><br /><br /><strong><span style="color:#999900;">Α : zzzzzzz<br />Γ : Μα πήγε 7 η ώρα ?? ΩΧ ΘΕΕ ΜΟΥ !!! Και πρέπει να ισιώσω τα μαλλιά μου, και στις 9:30 θα περάσει να με πάρει ο Γιώργος !! Δεν προλαβαίνω με τίποτα !!!<br /><br />Α : zzzzzzz<br />Γ : Ωχ δεν ισιώνουν με τίποτα !! Θα τα δέσω ψηλά κοτσίδα και σε όποιον αρέσουν !!<br /><br />Α : zzz.. ωχ ρε μάνα, άσε με 5 λεπτά ακόμα... και αν αργήσω λίγο δεν πειράζει.. zzz..<br />Γ : Ωχ ρε γαμώτο, τώρα τι θα φορέσω ?? Πρέπει να πάρω την Γιώτα τηλέφωνο!!<br /><br />Α : (απαντώντας στο τηλέφωνο) – Ναι?? Έλα ρε μ*****! Μπα, δεν ξέρω τι θα κάνω απόψε. Βαριέμαι κάπως (σιγά μην του πω ότι θα βγω με γυναίκα. Και δεν μου κάτσει? Τι θα του πω μετά?)<br />Γ : - Ναι? Έλα Γιώτα μου! Σώσε με!! Σε 2 ώρες έρχεται ο Γιώργος, ναι εκείνος ο κούκλος ναι, εκείνος που ήταν μαζί με εκείνο το μπάζο.. ναι... ο γλυκούλης μου, μου ζήτησε να βγούμε!!!!!<br /><br />Α : ΡΕ ΜΑΝΑ !! Δεν έχει ζεστό νερό !! Πώς θα κάνω μπάνιο τώρα ??<br />Γ : Γιώτα μου, μα πέρασε ήδη μισή ώρα?? Δεν θα προλάβω!! Και τι θα φορέσω?? Μου φέρνεις, σε παρακαλώ εκείνο το παντελόνι σου το μαύρο που μου κάνει ωραίο κ***?? ΕΕΕεεεελλαααααα!!!<br /><br />Α : Ωχ βαριέμαι να ξυριστώ, αλλά δεν θέλω να νομίσει ότι είμαι βλάχος!! ΑΟΥΥΥΥ !!! @%#@#$ ΓΑΜΩ ΤΟ AFTERSHAVE ΜΟΥ !!<br />Γ : Δεν θα βάλω το παντελόνι της Γιώτας τελικά, θέλω να βάλω φούστα.. αλλά πρέπει να ξυριστώ πρώτα !!! ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΩΡΑ !!<br /><br />Α : ΜΑΝΑΑΑΑΑΑ!!! Είμαι στο μπάνιο!! Φέρε μια πετσέτα !!<br />Γ : Επιτέλους τελείωσα και με τα ξυρίσματα! Ωχ, πού είναι η ενυδατική κρέμα τώρα??<br /><br />Α : Λες να βάλω το μποξεράκι με τις καρδούλες? Λες να βάλει τάνγκα? Ωχ μάνα μου!!<br />Γ : Δεν έχω καλό βρακί πλυμένο, θα βάλω τάνγκα. Ελπίζω να μην βάλει μποξεράκι με καρδούλες!<br /><br />Α : Ρε μάνα, την φανέλα μου την μαύρη την έβαλες στο πλυντήριο?<br />Γ : ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΦΟΡΕΣΩ !! Αναγκαστικά θα βάλω τη φανέλα που αγόρασα χθες!<br /><br />Α : Ωχ αυτό το jean μου έχει λιώσει τα @@!! Ας ανάψω και την τηλεόραση να δω πόσo πάει το ματς.<br />Γ : Δεν μου αρέσουν αυτά που φόρεσα! Θα βάλω το φόρεμα που φόρεσα και πέρσι την πρωτοχρονιά!<br /><br />Α : Ρε μάνα, έχει τίποτα να φάω??<br />Γ : Με παχαίνει αυτό το φόρεμα. Και είναι και πολύ επίσημο! Θα φορέσω την φούστα μου την μαύρη!<br /><br />Α : Ρε μάνα, έχουμε Coca Cola?<br />Γ : Φτου μου μην με ματιάξω ! Είμαι κούκλα!!<br /><br />Α : Άντε θα ξεκινήσω. Θα έχει και κίνηση Σάββατο βράδυ!<br />Γ : Λοιπόν. Κινητό, λεφτά, τσιγάρα, πούδρα, lipstick, άρωμα, χαρτομάντιλα ... ελπίζω να μην ξέχασα κάτι !<br /><br />Α : ΓΑΜΩΤΟ!! Οδηγά γυναίκα μπροστά μου! Δεν πρόκειται να φτάσω στην ώρα μου!<br />Γ : Μαμά είμαι καλή ? Μπαμπά, μου δίνεις 30 ευρώ?<br /><br />Α : Σταματάω στο περίπτερο για τσιγάρα, τσίχλες, ας πάρω και προφυλακτικά μήπως και μας κάτσει!<br />Γ : Λες να μου φύγει πόντος από το καλτσόν? Ας πάρω ακόμα ένα μαζί μου!<br /><br />Α : YES !! YES !! Φόρεσε φούστα!!!!!!!<br />Γ : Ελπίζω να του αρέσουν αυτά που φοράω!<br /><br />Α : Μα πόσο άρωμα έβαλε?!<br />Γ : Μα πόση κολόνια έβαλε?!<br /><br />Α : Ας βάλω Σαββόπουλο να νομίσει ότι είμαι ποιοτικός<br />Γ : Παναγίτσα μου! Ποιος είναι αυτός πάλι? Δεν έχει Ρουβά το ραδιόφωνο ?<br /><br />Α : Το παρκάρισμά μου είναι γαμάτο !!<br />Γ : Πώς πάρκαρε έτσι?? Δεν μπορώ να κατέβω τώρα!<br /><br />Α : Ελπίζω να μην δω την πρώην<br />Γ : Ελπίζω να με δει ο πρώην για να ζηλέψει<br /><br />Α : Δεν μπορούσε να παραγγείλει πιο ακριβό καφέ? (ειρωνικό) Πάλι θα μείνω άφραγκος!!<br />Γ : Ας μην παραγγείλω κάτι να φάω. Να μην πιστέψει ότι είμαι λαίμαργη!<br /><br />Α : Να τον και τον Κώστα. Άστον, βαριέμαι να του μιλήσω.<br />Γ : Μαρία μου τι κάνεις? Καλά ? Το αγόρι? Η οικογένεια?<br /><br />Α : Μα τους ξέρει όλους?? Έχει μιλήσει με το μισό cafe!! Hello?? Είμαστε και εμείς εδώ!!<br />Γ : Πρέπει να πάω τουαλέτα να βάλω lipstick. Έχει βγει όλο πάνω στο φλυτζάνι!<br /><br />Α : Και ναι σηκώνεται !! Και ΝΑΙ ΦΟΡΑΕΙ ΤΑΝΓΚΑ !!<br />Γ : Ελπίζω να μην βλέπει τον κ*** μου τώρα !!<br /><br />Α : 10 ευρώ δύο καφέδες?!?!?!?<br />Γ : Ωχ τι γλυκός θα πληρώσει!!<br /><br />Α : Ευτυχώς δεν έχει καλέσει και όλες τις φίλες τις στο club.<br />Γ : Μα που είναι τα κορίτσια? Είχαμε πει να βρεθούμε πριν δέκα λεπτά!<br /><br />Α : Παναγίτσα μου μα τι είναι όλες αυτές? Ευτυχώς, έχει έρθει και ο γκόμενος της μιας και θα έχουμε κάτι να λέμε.<br />Γ : Μα τι έχει φορέσει η Φρόσω? Έλεος !!<br /><br />Α : Να την κεράσω ακόμη ένα ποτό μήπως και μου κάτσει?<br />Γ : Μα τι προσπαθεί να κάνει? Να με μεθύσει και να του κάτσω?<br /><br />Α : Παναγίτσα μου αυτή η χορεύτρια!! Και αυτά τα φτερά που φοράει!! Ωωωωωωχ!!!!<br />Γ : Μα τι χοντρά πόδια που έχει εκείνη η χορεύτρια!! Και εκείνα τα φτερά!! Σαν την κότα είναι!!!<br /><br />Α : Να την φιλήσω τώρα ή να περιμένω μέχρι να πάμε στο αυτοκίνητο?<br />Γ : Γιατί δεν με φιλά? Δεν του αρέσω?<br /><br />Α : Λες να θέλει δεσμεύσεις και μαλακίες μετά από ένα φιλί?<br />Γ : YES! Τον έριξα!! Και φιλά και καλύτερα από τον πρώην!<br /><br />Α : Τέλεια, έχουν βάλει Βανδή!<br />Γ : Δεν μπορούσαν να έχουν βάλει Βίσση?<br /><br />Α : Πήγε 3 η ώρα!! Καλύτερα, θα έχουμε ώρα να κάνουμε τα δικά μας μέχρι το πρωί!<br />Γ : ΠΗΓΕ 3 Η ΩΡΑ?? Θα με σκοτώσει ο πατέρας μου! Θα του πω να με πάει κατευθείαν σπίτι, μην με περάσει για εύκολη!<br /><br />Α : Μα τι το παίζεις δύσκολη τώρα? Αφού έδειχνε ότι το ήθελε!! Γυναίκεεεες!!!<br />Γ : Ελπίζω να με πάρει τηλέφωνο. Τώρα να δεις που δεν θα θέλει δεσμεύσεις.. Άντρες!!</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-2857834058964597956?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-39964498780004076652007-07-08T10:21:00.000+03:002007-07-08T10:22:58.397+03:00<strong>* Στην ηλικία των 3, επιτυχία είναι να μην κατουράς το βρακί σου.<br />* Στην ηλικία των 12, επιτυχία είναι να έχεις φίλους.<br />* Στην ηλικία των 18, επιτυχία είναι να έχεις δίπλωμα οδήγησης.<br />* Στην ηλικία των 20, επιτυχία είναι να κάνεις σεξ.<br />* Στην ηλικία των 35, επιτυχία είναι να έχεις χρήματα.<br />* Στην ηλικία των 50, επιτυχία είναι να έχεις χρήματα.<br />* Στην ηλικία των 60, επιτυχία είναι να κάνεις σεξ.<br />* Στην ηλικία των 70, επιτυχία είναι να έχεις δίπλωμα οδήγησης.<br />* Στην ηλικία των 75, επιτυχία είναι να έχεις φίλους.<br />* Στην ηλικία των 80, επιτυχία είναι να μην κατουράς το βρακί σου.</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-3996449878000407665?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-29521778025416928722007-07-08T10:16:00.000+03:002007-07-08T10:20:49.534+03:00<strong><em><span style="font-size:130%;color:#cc9933;">Τι λέει μία γυναίκα στην άλλη για το νέο της κούρεμα και τί ένας άντρας δε έναν άλλον;... Διαβάστε για να δείτε... :)</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#ff0000;"></span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#ff0000;"></span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#ff0000;">Γυναικεία έκδοση:</span></em></strong><br /><br /><strong>Γυναίκα1:</strong> Ω Θε μου, έκοψες τα μαλλιά σου! Καλέ πώς σου πάνε; Θαύμα!<br /><strong>Γυναίκα2:</strong> Λες; Εγώ δεν ήμουν της ίδιας άποψης όταν τα είδα στον καθρέφτη.<br />Θέλω να πω δεν τα βρίσκεις υπερβολικά κατσαρά;<br /><strong>Γυναίκα1:</strong> Κύριε των Δυνάμεων, όχι! Είναι τέλεια. Κι εγώ θα ήθελα να τα κόψω σε αυτό το στυλ αλλά είμαι πολύ στρογγυλοπρόσωπη και δε θα μου πηγαίνουν.<br />Μάλλον είναι καλύτερα να τ'αφήσω ως έχουν.<br /><strong>Γυναίκα2:</strong> Μιλάς σοβαρά; Εγώ το πρόσωπό σου το βρίσκω αξιολάτρευτο. Και θα μπορούσες χωρίς πρόβλημα να κάνεις μία από αυτές τις νεανικές κομμώσεις που είναι αυτή την εποχή της μόδας. Θα είσαι υπέροχη!<br />Θα'θελα κι εγώ να το κάνω αλλά φοβάμαι ότι θα φαίνεται ο λαιμός μου.<br /><strong>Γυναίκα1:</strong> Μα τι λες χρυσή μου; Εγώ πολύ θα ήθελα να έχω ένα λαιμό σαν τον δικό σου. Και τι δε θα'κανα για να κρύψω τις ωμοπλάτες μου.<br /><strong>Γυναίκα2:</strong> Καλέ τρελλάθηκες; Ξέρω κοπέλλες που θα έδιναν ό,τι είχαν και δεν είχαν για ν'αποκτήσουν ωμοπλάτες σαν τις δικές σου. Κοίτα τι ωραία που σου πηγαίνουν όλα τα ρούχα; Κοίτα τα δικά μου χέρια πόσο κοντά είναι; Αν είχα κι εγώ λίγο μεγαλύτερες ωμοπλάτες θα μπορούσα να φοράω ό,τι ρούχο γουστάρω.<br /><strong>Γυναίκα1:</strong> Αχ μη λες σαχλαμάρες και με κάνεις και γελάω! Αφού όλοι οι άνδρες πέφτουν στα πόδια σου! Αχ, πέρασε η ώρα κι έχω αργήσει, πρέπει να σ'αφήσω, τσάο τσάο!<br /><strong>Γυναίκα2:</strong> Γεια σου χρυσή μου!<br /><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#999900;">----------------------------------</span></strong><br /><strong><em><span style="color:#3366ff;">Ανδρική έκδοση:<br /></span></em></strong><br /><strong>Ανδρας1:</strong> Μπα, κουρεύτηκες;<br /><strong>Ανδρας2:</strong> Ναι<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-2952177802541692872?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-23816569876568245102007-06-26T22:26:00.001+03:002007-06-26T22:29:57.421+03:00<strong>Πιστεύω πως όλοι μας έχουμε δει καταδιώξεις με αυτοκίνητα στην τηλεόραση από την μακρινή Αμερική που μας θυμίζουν ταινίες και μας ανεβάζυν την αδρεναλίνη... Αλλά αυτό που θα δείτε παρακάτω ειλικρινά πρέπει να κουβαλάς πολύ τρέλα για να το κάνεις...<br /></strong><br /><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/WYL00x9oMH8"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/WYL00x9oMH8" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-2381656987656824510?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-89302049392606824292007-06-26T20:21:00.000+03:002007-06-26T21:31:10.640+03:00<div><strong>Αφόρητη και σήμερα η ζέστη... Φφφφφ... Αλίμονο σε μας που μένουμε στην πόλη λόγω δουλειάς... Τυχεροί όσοι πάνε στις παραλίες ακόμα και τις καθημερινές... Εμείς ένα σαββατοκύριακο και αυτό με το ζόρι...</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Λες να ανοίξεις και τον υπολογιστή να ξεχαστείς λίγο και απο 40 βαθμούς που έχει έξω, 50 πάει μέσα στο σπίτι και λιώνεις... Εμ... Aircondition δεν παίζει στον ορίζοντα και ο ανεμιστήρας τι να σου κάνει;...</strong><br /><strong></strong><br /><strong><a href="http://f.foto.radikal.ru/0609/8500ec1b0ddb.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 189px; CURSOR: hand" height="286" alt="" src="http://f.foto.radikal.ru/0609/8500ec1b0ddb.jpg" border="0" /></a>Βγαίνεις να πάρεις τίποτα δροσιστικό από το περίπτερο μπας και ξελαμπικάρεις και να σου και μια αιθέρια ύπαρξη με τον μίνι ή το σορτσάκι μέχρι το "......" και με μαγιό στυλ μπλουζάκι να σου ανεβάζει την θερμοκρασία ανα 10 βαθμούς σε κάθε της βήμα... Ε, μετά είναι να μην γυρίσεις σπίτι και να χώσεις το κεφάλι στην κατάψυξη;...</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Που θα πάει θα περάσει και αυτό...</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Τώρα που είπα κατάψυξη... Βρήκα μια λύση για όσους δεν έχουν αρκουδίσιον... Ανοίγεις την κατάψυξη και βάζεις τον ανεμιστήρα να φυσάει μέσα της. Ο αέρας που βγαίνει είναι παγωμένος και την βρίσκεις μια και καλή (αρκεί να μην έχεις τίποτα μέσα στην κατάψυξη και σου χαλάσει). Βασικά δεν ξέρω και αν θα καεί το ψυγείο τόση ώρα ανοιχτό...</strong><br /><strong></strong><br /><strong>60 βαθμούς βάρεσε λέει το θερμόμετρο στην γείτονα χώρα (για τους Τούρκους μιλάω...).</strong><br /><strong>Κάψα μέχρι τελικής πτώσης δηλαδή...</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Τώρα που το καλοσκέφτομαι, ρε παιδιά ειλικρινά η χώρα μας πρέπει να έχει φύλακα άγγελο. Την ώρα που άλλες χώρες πλήτονται από πλημμύρες και θυελλώδεις βροχές, το χαλάζι πέφτει από μέγεθος καρυδιού εως μέγεθος αυγού, καύσωνες, τσουνάμι, σεισμοί, ηφαίστεια, αρρώστιες, τυφώνες, ανεμοστρόβιλοι, κεραυνοί, στην Ελλαδίτσα ως εκ θαύματος (εκτός από μερικά καιρικά φαινόμενα όπως η ζέστη παράδειγμα και αυτή και πάλι όχι σε τόση ένταση όπως σε άλλες χώρες) δεν συμβαίνει απολύτως τίποτα ή ότι συμβεί γύρω μας, εμάς θα μας πάρει ξόφαλτσα...</strong><br /><strong>Τώρα πως το βλέπετε αυτό;...</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-8930204939260682429?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-86553147564409165932007-06-26T17:35:00.000+03:002007-06-26T17:46:27.566+03:00<strong><em><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">NAIAIAIAIAIAIAIAIAI!!!!!!!!!!!!<br /></span></em></strong><div></div><div><strong><em><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">SNOOP DOGG LIVE ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!!!!</span></em></strong></div><br /><div></div><div><span style="font-size:130%;"><strong>Ίσως από τα καλύτερα events του φετεινού καλοκαιριού<em><span style="color:#339999;">(δεν ξεχνάμε το Rockwave ;) )</span></em>!!!</strong></span></div><br /><div><strong><em><span style="font-size:130%;color:#999900;">Ο Snoop Dogg για πρώτη φορά πατάει το πόδι του στην Ελλάδα για ένα απίστευτο LIVE στις 10 ΙΟΥΛΙΟΥ 2007 στο Γήπεδο BASEBALL στο Ελληνικό!!! Τιμή Εισητηρίου 42,40 Euro.</span></em></strong></div><br /><div></div><div><strong>Είναι ο αδιαφιλονίκητος μαύρος SUPERSTAR!<br /></strong><a href="http://imagecache2.allposters.com/images/pic/REIN/13634~Snoop-Dogg-Posters.jpg"><strong><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 175px; CURSOR: hand" height="275" alt="" src="http://imagecache2.allposters.com/images/pic/REIN/13634~Snoop-Dogg-Posters.jpg" border="0" /></strong></a><strong>Ο πιο επιδραστικός μαύρος καλλιτέχνης της τελευταίας δεκαπενταετίας, είδωλο για όλους ανεξαιρέτως τους φίλους της μαύρης μουσικής και σεβαστός από τους οπαδούς κάθε είδους σύγχρονης μουσικής. Με το ιδιαίτερο προσωπικό του ήχο αλλά και lifestyle, είναι από τις λίγες περιπτώσεις που κάποιος καλλιτέχνης έχει χαρακτηρίσει από μόνος του ένα ολόκληρο είδος ζωής και μουσικής και το έχει φέρει από τους δρόμους στο παγκόσμιο προσκήνιο: ο SNOOP DOGG ήταν η κυριότερη αιτία που η ραπ μουσική κατέκτησε τα αμερικάνικα charts, έγινε η βασική μουσική του τηλεοπτικού κολοσσού MTV και έφτασε στο σημερινό σημείο παντοδυναμίας της. </strong></div><div><strong></strong> </div><div><strong>Στην καριέρα του, έχει πουλήσει 20 εκατομμύρια δίσκους μόνο στις ΗΠΑ και άλλα τόσα στον υπόλοιπο κόσμο. Τα άλμπουμ του, από το 1993 μέχρι και σήμερα κατακτούν πολύ εύκολα την κορυφή των charts στις ΗΠΑ και το ίδιο συμβαίνει με πάρα πολλά από τα τραγούδια του. </strong></div><div><br /><strong>Η τεράστια επίδραση του στην σημερινή μουσική είναι εμφανής και από την τεράστια απήχηση που έχουν οι συνεργασίες του με νέους καλλιτέχνες: κορυφαία ονόματα όπως ο Akon, ο Eminem και o Pharell έχουν κάνει τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους με κομμάτια όπου συμμετέχει ο Snoop Dogg.</strong></div><br /><div><strong>Στην Ελλάδα, ο Snoop Dogg έχει διαχρονικά εξαιρετική απήχηση στο κοινό: με πωλήσεις αρκετών χιλιάδων ανά άλμπουμ, είναι ο πιο αγαπητός μαύρος καλλιτέχνης του ελληνικού κοινού, ανεξαρτήτως είδους.</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-8655314756440916593?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-4517377362850203092007-06-26T17:17:00.000+03:002007-06-26T17:25:56.913+03:00<strong>Πρόσφατα από το "δάγκωμα" μιας φίλης μου που με έκανε βαμπίρ(!!!) ανακάλυψα ένα διαδυκτιακό παιχνιδάκι... Βρυκόλακες και Λυκάνθρωποι μάχονται για την κυριαρχία της φυλής τους... Διαλέγεις ανάμεσα σε μία από τις 2 φυλές και το παιχνίδι ξεκινάει!</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Βρές αντίπαλους για να πολεμήσεις, φτιάξε το κρυσφήγετό σου, ανέβα επίπεδο, απέκτησε εμπειρία, βρες καινούργια όπλα και πανοπλίες, ανακάλυψε σπάνια αντικείμενα, δημιούργησε ή μπες σε συμμαχίες, βγές για κυνήγι και προσπάθησε να γίνεις από τα πιό δυνατά πλάσματα της νύχτας!</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Αξίζει να το δοκιμάσετε... :)</strong><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;"><strong>Ακολουθήστε το παρακάτω</strong></span> <span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong>LINK:</strong></span> <a href="http://s2.bitefight.gr/c.php?uid=27797"><strong><span style="font-size:130%;">http://s2.bitefight.gr/c.php?uid=27797</span></strong></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-451737736285020309?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-47378169293223260652007-06-23T01:26:00.001+03:002007-06-23T02:29:26.683+03:00<strong>Όπως στα παλιά αμερικάνικα Western, έτσι μάλλον θα καταντήσω και εγώ, αφού προσπαθώντας να ανοίξω τα μάτια της πολιτείας για τα χάλια που υπάρχουν πίσω από καλά σφραγισμένες πόρτες, θα καταλήξω με αμοιβή για το κεφάλι μου...<br /></strong><div><br /></div><strong><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5079023479414704386" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 182px; CURSOR: hand; HEIGHT: 250px; TEXT-ALIGN: center" height="234" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RnxQ8dhhyQI/AAAAAAAAAEc/Qy5FMptIgew/s200/wanted.png" width="172" border="0" /><br /></strong><div></div><br /><p><strong></strong></p><div><strong>Ρε δεν ντρέπεστε καθόλου πια;...</strong></div><br /><p align="left"><strong>Και για όσους με απειλούν και μου στέλνουν "περίεργα" μηνύματα, ενημερώνω πως δεν σας φοβάμαι ρεεεεεεε!!!...</strong></p><br /><p align="left"><strong>Άντε κάντε και καμιά δουλειά...</strong></p><p align="left"><strong></strong> </p><p align="left"><strong><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ffcc33;">LINK:</span> <a href="http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=722501">http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&amp;article_id=722501</a></span></strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-4737816929322326065?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-64039611201715149522007-06-20T00:35:00.000+03:002007-06-23T01:26:15.597+03:00<span style="font-size:180%;"><strong>ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΩ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΒΑΡΕΘΕΙ ΔΙΑΒΑΣTΕ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΝΩΝΥΜΟ ΣΤΟ <span style="color:#ff0000;">INDYMEDIA</span> ΚΑΙ ΠΙΟ ΚΑΤΩ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ...</strong></span><br /><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;"><br /></span><span style="font-size:85%;"><span style="color:#3366ff;">Μερικές αλήθειες για τον Kabamaru Igano<br />από @ 3:29μμ, Τρίτη 19 Ιουνίου 2007(Τροποποιήθηκε 0:21πμ, Τετάρτη 20 Ιουνίου 2007)</span><br />...<br />Διάβασα σήμερα το σχετικό δημοσίευμα στην Ελευθεροτυπία, όπως διάβασα και τα ρατσιστικά σχόλια που υπήρχαν στο blog του, το βράδυ που ανακαλύφτηκε το βίντεο από τους γάτους του διαδυκτίου. Το βίντεο φυσικά ο Kabamaru Igano το ανέβασε μόνο για πάρτη του, για να εμπλουτίσει το blog του, και όχι για κάποιο αντιρατσιστικό ή αντικρατικό ή αντιαστυνομικής βίας λόγο. </span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;"></span><br /></span><span style="font-size:85%;">Το βίντεο ανακαλύφθηκε στο youtube, έτυχα να είμαι στο indymedia την ώρα που δημοσιεύτηκε και παρακολούθησα όλη την εξέλιξη μέχρι της 5 το πρωί. Από 11 επισκέψεις που είχε το βίντεο στο youtube, μετά από 1 μέρα "δημοσιοποίησης" του από τον Kabamaru Igano, σε 15 λεπτά από τη στιγμή που δημοσιεύτηκε στο indymedia, έφτασε τις 63! και μέχρι τις 5 το πρωί, είχε φτάσει τις 240 περίπου! ενώ τα παιδιά του indymedia το είχαν ανεβάσει και στον δικό τους σέρβερ και το είχαν βάλει πρωτοσέλιδο. </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">Τα ρατσιστικά αυτά σχόλια για τα οποία αναφέρομαι παραπάνω, αυτή τη στιγμή δε υπάρχουν, διαγράφτηκαν από τον Kabamaru Igano, επειδή προφανώς θέλει να παρουσιάσει διαφορετικό προφίλ για τον εαυτό του, από το πραγματικό, και ίσως από τους πραγματικούς σκοπούς που ανέβασε το βίντεο. Οποιος πρόλαβε αυτά τα σχόλια, καταλαβαίνει τι λέω, όπως επίσης και από τα email που έστειλε στους δημοσιογράφους. Αποποιήται της ευθύνης, όλοι καλοί είναι, και οι μπάτσοι - βασανιστές, "δεν έχω τίποτε μαζί τους" κλπ, αλλά θέλω τη δημοσιότητα ρε μάγκες μου αρέσει... </span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">Ο Kabamaru Igano σε σχόλιο του, γελούσε με ρατσιστικό σχόλιο που είχε δημοσιευτεί στο blog του, και έλεγε συγκεκριμένα: "μπορεί να έχεις δίκιο δεν το είχα σκεφτεί αυτό... ΧαΧα..."Το σχόλιο που απαντούσε έλεγε, ότι οι 2 μετανάστες που βασανίζονταν, πρέπει να είχαν πονόδοντο και γι' αυτό ο αστυνομικός τους έβαζε να χτυπιούνται...Ο ήρωας της ημέρας Kabamaru Igano, γελούσε με τον ρατσιστικό σχολιασμό, και δεν προέβει, όπως θα έπρεπε στη διαγραφή του.</span><br /><br /><span style="font-size:85%;"> Καμαρώστε τον...</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">**************************************</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span><br /><br /><span style="font-size:85%;color:#3366ff;">Καλησπέρα...<br />από Kabamaru Igano 0:21πμ, Τετάρτη 20 Ιουνίου 2007</span><br /><span style="font-size:85%;"><br />Καλησπέρα φίλε μου...<br /><br />Μόλις ενημερώθηκα για το πικρόχολο σχόλιο σου για μένα και είπα να σου απαντήσω αμέσα και ευθέως...<br />Δεν έχω σβήσει κανένα σχόλιο από το Blog μου και είναι όλα εκεί από την πρώτη στιγμή δημοσίευσης του βίντεο. Ποτέ μου δεν σχολίασα αρνητικά ή ρατσιστικά για οπιονδήποτε και αν δίαβασες σωστά, το σχόλιο για τον "πονόδοντο" το γράφει άλλος... Απλά εγώ του απαντάω με λίγο Black Humor... (ίσως να ήταν λάθος απάντηση για σένα...).<br /><br />Δεν ανέβασα το βίντεο ούτε για να γίνω διάσημος, ούτε το καλό παιδί, ούτε για να δείξω πως έκανα κατόρθωμα... Ευχαρίστως να πάρει άλλος το "κατώρθωμα" μου... Ακόμη και συ αν θες...<br /><br />Και τέλος μια θερμή παράκληση σε όλους όσους επιμένουν να μάθουν για μένα και να με βρούν. Ηρεμίστε, δεν είμαι ότι μου καταλογίζουν. Ανέβασα το βίντεο, το σχολίασα και ως εκεί... Μην ψάχνετε για κρυφές συνομωσίες και εκδικητικές κινήσεις. Ψάξτε καλύτερα μέσα σας...<br />Γιατί εγώ ότι ήταν να πω το είπα...<br /><br />Αυτά τα λίγα...<br /><br />Και επειδή είμαι ανώτερος από σένα τουλάχιστον, θα σε χαιρετήσω όπως έκλεισα την επιστολή μου...<br /><br /><br />Mε εκτίμηση,<br />Κabamaru Igano<br /><br /></span><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">**************************************</span><br /></span><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;">LINK: <a href="http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=721850">http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&amp;article_id=721850</a></span></strong><br /><br /></strong></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-6403961120171514952?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-68129441097958856942007-06-18T19:50:00.000+03:002007-06-18T20:01:55.351+03:00<strong><em><span style="color:#ff0000;">Ετοίμασα και έστειλα μια επιστολή προς όλα τα Μ.Μ.Ε. που έστειλαν e-mail και ήθελαν να επικοινωνήσουν μαζί μου για πληροφορίες σχετικά με το βίντεο και τις προθέσεις μου...</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#ff0000;">Ελπίζω μετά από αυτό να σταματήσουν να δημοσιεύουν ανακρίβιες προς το πρόσωπό μου και για τους λόγους που ανέβασα το βίντεο.</span></em></strong><br /><br /><strong><em><span style="color:#ff0000;">Η επιστολή μου είναι η παρακάτω:</span></em></strong><br /><span style="font-size:180%;"><strong>------------------------------</strong></span><br /><br /><span style="color:#66cccc;">Όποιον αφορά.<br /><br /><br />Καλησπέρα σας.<br /><br /><br />Ύστερα από τα τελευταία γεγονότα και εξελίξεις , θα ήθελα να παρέμβω με την συγκεκριμένη επιστολή και να ενημερώσω τον όποιο ενδιαφερόμενο για το πώς εξελίχθηκε η όλη κατάσταση.</span><br /><br /><span style="color:#66cccc;">Θα ήθελα λοιπόν να πω ότι δεν έχω ουδεμία σχέση με όσα μου καταλογίζουν . Η κίνηση μου – να δημοσιοποιήσω το συγκεκριμένο βίντεο στο προσωπικό μου site και μετά σε μια πιο διεθνείς και γνωστή στον κόσμο ιστοσελίδα - δεν είχε να κάνει με αντίποινα , ούτε με προσωπική αντιπαράθεση με κάποιον από τους αστυνομικούς του βίντεο . </span><br /><br /><span style="color:#66cccc;">Έφτασε στα χέρια μου από το κινητό ενός φίλου , και έτσι σοκαρισμένος από την αντιμετώπιση που είχαν οι δυο κρατούμενοι , θέλοντας να δείξω τι ακριβώς γίνεται πίσω από τις σφραγισμένες πόρτες των αστυνομικών τμημάτων , και έχοντας προσωπική εμπειρία στο συγκεκριμένο θέμα , δημοσίευσα το βίντεο αυτό απλά σαν μια διαμαρτυρία .</span><br /><br /><span style="color:#66cccc;">Δεν είχα κάποιον απώτερο σκοπό όπως μου καταλογίζουν τα διάφορα media και εφημερίδες . Επαναλαμβάνω ότι δεν έχω τίποτα προσωπικό με κανέναν από τους ανθρώπους που εμφανίζονται στο βίντεο και φυσικά δεν το έκανα για κανέναν άλλο λόγο εκτός του προαναφερθέντος.</span><br /><br /><span style="color:#66cccc;">Θα ήθελα να αποστασιοποιηθώ πλέον από το γεγονός και να μην ενοχληθώ από κανέναν , γιατί πολύ απλά δεν έχω τίποτε άλλο να προσφέρω ή να πω.<br /><br /><br />Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων<br />Με εκτίμηση<br /></span><br /><span style="color:#66cccc;">Kabamaru Igano<br />hitthat1983 (Κώστας)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-6812944109795885694?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-17880727894909833282007-06-18T16:00:00.000+03:002007-06-18T16:11:03.605+03:00<strong><span style="color:#999900;">Από τότε που ανέβασα το εγλκηματικό βίντεο στο Youtube έχει ξεσπάσει μια θύελλα αντιδράσεων και πολλά λέγονται και για μένα, αλλά και ότι έχω κάποια σχέση με το θέμα...<br />Για όσους λοιπόν δεν γνωρίζουν σας δείχνω το μήνυμα που άφησα στο Indymedia προς αποφυγή παρεξηγήσεων...<br /></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">**************************</span></strong><br /><strong><em>Φτάνει το ρεζιλίκι!!!</em></strong><br /><strong><em>από Kabamaru Igano (youtube: hitthat1983) 8:56μμ, Κυριακή 17 Ιουνίου 2007</em><br /></strong><br />Καλησπέρα σε όλους... Άφησα και χθές ένα μήνυμα αλλά δεν το προσέξατε...<br /><br />Θέλω να ξεκαθαρίσω την θέση μου, οτί δεν επικρωτώ την πράξη των αστυνομικών αλλά την καταδικάζω. Γιατι όταν βλέπεις μια τέτοια βαρβαρότητα απέναντι σε ανθρώπους και όταν επίσης παιδάκια ηλικίας 14 χρονών το βλέπουν στα κινητά τους και διασκεδάζουν, τότε σου γυρνάνε τα έντερα... Έτσι θα μεγαλώσουν τα παιδιά σας και τα παιδιά μας; Βλέποντας τέτοιες αισχρές πράξεις βασανισμών; Φανταστήτε τι έχουν να κάνουν αυτά τα παιδιά σε αλλοδαπούς συμμαθητές τους ή αν αύριο μεθαύριο μεγαλώσουν και γίνουν εκπρώσοποι του νόμου.<br />Επίσης αν πρέπει να τιμωρηθούν οι 2 "δράστες" για κλοπή, υπάρχει το δικαστήριο και στην συνέχεια η φυλακή. Γι'αυτό ονομαζεται και σωφρονιστικό ίρδυμα. Δεν έχει δικαίωμα κανείς, ότι και αν έκαναν και όποιας εθνικότητας και αν είναι, να τους βασανίσει έτσι...<br /><br />Γι'αυτό ανέβασα το βίντεο στο Youtube, αμέσως μόλις έπεσε στα χέρια μου.<br /><br />Θέλω επίσης να ξεκαθαρίσω πως η χρονική στιγμή της προβολής του βίντεο δεν έχει καμία σχέση με τον ξυλοδαρμο του αστυνομικού των ΜΑΤ.<br /><br />Θα ήθελα να προωθηθεί αυτό το μύνημα ακόμα πιο πάνω για να καταλάβουν, οι πολιτικοί μας, αλλά και ο απλός λαός οτί δεν έχω καμία σκοπιμότητα, ούτε όφελος από όλα αυτά... Απλά να σταματήσει αυτή η απανθρωπιά σε αυτή τη χώρα...<br /><br />LINK: <a href="http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=719730">http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&amp;article_id=719730</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-1788072789490983328?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-91527688711170418112007-06-15T15:25:00.000+03:002007-06-15T16:37:06.197+03:00<div><span style="color:#ffffcc;"><strong>Ίσως πολλοί από εσάς να οδηγάτε, αλλά κάποιοι ίσως όχι. Πάντως όπως και να έχει το θέμα όλοι θα έχετε δει τους γύρω σας να οδηγάνε...</strong><br /><strong>Αυτό που θα σχολιάσω είναι το τι κάνουν οι περισσότεροι οδηγοί κατά την ώρα της οδήγησης ή την ώρα που περιμένουν στον φανάρι η ακόμα και όταν βάζουν βενζίνη...</strong><br /><strong></strong><br /><strong><a href="http://www.csd.uoc.gr/~trifon/fun/fuel_driving.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand" alt="" src="http://www.csd.uoc.gr/~trifon/fun/fuel_driving.jpg" border="0" /></a>Ας αρχίσουμε με κάτι συνήθες... Οι επίμονες αναζητήσεις τον οδηγών να "βρουν" τον θησαυρό στην... μύτη τους!... Έχω πιάσει στα πράσα άπειρες φορές αφηρημένους οδηγούς να κάνουν ολόκληρη γεώτρηση στο ρουθούνι τους ψάχνωντας φλέβα πετρελαίου... Στην συνέχεια αφού ολοκληρώσουν την εξώρηξη κοιτάνε το αποτέλεσμα στο δάχτυλο τους, συνήθως με μια απορημένη φάτσα, σαν να σκέφτονται "Μα καλά πως βγήκε αυτό από κει μέσα?"... Ε, αφού το επεξεργαστούν το στέλνουν συνήθως από το παράθυρο (λέω συνήθως γιατί έχω δει να κάνουν και άλλες συχαμάρες), μπάς και το βρει κανένας χρυσοθύρας...</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Η επόμενη αγαπημένη ενασχόλιση των φίλων οδηγών είναι το χάζεμα... Τους βλέπεις στο φανάρι και αγναντεύουν... Μέσα ή έξω από το αμάξι.Το τι αγναντεύουν μπορεί να έχει μεγάλη πικοιλία...</strong><br /><strong>Για τις γυναίκες το σίγουρο είναι καμιά βιτρίνα, αν βρίσκονται σε κεντρικό δρόμο(γιατι μην νομίζετε,ακόμα και μέσα στο αμάξι μπορούν να βρούν τι θα αγοράσουν...), ή μπορεί να χαζεύουν κάνεναν ωραίο παίδαρο όπως τους αποκαλούν. </strong><br /><strong></strong><br /><strong>Οι άντρες... χμ... Εδώ γίνεται πανικός... Σε μας υπάρχουν τα κορυφαία! Ξεκινώντας από το να περνάει την διάβαση μια θεογκόμενα, μέχρι να κάνουμε καμάκι την διπλανή μας οδηγό... </strong><br /><strong>Ας τα δούμε ένα ένα...</strong><br /><strong><a href="http://www.tomstockton.us/images/funny_pictures/bear_taxi.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand" alt="" src="http://www.tomstockton.us/images/funny_pictures/bear_taxi.jpg" border="0" /></a>Αν λοιπόν περνάει μια ψηλή, ξανθιά, γαλανομάτα, με αναλογίες μοντέλου, την διάβαση μπροστά από μας, τότε βλέπεις μια μαζική κίνηση του κεφαλιού των οδηγών αριστερά ή δεξιά, ανάλογα προς τα που κατευθύνεται η γκόμενα και συνοδευόμενο από ένα μισοκρέμασμα του κάτω σαγονιού, ωστέ το στόμα να χάσκει ολίγον τι ανοιχτό ... Ίσως να ακούσεις και κανα -δυο σχόλια από το διπλανό αμάξι του τύπου "τι παιδί είσαι εσύ" και άλλα τέτοια χαριτωμένα...</strong><br /><strong>Μεταξύ μας έχω δει και γυναίκα να κάνει το ίδιο αποσβολωμένο κούνημα του κεφαλιού και άνοιγμα στόματος, για γυναίκα... "Λεσβία" σκέφτηκα τότε...</strong><br /><strong>Συνεχίζουμε όμως! Υπάρχει και η περίπτωση του οδηγού που σταματώντας στο φανάρι κολλάει την μάπα του στο παρμπρίζ ή βγάζει το κεφάλι του έξω από το παράθυρο του οδηγού και κοιτάει τον δρόμο και τους γύρω του λές και είναι Ιάπωνας τουρίστας που πρώτη του φορά βλέπει το συγκεκριμένο σημείο... Αυτό ομολογώ πως ακόμα δεν έχω καταλάβει γιατί το κάνουν μερικοί. Και δεν το λέω για ανθρώπους που πάνε για πρώτη φορά σε μια πόλη, αλλά για ντόπιους...</strong><br /><strong>Άιντε πάμε παρακάτω! Συνεχίζοντας το χάζεμα λοιπόν, βλέπεις μερικούς γόηδες που με την κουρσάρα τους κάνουν καμάκι στην γκόμενα δίπλα με το Punto. Άλλοι τσόμπανοι αυτοί... Δεν μπορούν βλέπεις όλοι μέρα στις καφετέρειες που τρέχουν και το βράδυ στα Club, πρέπει να ρίξουν γκόμενα και στο φανάρι! Μην αφήσουμε θυληκιά γάτα να πάει χαμένη!...</strong><br /><strong></strong><br /><strong><a href="http://www.pestaola.gr/images/another_vodafone_joke.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand" alt="" src="http://www.pestaola.gr/images/another_vodafone_joke.jpg" border="0" /></a>Μετά είναι και οι οδηγοί που στήνουν "αυτί"... Βέβαια... Άλλη θεεική κατηγορία. Έχει ο δίπλα το ραδιόφωνο και ακούει αθλητικά και βλέπεις τον φίλο οδηγό που δεν έχει ή είναι χαλασμένο το ράδιο του, να βγάζει το κεφάλι σιγά σιγά και λίγο από το παράθυρο για να ακούσει και αυτός... Αν δεν ακούει καλά είναι ικανός να του πει "ρε φίλε δυνάμωσέ το λίγο..."</strong><br /><strong>Άμα δεν ανήκουν και στην ίδια ομάδα εκεί πέφτει το γέλιο, μιας και μπορεί να διαφωνήσουν και να πέσει και κανένα χέρι ξύλο... Α, και δεν χρειάζεται να ακούς ράδιο για να στήσει "αυτί" ο ενοχλητικός, αλλά και να σηζητάς με τον συνοδηγό σου, πάλι θα στήσει "αυτί" για να κουτσομπολέψει... Και αν έχει μέσα του την Τένια Μακρή μπορεί να πεταχτεί να πεί και την γνώμη του ή να δώσει λύση στο πρόβλημα...</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Μετά είναι και αυτοί που επιμένουν να έχουν ανοιχτή την εφημερίδα στο κάθισμα του συνοδηγού και να αφοσιώνονται σε κάθε σταμάτημα του κόκκινου σηματοδότη...</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Έχουμε και τους Mobile Drivers... Ειδική κατηγορία... Τους βλέπεις μόνιμα με ένα Handsfree, Bluetooth ή κινητό ριζωμένο στο αυτί και μιλάνε και μιλάνε και μιλάνε... Ώρες ολόκληρες... Άμα δεν ακούν καλά τον συνομιλητή τους φωνάζουν κιόλας δυνατά με αποτέλεσμα να τους ακούει και αυτός που περιμένει στο προηγούμενο φανάρι...</strong><br /><strong><a href="http://i78.photobucket.com/albums/j120/stochastic_boy/P1010013.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand" alt="" src="http://i78.photobucket.com/albums/j120/stochastic_boy/P1010013.jpg" border="0" /></a>Τώρα έχουμε και καινούργια κατηγορία... Τους γεωγράφους... Αυτοί δεν μπορούν να πάνε πουθενά αν δεν έχουν το GPS στο αμάξι τους... Από τότε που το έβαλαν ξέχασαν ξαφνικά τους δρόμους και έχουν κολλημένη την μάπα τους πάνω στην οθόνη του...</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Όλα αυτά είναι παράγοντες που πιστεύω πως οδηγούν σε αυτό που λέμε κυκλοφοριακό χάος και στο να βρίζεις τον μπροστινό σου ή να τον κορνάρεις λυσασμένα όταν το φανάρι γίνει πράσινο και μέχρι να ξεκινήσει έχει γίνει και πάλι κόκκινο... </strong><br /><strong></strong><br /><strong>Φφφφφ... Κουράστηκα... χεχε... Αυτά λοιπόν εν ολίγης για τους οδηγούς... Βέβαια είναι και άλλα, αλλά πιστεύω πως έγραψα τα πιο τρανταχτά και συχνότερα από αυτά που βλέπουμε...</strong><br /><strong>Αν έχετε να προσθέσετε και τίποτα ακόμη ρίξτε το από κάτω!... :)</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-9152768871117041811?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-1944687157452752102007-06-14T22:04:00.000+03:002007-06-14T23:02:16.168+03:00<strong><em><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">OK... Για να δω το χειλάκι σας να σκάει χαμογελάκι... :) Διαβάστε τα παρακάτω...</span></em></strong><br /><br /><span style="color:#33cc00;"><strong><span style="font-size:130%;">***************************</span></strong><br /></span><br /><a href="http://www.illinoissmokersrights.com/images/party_mouse.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 113px; CURSOR: hand; HEIGHT: 157px" height="161" alt="" src="http://www.illinoissmokersrights.com/images/party_mouse.jpg" border="0" /></a>Τρία ποντίκια τα πίνουν.<br />- Εγώ, λέει το πρώτο, κάθε πρωί κάνω μια βόλτα στο σπίτι, ό,τιποντικοφάρμακο βρω το μαζεύω και το πίνω με τον πρωινό καφέ!<br />- Εγώ, λέει το δεύτερο, κάθε πρωί πάω στην ποντικοπαγίδα, τηναπασφαλίζω, κάνω καμιά τριανταριά push-ups με την μπάρα και στο τέλος τρώω και το τυρί.<br />Το τρίτο τους κοιτάζει όλο βαρεμάρα και τους λέει:<br />- Εγώ θα την κάνω, αρκετά μου τα πρήξατε, πάω σπίτι να γαμήσω τη γάτα...<br /><br /><span style="color:#33cc00;"><strong><span style="font-size:130%;">***************************</span></strong><br /></span><br />Ένας ναυαγός ήταν επί πολλά χρόνια μόνος του σε ένα νησί.<br />Μια μέρα, καθώς καθόταν και χάζευε τον ωκεανό, παρατηρεί κάτι μπουρμπουλήθρες να έρχονται προς το μέρος του.<br />Ξάφνου, προβάλλει μια θεσπέσια θηλυκή φιγούρα με στολή δύτη. Με μια κίνηση slow motion βγάζει την κουκούλα και τη μάσκα αποκαλύπτοντας το ονειρεμένο της πρόσωπο. Ο ναυαγός μένει με το στόμα ανοιχτό.<br />Η γκόμενα αρχίζει να κινείται προς το μέρος του. Ανοίγοντας αργά και βασανιστικά το φερμουάρ της στολής της, κοιτάζει με λάγνο βλέμμα το ναυαγό και του λέει:<br />- Ναυαγέ, από πότε έχεις να καπνίσεις ένα καλό τσιγαράκι;<br />- Ουου, θα 'ναι και 5 χρόνια! απαντάει εκείνος.<br />Βγάζει η γκόμενα ένα πακέτο μέσα από τη στολή της και τουτο πετάει.<br />Κατεβάζοντας το φερμουάρ ακόμα χαμηλότερα, λίγο πιο κάτω από το στήθος, και κάνοντας το λάγνο βλέμμα ακόμα πιο έντονο, του λέει:<br />- Ναυαγέ, από πότε έχεις να πιεις ένα καλό ουίσκι;<br />- Ουου, θα είναι και 7 χρόνια!<br />Με μια κίνηση, η γκόμενα βγάζει ένα παγούρι με ουίσκι από τη στολή της και του το πετάει.Έχοντας πλέον κατεβάσει το φερμουάρ μέχρι τον αφαλό, κοιτάζει το ναυαγό στα μάτια και όλο νόημα του λέει:<br />- Ναυαγέ, από πότε έχεις να... περάσεις καλά;<br />Αυτός γουρλώνει τα μάτια του και χωρίς να μπορεί να πιστέψει στην τύχη του, της απαντάει με δάκρυα χαράς στα μάτια:<br />- Αν μου πεις ότι έχεις και PlayStation εκεί μέσα, θα πεθάνω!<br /><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#33cc00;">***************************</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong><br /><a href="http://www.fancydiamondinc.com/ringspic/diamond_rings/diamond_ring_783.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 154px; CURSOR: hand" height="153" alt="" src="http://www.fancydiamondinc.com/ringspic/diamond_rings/diamond_ring_783.jpg" border="0" /></a>Ένας τύπος βλέπει τη γυναίκα του να φοράει ένα δαχτυλίδι με ένα τεράστιο διαμάντι, το οποίο είναι πανάκριβο, και τη ρωτάει:<br />- Ρε γυναίκα, πού το βρήκες αυτό το δαχτυλίδι; Αυτό κάνει μια περιουσία...<br />- Που να σου τα λέω, άντρα μου... Εχθές που είχα πάει για καφέ με μια φίλη μου πάω στην τουαλέτα της καφετέριας που καθόμασταν και τι βλέπω; Μέσα στο νιπτήρα ήταν αυτό το πανέμορφο δαχτυλίδι. Κοιτάζω τριγύρω, δε βλέπω κανένανκαι το παίρνω.<br />Περνάνε μερικές μέρες και ο τύπος βλέπει τη γυναίκα του να γυρίζει από τη βόλτα φορώντας μια πανάκριβη γούνα.<br />- Τι είναι αυτό, ρε γυναίκα; Πού τη βρήκες αυτή τη γούνα;<br />- Άσε, άντρα μου, που να σ' τα λέω... Κάνανε λάθος στην γκαρνταρόμπα του μαγαζιού που καθόμασταν με τη φίλη μου και αντί για το παλτό μου μου έδωσαν αυτή τηγούνα. Χαζή είμαι κι εγώ; Την πήρα και εξαφανίστηκα!<br />- Τι να σου πω, ρε γυναίκα... Είσαι πολύ τυχερή, της απαντάει ο άντρας της. Εγώ ένα σώβρακο βρήκα στο κρεβάτι μας και αυτό μου είναι μικρό...<br /><br /><span style="color:#33cc00;"><strong><span style="font-size:130%;">***************************</span></strong> </span><br /><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong><br />Πρώτη μέρα μαθημάτων σε αμερικάνικο σχολείο.<br />Η δασκάλα παρουσιάζει έναν καινούριο συμμαθητή τους, τον Ιάπωνα Σακίρο Σουζούκι, και το μάθημα αρχίζει με μικρές ερωτήσεις ιστορίας.<br />- Για να δούμε, λοιπόν, πόσο καλοί είστε στην αμερικανική ιστορία; λέει η δασκάλα. Ποιος είπε: «Δώστε μου ελευθερία ή δώστε μου θάνατο»;<br />Κάποιοι μουρμουρίζουν, αλλά κανείς δε σηκώνει το χέρι του, εκτός από τον καινούριο:<br />- Ο Πάτρικ Χένρι το 1775 στη Φιλαδέλφεια.<br />- Μπράβο, Σουζούκι. Και ποιος είπε: «Κυβέρνηση του λαού, από το λαό και για το λαό»; ξαναρωτά την τάξη η δασκάλα.<br />- Ο Αβραάμ Λίνκολν το 1863 στο Γκέτισμπουργκ, απαντά και πάλι ο Σουζούκι.<br />Η δασκάλα κοιτάζει αυστηρά την τάξη και λέει:<br />- Ντροπή σας! Ο Σουζούκι είναι Γιαπωνέζος και ξέρει την αμερικανική ιστορία καλύτερα από σας!<br />Τη σιωπή στην τάξη σπάει μια μικρή φωνή από τα πίσω θρανία:<br />- Ρε δεν πάτε να γαμηθείτε όλοι, μαλάκες Γιαπωνέζοι!<br />- Ποιος το είπε αυτό; ρωτάει αυστηρά η δασκάλα.<br />Ο Σουζούκι σηκώνει το χέρι του και χωρίς να περιμένει λέει:<br />- Ο στρατηγός Μακ Άρθουρ το 1942 στη Διώρυγα του Παναμά και ο Λι Ιακόκα το 1982 στη γενική συνέλευση της Τζένεραλ Μότορς.<br />Η τάξη βυθίζεται στη σιωπή.<br />- Θέλω να ξεράσω... ακούγεται μια ξεψυχισμένη φωνή.<br />- Ποιος το είπε αυτό; ρωτάει με βλοσυρό ύφος η δασκάλα.<br />Και ο Σουζούκι πετάγεται πάλι:<br />- Ο Τζορτζ Μπους ο πρώτος στον πρωθυπουργό Τανάκα κατά τη διάρκεια επίσημου δείπνου στο Τόκιο το 1991.<br />Ένας μαθητής σηκώνεται όρθιος και ξεσπάει:<br />- Ρε δε μας παίρνεις καμιά πίπα, λέω γω!<br />Και ο Σουζούκι ψύχραιμα:<br />- Μπιλ Κλίντον στη Μόνικα Λουίνσκι το 1997 στο οβάλ γραφείο του Λευκού Οίκου.<br />Δυο τρεις μαθητές πετάγονται και φωνάζουν:<br />- Α γα...σου, ρε μαλακισμένο, Σουζούκι.<br />Ατάραχος ο Γιαπωνέζος:<br /><a href="http://www.speedtv.com/_assets/library/img/large/125073_rossi.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 154px; CURSOR: hand; HEIGHT: 140px" height="121" alt="" src="http://www.speedtv.com/_assets/library/img/large/125073_rossi.jpg" border="0" /></a>- Βαλεντίνο Ρόσι, Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μοτοσικλέτας, Ράλι Νότιας Αφρικής, το 2002.<br />Κόλαση στην τάξη, οι μαθητές ουρλιάζουν και πετάνε καρέκλες, η δασκάλα έχει σωριαστεί λιπόθυμη και ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ο διευθυντής:<br />- Ε, μα την Παναγία, δεν έχω ξαναδεί τέτοιο μπουρδέλο.<br />Και στο βάθος ακούγεται πάλι η φωνή του Σουζούκι:<br />- Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κώστας Καραμανλής, το 2004 στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησής του.<br /><br /><span style="color:#33cc00;"><strong><span style="font-size:130%;">***************************</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></span><br />Τι λέει μια γυναίκα:<br />«Το σπίτι είναι χάλια, Γιώργο.<br />Πρέπει να το καθαρίσουμε μαζί.<br />Έλεος, όλα τα πράγματά σου είναι στο πάτωμα.<br />Μην παραπονιέσαι αύριο αν μείνεις χωρίς ρούχα.<br />Θα πρέπει να βάλω πλυντήριο τώρα!».<br />Τι ακούει ο άντρας:<br />«Μπλα μπλα, μπλα μπλα, ΓΙΩΡΓΟ.<br />Μπλα, μπλα, μπλα, μπλα ΜΑΖΙ.<br />Μπλα, μπλα, μπλα, μπλα ΣΤΟ ΠΑΤΩΜΑ.<br />Μπλα, μπλα, μπλα, μπλα ΧΩΡΙΣ ΡΟΥΧΑ.<br />Μπλα, μπλα, μπλα, μπλα ΤΩΡΑ».<br /><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#33cc00;">***************************</span></strong><br /><br />Τι κοινό έχει το συζυγικό σεξ με μια καντίνα στην Eθνική;<br />α) Ποιότητα μέτρια...β) Ποικιλία περιορισμένη...γ) ...αλλά στις τρεις η ώρα τα χαράματα τι άλλο να βρεις ανοιχτό;<br /><br /><span style="font-size:130%;color:#33cc00;"><strong>***************************</strong></span><br /><br />Ένας άντρας μπαίνει στο αγαπημένο του εστιατόριο και κάθεται στο συνηθισμένο του τραπέζι. Ρίχνει μια ματιά γύρω του και βλέπει μια πανέμορφη γυναίκα να κάθεται σε ένα κοντινό τραπέζι. Η γυναίκα είναι μόνη της. Ο τύπος φωνάζει το γκαρσόν και του ζητά να στείλει στη γυναίκα το πιο ακριβό μπουκάλι σαμπάνιας που έχει και σκέφτεται ότι, αν η γυναίκα δεχτεί το μπουκάλι, τότε θα δεχτεί και τα περαιτέρω...Το γκαρσόν πηγαίνει το μπουκάλι στην ωραία κυρία:<br />- Εκ μέρους του κυρίου, της λέει και τον δείχνει.<br />Η γυναίκα κοιτάζει ψυχρά τον τύπο, κοιτάζει και το μπουκάλι και τελικάαποφασίζει να στείλει ένα σημείωμα στον κύριο, πάντα μέσω του γκαρσόν.<br />Ο άντρας διαβάζει το σημείωμα, που λέει:<br />«Για να δεχτώ τη σαμπάνια σας, θα πρέπει να έχετε μια Mercedes στο<br />πάρκινγκ σας, ένα εκατομμύριο δολάρια στην τράπεζα και 20 εκατοστά στο παντελόνι σας».Αποφασίζει, λοιπόν, να της απαντήσει και δίνει ένα νέο σημείωμα στο γκαρσόν να το πάει στην ωραία γυναίκα. Το σημείωμα λέει:<br />«Όσον αφορά το αίτημά σας, θα μπορούσα να πουλήσω τη Ferrari Modena 360 και την BMW 850 που έχω, για να μου μείνει μόνο η Mercedes 600 SEL στο πάρκινγκ. Επίσης, θα μπορούσα να επενδύσω ή και να ξοδέψω τα δύο από τα τρία εκατομμύρια δολάρια που έχω στο λογαριασμό μου. Αλλά ακόμη και για μια γυναίκα τόσο υπέροχη όσο εσείς, δε θα έκοβα 5 εκατοστά...<br />ΥΓ.: Παρακαλώ να μου επιστρέψετε τη σαμπάνια μου”.<br /><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#33cc00;">***************************</span></strong><br /><br /><a href="http://www.bartos.de/wp/wp-content/Tits.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand" alt="" src="http://www.bartos.de/wp/wp-content/Tits.jpg" border="0" /></a>Μια οικογένεια κάθεται στο τραπέζι για φαγητό. Κάποια στιγμή ο μικρός γιος ρωτά τον πατέρα του:<br />- Μπαμπά, πόσα είδη βυζιών υπάρχουν;<br />- Ααα.. παιδί μου, του απαντά ο πατέρας, υπάρχουν τρία είδη. Από τα 20 ως τα 30 τα στήθη μιας γυναίκας είναι σαν τα πεπόνια: μεγάλα και στητά. Από τα 30 ως 40 είναι σαν αχλάδια: ακόμη νόστιμα, μα λίγο πεσμένα. Και από τα 40 κι έπειτα είναι σαν τα κρεμμύδια.<br />- Σαν τα κρεμμύδια; ρωτά ο γιος. Δηλαδή;<br />- Σε κάνουν να κλαις.<br />Τσατίζονται η μάνα με την κόρη που ακούνε αυτές τις βλακείες, οπότε ρωτά η κόρη:<br />- Μαμά, πόσα είδη αντρικών οργάνων υπάρχουν;<br />- Ααα.. παιδί μου, απαντά η μάνα, υπάρχουν τρία είδη. Από τα 20 ως τα 30 το όργανο του άντρα είναι σαν την οξιά: μεγάλο, χοντρό και σκληρό. Από τα 30 ως τα 40 είναι σαν την ελιά: ακόμη καλό και κάνει τη δουλειά του. Και από τα 40 κι έπειτα είναι σαν το χριστουγεννιάτικο δέντρο.<br />- Σαν το χριστουγεννιάτικο δέντρο; Δηλαδή; ρωτά η κόρη.<br />- Δηλαδή νεκρό από τη βάση και πάνω και οι “μπάλες” είναι μόνο για διακόσμηση!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-194468715745275210?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-53895902852523976232007-06-14T20:40:00.000+03:002007-06-14T21:52:32.780+03:00<strong><em>Πρόσφατα βρήκα ένα βιντεάκι που δείχνει τι περνάνε όσοι δεν "κάθονται καλά" στα χέρια του νόμου... Ο λόγος για 2 αλλοδαπούς που χτύπησαν και λήστεψαν μια γυναίκα γύρω στα 55...<br /><br />Δείτε...</em></strong><br /><br /><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/gCc7xc8hxDQ"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/gCc7xc8hxDQ" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><br /><br /><a href="http://www.sync.gr/claim/K2CG6KoRuFQb" rel="sync"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-5389590285252397623?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-47392114288526322032007-06-14T20:14:00.000+03:002007-06-14T20:36:17.587+03:00<strong><span style="color:#999900;">Δείτε μια έφοδο σε σκοπιά ενός ελληνικού στρατοπέδου, με κατάλληξη που δεν περίμενε ο φαντάρος... χεχεχε...<br /><br /></span></strong><br /><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/VFIwWD5XQiI"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/VFIwWD5XQiI" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-4739211428852632203?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-39772382427434771572007-06-08T19:20:00.000+03:002007-06-12T18:44:33.666+03:00<strong><em><span style="font-size:130%;color:#cccccc;">Βρήκα μερικές απερχόμενες ταινίες που θα προβληθούν στην μεγάλη οθόνη και είπα να σας ενημερώσω... ;) Είναι ταξινομημένες με σειρά προβολής.</span></em></strong><strong><em><span style="font-size:130%;color:#cccccc;"></span></em></strong> <div><br /><br /></div><div align="center"><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;"><strong>TRANSFORMERS - 4 ΙΟΥΛΙΟΥ 2007</strong></span><br /></span></div><div align="center"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://us.movies1.yimg.com/movies.yahoo.com/images/hv/photo/movie_pix/paramount_pictures/transformers/transformers_bigteaserposter.jpg" border="0" /><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span></span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span></span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span></span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:130%;"><strong>RESIDENT EVIL 3 EXTINCTION - 21 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2007</strong></span><br /></span><a href="http://www.vizyonmax.com/wp-content/uploads/2006/12/resident-evil-extinction.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://www.vizyonmax.com/wp-content/uploads/2006/12/resident-evil-extinction.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span></strong></div><div align="center"><div><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span></strong></div><div><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span></strong></div><div><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">ALIENS VS PREDATOR 2 - 25 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2007</span></strong><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://www.cinemablend.com/images/news_img/3493/3493.jpg" border="0" /> </div><div></div><div><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><strong><em></em></strong></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><strong><em></em></strong></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><strong><em>ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ... 2008</em></strong></span></div><div></div><div><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong>SILENT HILL 2 - ΑΝΟΙΞΗ 2008</strong></span></div><div><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://ffmedia.ign.com/filmforce/image/article/694/694761/christophe-gans-20060310021545536.jpg" border="0" /> </div><div></div><div><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">PRINCE OF PERSIA - ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2008</span></strong></div><div><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://cache.kotaku.com/gaming/550_-Prince-of-Persia-Spiri.jpg" border="0" /> </div><div></div><div><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong>CASTLEVANIA - ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2008</strong></span><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075198720843303154" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/Rm66WNhhyPI/AAAAAAAAAEU/4ONIponfeYI/s320/20061109castlevaniaposter_2.jpg" border="0" /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-3977238242743477157?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-55817649440878636942007-05-31T16:26:00.000+03:002007-05-31T16:41:05.792+03:00Μιας και κατεβάζω το καλύτερο πρόγραμμα σύνθεσης μουσικής και το οποίο χρησιμοποιούν και οι <strong><em><span style="color:#cc0000;">Prodigy</span></em></strong> για να βγάζουν την μουσική τους, σκέφτηκα να αναφερθώ σ'αυτό και να σας δείξω τα καλούδια του!...<br /><div></div><br /><div><strong>Κατασκευαστής: </strong><a href="http://www.propellerheads.se/"><strong><em>http://www.propellerheads.se/</em></strong></a></div><br /><div></div><div><strong><span style="font-size:130%;color:#999900;">REASON 3.0 PROPELLERHEAD</span></strong> Πρόγραμμα που διαθέτει synthesisers, samplers, drum machines και sequencer και σας δίνει την δυνατότητα να δημιουργήσετε ένα ολοκληρωμένο μουσικό κομμάτι. Μπορεί να χρησομοποιηθεί και με το Cubase μεσω Rewire. Υποστηρίζει Windows 2000/XP και Mac OS X. Η τιμή του φτάνει τα 350 Ευρόπουλα, αλλά καλό είναι και σπασμένο! ... Πάντως είναι μια διαφορετική προσέγγιση. Το Reason πραγματικά είναι ένα εικονικό στούντιο, αφού απεικονίζει όλα τα μηχανήματα στηβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο, ένω κάνετε τις συνδέσεις μεταξύ τους με εικονικά καλώδια. Το μόνο του μειονέκτημα, τουλάχιστον μέχρι την έκδοση 3, είναι ότι δεν συνεργάζεται με εξωτερικα VST plugins και στηρίζετε μόνο στα δικά του modules, τα οποία όμως είναι υπέραρκετά.</div><br /><div></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/Rl7PsDZ7AnI/AAAAAAAAAEM/KoAxTpB5hJA/s1600-h/reason+3.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5070718586200982130" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 361px; CURSOR: hand; HEIGHT: 344px" height="335" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/Rl7PsDZ7AnI/AAAAAAAAAEM/KoAxTpB5hJA/s320/reason+3.bmp" width="339" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-5581764944087863694?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-58766483526000155692007-05-30T21:32:00.000+03:002007-05-30T21:37:52.051+03:00<strong><em><span style="font-size:130%;color:#cc66cc;">"Find Alex" είναι το όνομα που έδωσε στο Blog της η μητέρα του αδικοχαμένου Αλέξη, η κυρία Νατέλα από την Βέροια. Πρόσθεσα αυτό το Blog λοιπόν στην λίστα των Blogs που έχω επισκευτεί και επισκέπτομαι.</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:130%;color:#cc66cc;"></span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:130%;color:#cc66cc;">Ρίξτε το μια ματιά λοιπόν και μην βαρεθείτε να διαβάσετε αυτά που γράφει αυτή η μάνα...</span></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-5876648352600015569?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-16287020296962952912007-05-30T21:27:00.000+03:002007-05-30T21:30:11.713+03:00<em><strong><span style="font-size:130%;color:#999900;">Αποφάσισα να προσθέσω στο Blog ένα ShoutBox για να μπορούμε να τα λέμε άμεσα ή να μπορείτε να λέτε τις ιδέες και τις απόψεις σας για νέα θέματα ή ότι άλλο σας κατέβει στο μυαλό!... :) Ή έστω να πείτε μια καλημέρα. :)</span></strong></em><br /><em><strong><span style="font-size:130%;color:#999900;"></span></strong></em><br /><em><strong><span style="font-size:130%;color:#999900;">Ελπίζω να το βρείτε χρήσιμο... Enjoy!...</span></strong></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-1628702029696295291?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-55016576032770924112007-05-30T18:58:00.000+03:002007-05-30T19:09:35.051+03:00<span style="color:#ccffff;"><strong>Δεν τρελένομαι για τους Beastie Boys, αλλά που και που ακούω κανένα από τα κλασικά τους κομμάτια που ομολογώ είναι πολύ καλά. Αλλά αφού ο φίλος "ggk" το ζήτησε θα αναφερθώ αναλυτικότερα. :)</strong></span> <div><br /><br /><div><span style="color:#999900;">Οι φήμες που ήθελαν τους θρυλικούς Beastie Boys στην Αθήνα τελικά επιβεβαιώθηκαν και το γνωστό hip hop συγκρότημα προστέθηκε στο φετινό line up του Ejekt Festival, το οποίο θα λάβει χώρα στις 16 Ιουνίου. </span></div><br /><div><span style="color:#999900;">Οι Beastie Boys, οι οποίοι αποτελούν και headliners του φετινού Sonar Festival, αναμένεται να κυκλοφορήσουν στις 26 Ιουνίου το νέο τους album, το οποίο θα τιτλοφορείται The Mix-Up. Ο αρχικός τίτλος, ο οποίος και απορρίφθηκε ήταν το Thick Like Beyonce? s Leg, αλλά τελικά το δαιμονικό τρίο αποφάσισε ότι η δύναμη της εν λόγω σταρ θα μπορούσε να τους προκαλέσει πολλά νομικά προβλήματα. Το The Mix-Up, ο έβδομος ολοκληρωμένος δίσκος του διαβόητου σχήματος, ηχογραφήθηκε στη διάρκεια τριών χρόνων, ενώ θα αποτελείται κατά κύριο λόγο από ορχηστικά κομμάτια. Σε σειρά δηλώσεων του στο περιοδικό NME το συγκρότημα δήλωσε ευθαρσώς ότι τόσο ο δίσκος, όσο και οι live εμφανίσεις τους θα είναι αρκετά άρρωστες. Δεδομένου του ιδιόρρυθμου προφίλ του συγκροτήματος και του ιδιαίτερου τρόπου με τον οποίο προσεγγίζουν τη μουσική και την έννοια του show, ο παραπάνω χαρακτηρισμός μάλλον υποδηλώνει ότι οι προσδοκίες του φανατικού κοινού τους θα ευοδωθούν. Ετοιμαστείτε. Ήρθε ο καιρός να φωνάξουμε όλοι μαζί You gotta fight, for your right, to paaaaaarty! </span></div><br /><br /><div><span style="font-size:180%;color:#cc0000;"><strong>Βιογραφία</strong></span></div><div>Η οδύσσεια των Beastie Boys ξεκίνησε το 1981 όταν ο Mike Diamond και ο Adam Yauch αποφάσισαν να φτιάξουν ένα συγκρότημα. Μαζί με τους Kate Schellenback και John Berry ξεκίνησαν να παίζουν σε πολλά κλαμπ, μεταξύ των οποίων και το διάσημο CBGB's και το Max's Kansas City. Ο ήχος τους ήταν ένα περίεργο hardcore punk. "Ήταν ακριβώς όπως είναι και τώρα" θυμάται η Schellenbach, η τότε ντράμερ τους, "δυνατοί, αποκρουστικοί και άσχημοι, και περισσότερο χαβαλετζήδες παρά hardcore. Όμως, ενώ άλλες μπάντες εξίσου κακές πίστευαν ότι είναι καλές, το ωραίο με τον Mike και τον Adam ήταν ότι αυτοί το παραδέχονταν". Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο, το 7" EP, Poly Wog Stew. Αν και η μουσική τους είχε πολύ λίγο να κάνει με το rap που αργότερα του έκανε διάσημους, η στάση τους και η προσέγγιση των πραγμάτων ήταν πολύ κοντά σε αυτό. Αυτό το τυπικό καλό τους χιούμορ, άλλωστε, φάνηκε και από την αρχή που αποφάσισαν να γιορτάσουν την κυκλοφορία του δίσκου τους με… μία διάλυση. </div><br /><div><a href="http://www.southern.net/BURNINGFLAGS/pics/beastie_boys_www.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 213px; CURSOR: hand; HEIGHT: 259px" height="333" alt="" src="http://www.southern.net/BURNINGFLAGS/pics/beastie_boys_www.jpg" border="0" /></a>Όταν ξαναφτιάχτηκαν το 1983, με τον Adam Horovitz πια στην κιθάρα, μπήκαν στο στούντιο να ηχογραφήσουν το δεύτερο δίσκο τους. Το αποτέλεσμα ήταν το Cookie Puss, ένα τραγούδι εμπνευσμένο από τον "βασιλιά" των παγωτών της Νέας Υόρκης, Tom Carvel. Στην πραγματικότητα ήταν ένας δίσκος φάρσα hip-hop ο οποίος τους άνοιξε πολλές πόρτες. Τότε έγιναν αποδεκτοί από τους θαμώνες των κλαμπ του κέντρου της Νέας Υόρκης, αλλά και από τους οπαδούς της rap μουσικής. Και το τραγούδι της Β' πλευράς, όμως, ήταν εξίσου σημαντικό αφού η British Airways το χρησιμοποίησε για το διαφημιστικό της, χωρίς όμως να ζητήσει την άδεια με αποτέλεσμα οι Beasties να κερδίσουν σαν αποζημίωση το ποσό των 40.000 δολαρίων. Με αυτά τα χρήματα ο Yauch και ο Diamond αγόρασαν ένα διαμέρισμα ανάμεσα σε δύο βιοτεχνίες. Αυτό τους επέτρεψε να παίζουν όσο δυνατά ήθελαν χωρίς να ενοχλούν κανένα ανά πάσα στιγμή. </div><br /><div>Με την επιτυχία του Cookie Puss, οι Beastie Boys άρχισαν να βάζουν στα σόου τους όλο και περισσότερα στοιχεία rap. Έτσι, άρχισαν να αναζητούν και ένα DJ για να καταλήξουν στον Rick Rubin, φοιτητή τότε του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, ο οποίος συμμεριζόταν την αγάπη τους για τη rap, αλλά και για το hardcore. Ο Rubin κατάφερε να πείσει έναν από τους πιο επιτυχημένους μάνατζερ της rap εκείνη την εποχή, τον Russell Simmons, να πάει να τους δει να παίζουν. Παρά το σκληρό τους ύφος ο Simmons διέκρινε ότι υπήρχαν μεγάλες προοπτικές και τους ανέλαβε. </div><br /><div>Το 1984, ιδρύεται η Def Jam Records και οι Beastie Boys είναι ανάμεσα στους πρώτους που υπογράφουν στην εταιρία. Σαν τρίο πλέον -Mike D (Mike Diamond), King Ad-Rock (Adam Horovitz) και MCA (Adam Yauch)-, μπαίνουν στο στούντιο και ηχογραφούν το Rock Hard, ένα από τα πρώτα τραγούδια που συνδύαζαν την rap με το heavy metal. Ο Simmons τους έκλεισε εμφανίσεις σε διάφορα μαύρα rap κλαμπ σκεπτόμενος ότι, αν τα καταφέρουν εκεί τότε μπορούν να περάσουν παντού. Οι Beastie Boys έμαθαν πολλά από αυτή την εποχή και βελτίωσαν αρκετά τη σκηνική τους παρουσία. Τίποτα όμως, δεν μπορούσε να τους προϊδεάσει για το τί θα ακολουθούσε. Η Madonna ετοιμαζόταν να ξεκινήσει την περιοδεία της Like A Virgin Tour και επέλεξε το συγκρότημα να ανοίξει τις συναυλίες της σε όλη την Αμερική. </div><br /><div>Βεβαίως, η υποδοχή από το εφηβικό κοινό της Madonna δεν ήταν και τόσο θερμή αφού η μουσική τους ήταν αρκετά σκληρή για τα γούστα τους, αλλά οι Beastie Boys δεν το έβαλαν κάτω. Η υποδοχή στην περιοδεία Raising Hell Tour το καλοκαίρι του 1985 ήταν πολύ θερμή και μάλιστα από ένα αμιγώς μαύρο κοινό που πήγαινε για να δει τους. Run-DMC και LL Cool J μεταξύ άλλων. Τόσο αυτή όσο και η περιοδεία με την Madonna αποδείχτηκαν ευεργετικές για το συγκρότημα αφού έγιναν γνωστοί σε ένα μεγάλο κοινό το οποίο και κέρδιζαν κάθε βράδυ με την παρουσία τους. Όταν έφτασε ο καιρός να ηχογραφήσουν το πρώτο τους άλμπουμ είχαν παίξει σχεδόν παντού και είχαν δει τα πάντα. Έμενε να μιλήσουν γι' αυτά. Έτσι και έγινε… Το Liscensed To Ill (Def Jam/CBS) κυκλοφόρησε τον χειμώνα του 1986/87 και βρήκε τον κόσμο απροετοίμαστο. </div><br /><div><a href="http://www.watercoolergossip.net/images/beastieboys2.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 290px; CURSOR: hand" height="211" alt="" src="http://www.watercoolergossip.net/images/beastieboys2.jpg" border="0" /></a>Το ντεμπούτο τους είχε μία απροσδόκητη αποδοχή. Χαρακτηριστική ήταν η αναφορά του Village Voice στη δισκοκριτική του "Τρεις καραγκιόζηδες δημιουργούν ένα αριστούργημα", ρήση με την οποία συμφώνησαν όλοι. Η υποδοχή του κόσμου, όμως, ήταν ακόμα πιο απροσδόκητη: το Licensed To Ill έμεινε επτά εβδομάδες στο Νο1 του pop chart και ανέβηκε στο Νο2 του μαύρου chart. Ήταν ο δίσκος με τις ταχύτερες πωλήσεις στην ιστορία της CBS Records και μέχρι σήμερα έχει πουλήσει περισσότερα από 5 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Αμέσως μετά την κυκλοφορία και τη μεγάλη επιτυχία του ντεμπούτο τους ξεκινούν την πρώτη δική τους μεγάλη περιοδεία στις Η.Π.Α. Στη σκηνή εμφανίζονται με χορεύτριες σε κλουβιά και ένα τεράστιο πακέτο Budweiser, και, φυσικά, το περίφημο πλέον, υδραυλικό καυλί ύψους δύο ποδιών. </div><br /><div>Τα πρωτοσέλιδα μιλούσαν παντού γι' αυτούς. Μετά από αυτή την επιτυχία περνούν στην Ευρώπη μαζί με τους Run-DMC, όπου δέχτηκαν σωρεία κατηγοριών. Στην Αγγλία κατηγορήθηκαν σαν εχθροί του έθνους και των χρηστών ηθών του και το θέμα τους έφτασε μέχρι το Κοινοβούλιο το οποίο συζήτησε την αποπομπή τους από τη χώρα. Κάθε τους συναυλία εξελισσόταν σε μικρή εξέγερση ώσπου έφτασε η στιγμή της σύλληψης του Adam Horovitz για την υποκίνηση εξέγερσης και επέστρεψαν στις Η.Π.Α. Λίγο μετά ξαναβρίσκονται στο δρόμο με τους Run-DMC, συμμετέχοντας στην Together Forever Tour. Οι πολλές περιοδείες τους εξάντλησαν και αποφάσισαν να χωρίσουν για λίγο. Η Def Jam πιστεύοντας ότι το συγκρότημα διαλύθηκε αρνήθηκε να τους πληρώσει και από τότε ξεκίνησε μία δικαστική διαμάχη που ακόμα συνεχίζεται. </div><br /><div>Με την αποχώρησή τους από την Def Jam και το πέρασμά τους στην Capitol Records, μετακομίζουν στο Λος Αντζελες και αρχίζουν να τελειοποιούν τον ήχο τους. Με τη βοήθεια ενός ανερχόμενου ντουέτο (τρίο στην πραγματικότητα) παραγωγών, τους Dust Brothers, οι Beasties ηχογραφούν το 1989 το νέο τους άλμπουμ με τίτλο Paul's Boutique. Το άλμπουμ μπέρδεψε κριτικούς και κοινό και πούλησε λιγότερα από ένα εκατομμύριο αντίτυπα, βγάζοντας μόνο ένα Top 40 τραγούδι, το Hey Ladies. Τα επόμενα χρόνια, όμως, το Paul's Boutique έγινε ένα άλμπουμ που επηρέασε πολλούς και βοήθησε τους Dust Brothers να γίνουν διάσημοι. Στις αρχές της δεκαετίας του '90 οι Beasties φτιάχνουν το δικό τους στούντιο και ιδρύουν τη δική τους δισκογραφική εταιρία, την Grand Royal. Ο Adam Horovitz εμφανίζεται σε αρκετές ταινίες (A Kiss Before Dying, Roadside Prophets), και ο Mike Diamond συμμετέχει στη δημιουργία της εταιρίας ρούχων hip-hop, X-Large. Το 1992 επιστρέφουν στα μουσικά πράγματα με το Check Your Head -και νέο μέλος τον κιμπορντίστα Money Mark Nishita- με το οποίο επέστρεφαν στις παλιές punk μέρες τους προσθέτοντας, όμως, στοιχεία funk και hip-hop. Το άλμπουμ ντεμπουτάρει στο Top 10, γίνεται επιτυχία στα κολέγια και ανακηρύσσεται σε airplay των ανεξάρτητων ραδιοφωνικών σταθμών με singles όπως τα So Whatcha Want και Pass the Mic. Το άλμπουμ τους έφερε πιο κοντά στην ανεξάρτητη ροκ σκηνή παρά σε αυτή του gangsta rap. </div><br /><div>Το Ill Communication του 1994, ανεβαίνει κατευθείαν στο No 1, γίνεται διπλά πλατινένιο και βγάζει δύο μεγάλες επιτυχίες, τα Sabotage και Sure Shot. Με αυτό κερδίζουν την αποδοχή της ανεξάρτητης ροκ σκηνής και μπαίνουν επικεφαλής στον περιοδεύοντα… θίασο του Lollapalooza. Την ίδια χρονιά κυκλοφορούν και τη συλλογή Some Old Bullshit, με τραγούδια από τα πρώιμα punk χρόνια τους ενώ η εταιρίας τους, Grand Royal, γίνεται μία από τις πιο δυνατές ανεξάρτητες των 90s με την κυκλοφορία του άλμπουμ των Luscious Jackson, Natural Ingredients. Η εικόνα της επιτυχίας και της εξάπλωσης συμπληρώνεται από την έκδοση του hip-hop περιοδικού, Grand Royal, και την ίδρυση του Milarepa Fund, ενός φιλανθρωπικού οργανισμού που υποστηρίζει και προωθεί "την παγκόσμια συμπόνια μέσω της μουσικής" και γίνεται από τους βασικούς οργανισμούς που μάχονται για την απελευθέρωση του Θιβέτ. Το 1996 κυκλοφορούν δύο Eps: το "πάνκικο" Aglio E Olio και το instrumental funk The In Sound From the Way Out. Ο Adam Yauch, μαζί με ένα Βουδιστή μοναχό και φίλο του Δαλάι Λάμα οργανώνουν το πρώτο διήμερο Tibetan Freedom Festival τα έσοδα του οποίου πηγαίνουν στο Milarepa Fund. Το φεστιβάλ πλέον είναι θεσμός και φέτος οργανώθηκε για Τρίτη συνεχή χρονιά. </div><br /><div>Οι γάμοι τους (ο Horovitz με την ηθοποιό Ione Skye, ο Diamond με τη σκηνοθέτη Tamra Davis και ο Yauch με την Θιβετιανή Dechen Wangdu), η συνεχής πολιτική τους δράση και η ενασχόλησή τους με την εταιρία τους, την Grand Royal (από την οποία βγήκαν καλλιτέχνες όπως οι Cibo Matto, Sean Lennon, Cornelius και Buffalo Daughter), δεν τους απέτρεψαν από την ηχογράφηση ενός ακόμα ανατρεπτικού άλμπουμ. Το Hello Nasty, ένα άλμπουμ περισσότερο hip-hop και ηλεκτρονικό, κυκλοφορεί το 1998 και γίνεται ο δίσκος με τις πιο γρήγορες πωλήσεις της χρονιάς αυτής, ξεπερνώντας τα 1.000.000 αντίτυπα που του επέτρεψαν να γίνει πλατινένιος σε τρεις εβδομάδες (μόνο στις Η.Π.Α.) και τα 681.000 αντίτυπα με την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του. </div><br /><div>Το χειμώνα του 1999, έπειτα από περιπέτειες με την εταιρία τους που έχουν προηγηθεί σε όλη τη διάρκεια του χρόνου λόγω του ανεβάσματος κομματιών τους σε MP3 στο Internet, κυκλοφορούν μία πολυαναμενόμενη συλλογή με πολλά σπάνια κομμάτια τους, B-sides, remixes και τρια καινούρια τραγούδια: το Beastie Boys Anthology-The Sound Of Science Ευχαριστούμε το official site των Beastie Boys, Hello Nasty http://www.beastieboys.com, την Southern Records http://www.southern.com, και το Beastie Shrine site http://beastieshrine.isontheweb.com που μας άφησαν να "κλέψουμε" τα στοιχεία τους γύρω από το συγκρότημα.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-5501657603277092411?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-78809791226957454382007-05-29T16:56:00.000+03:002007-05-29T16:59:17.445+03:00<strong><em><span style="font-size:130%;color:#ccffff;">Επιτέλους μετά από 3 μήνες εδώ μέσα, θυμήθηκα να φτιάξω το προφίλ μου... ;)<br /><br />Ρίξτε το μια ματιά για να μάθετε περισσότερα για μένα.<br />Cya around...</span></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-7880979122695745438?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-11025618700974998002007-05-21T14:27:00.000+03:002007-05-21T15:03:01.973+03:00<strong><em><span style="color:#339999;">Σε αυτό το μέρος του αφιερώματος για τον μεγάλο μας κωμικό θα ποστάρω μερικά αποσπάσματα από ταινίες και άλλα βίντεο του. Enjoy... :)</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#339999;"></span></em></strong><br /><br /><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/4eeuPMqPMwM"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/4eeuPMqPMwM" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><br /><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/hRPdQ_2Ry7A"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/hRPdQ_2Ry7A" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><br /><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/MgyfN0rVmuk"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/MgyfN0rVmuk" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><br /><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/nU-id3jseVc"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/nU-id3jseVc" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><br /><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/W4Jnbrng950"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/W4Jnbrng950" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><br /><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/fLyhFpDKqVE"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/fLyhFpDKqVE" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><br /><object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Sl2y1bckpTU"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Sl2y1bckpTU" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><br /><object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/kOPoXky6xFA"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/kOPoXky6xFA" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-1102561870097499800?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-26666539988810066082007-05-21T13:45:00.000+03:002007-05-21T14:01:56.815+03:00<strong><em><span style="color:#009900;"><span style="color:#ffffff;">Πληροφορείες:</span> </span></em><a href="http://www.harry-klynn.gr/"><em><span style="color:#009900;">http://www.harry-klynn.gr/</span></em></a></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#3366ff;">ΧΑΡΡΥ ΚΛΥΝΝ / Ο ΓΕΛΩΤΟΠΟΙΟΣ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ</span></strong><br /><br />Tο επίθετο «Γελωτοποιός της Pωμιοσύνης» δόθηκε στον Xάρρυ Kλυνν από τον δημοσιογράφο Γιώργο Λιάνη σε μια σπουδαία συνέντευξή του στην εφημερίδα «TA NEA» πριν από 20 και πλέον χρόνια...<br /><br />Aπό τότε πολλά είναι τα επίθετα που έχουν δοθεί στον «μεγάλο σατιρικό», που κατόρθωσε να εκφράσει μ' έναν τρόπο μοναδικό και ανεπανάληπτο τη σύγχρονη Eλληνική πραγματικότητα… «O πικρός στοχαστής», «O σαρκασμός του νεοέλληνα», «O επαναστάτης κωμικός» κ.α.<br /><br />«O Xάρρυ Kλυνν είναι λαϊκός καλλιτέχνης με την έννοια ότι το υποκριτικό του σήμα και η γραφή του έχουν ευρεία αποδοχή και μεγάλη αποτελεσματικότητα. Όμως, είναι ένας διανοούμενος. Kαι, βέβαια, είναι διανοούμενος, δηλαδή εκκινεί με πρόθεση, έχει συγκεκριμένο στόχο, επεξεργάζεται τα μέσα του, επιλέγει τα εργαλεία του και κατευθύνει το κοινό του. Δεν είναι λαϊκιστής και «αυθόρμητος», που πάει με τα νερά του κοινού και αντανακλά του κοινού τα γούστα. H διαφορά του από τους ψευτοδιανοούμενος που κάνουν την ίδια δουλειά, είναι ακριβώς αυτό: O Xάρρυ Kλυνν χρησιμοποιεί την παλιά δοκιμασμένη μέθοδο του γέρο-Σωκράτη, την ειρωνεία και την μαιευτική. Kαμώνεται τον αφελή, απορεί, οδηγεί το κοινό στο αδιέξοδο και ύστερα μαζί του ξετυλίγει το κουβάρι που είναι κρυμμένο και παγιδευμένο από την παραπληροφόρηση, την προπαγάνδα, τη μόδα και τη συνήθεια. Σαν τον οίστρο, την αλογόμυγα, κολλάει στα καπούλια της εξουσίας και την αναγκάζει να εγκαταλείψει την ύπουλη αγελαδινή της νωχέλεια και να αποκαλύψει τα κέρατα και την κλωτσιά της. Tο λάθος των ψευτοδιανοούμενων είναι ότι νομίζουν ότι είναι εξυπνότεροι από το κοινό και το δείχνουν. O Xάρρυ Kλυνν οφείλει πάρα πολλά στη θητεία του στο αμερικανικό υπόγειο καμπαρέ - μιούζικ χολ, που συνήθως στηρίχτηκε στο χιούμορ και στην οργή των κυνηγημένων μειοψηφιών (Eβραίων, μαύρων, Λατίνων, μεσογειακών) της αμερικανικής διανόησης. Tο χιούμορ αυτό έχει μέσα στη συνταγή του πολλή απελπισία (το άρωμα της ειρωνείας) πολύ σαρκασμό (και αυτοσαρκασμό-ο αυτοσαρκασμός καθιστά το χιούμορ πειστικό στους άλλους) και μια μεγάλη δόση δαιμονικής τρέλας, ουτοπικής αυθαιρεσίας και αναρχικής ευφορίας. O Xάρρυ Kλυνν αυτήν την σπουδαία συνταγή την πολιτογράφησε Ελληνική. Oι ρυθμοί του, οι σιωπές του, η χειρονομία του, το ευφρόσυνο πρόσωπό του, η περιπέτεια της μούτας του, εγγράφονται στην ιστορία της Eλληνικής υποκριτικής και ταυτόχρονα την υπερβαίνουν, δηλαδή την βλέπουν κριτικά. Kάθε εμφάνιση του Xάρρυ Kλυνν είναι μια πολιτική, μια πολιτιστική και μια στενά θεατρική πρόταση…» γράφει γι αυτόν ο Κώστας Γεωργουσόπουλος.<br /><br />Και συμπληρώνει ο Κώστας Καζάκος: «Όταν ο Xάρρυ Kλυνν στέκεται απέναντι στον ανύποπτο θεατή και τον κεραυνοβολεί με τη σάτιρά του, ξεσκεπάζοντας χαλκευμένα πρότυπα με τα οποία βομβαρδίζεται συνεχώς ο λαός μας, που έτσι αποδιοργανώνεται, ευνουχίζεται και παρασύρεται μακριά από τις δικές του ρίζες, από την δική του παράδοση, από τον δικό του Πολιτισμό, όταν γελοιοποιεί και γδέρνει κυριολεκτικά, πάνω στο πρόσωπο του θεατή, τη συντηρητική του νοοτροπία, την ψεύτικη ιδεολογία, τον ατομικισμό, την αδράνεια, την ημιμάθεια, τη ματαιοδοξία, τον φαρισαϊσμό, την ξιπασιά, τότε θα μπορούσε να προκληθεί μια καταστροφή. Θα μπορούσε να προκαλέσει μιαν ανατροπή της ισορροπίας μέσα στο πνεύμα του θεατή. Aυτό το αποτέλεσμα θα ήταν αναπόφευκτο αν ο Xάρρυ Kλυνν παρίστανε τον τιμητή. Aν στεκόταν απέναντί σου και σε έκρινε... Aν είχε χιούμορ... Aν ήτανε δυτικός... Aλλά αυτός είναι γέννημα της ανατολής. Tο αλάνθαστο ένστικτό του τον οδηγεί στην αυτοσάτιρα. Tην ίδια στιγμή μετατρέπει τον εαυτό του σε φορέα της νοοτροπίας που σατιρίζει. Έτσι, έχεις απέναντί σου έναν άνθρωπο δικό σου, που σου συμπαραστέκεται και πάσχει μαζί σου για τις πληγές και τις κατάρες που όλοι κουβαλάμε. Aπό εκείνα τα μάτια του, τα γεμάτα εξυπνάδα και πονηριά, από εκείνη την πιπεριά, την μύτη του, βγαίνει δριμιά η μυρουδιά της κωμωδίας, μιας κωμωδίας ρωμαλέας και υγιούς, που μπορεί να παράγει ταυτόχρονα τον άγριο καγχασμό και την ιερή αγανάκτηση, την συγκίνηση και τον θυμό, την συμπόνια μαζί με το λυτρωτικό ασυγκράτητο γέλιο, υλικά πολύτιμα που μας έρχονται από παλιούς αιώνες, από τα διπλόκαρα με τρυγητάδες, απ' τα πατητήρια του σταφυλιού, απ' τ' αλώνια του ψωμιού και τη μεγάλη Δημοκρατία. Γι αυτό το λόγο φεύγουμε από τον Xάρρυ Kλυνν ανακουφισμένοι. Aισθανόμαστε ότι λίγο ξεπλυθήκαμε, ότι λίγη λάσπη έχει φύγει από πάνω μας».<br /><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong><em>ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ</em></strong></span><br /><br />Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκης στις 7 Μαίου 1940. «Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο προσφυγικό γκέτο της Kαλαμαριάς. Πρόσφυγες οι γονείς μου από τον μαρτυρικό Πόντο. Φτωχοί, πεινασμένοι και απελπισμένοι. Φτωχή, και πεινασμένη και η δική μου η γενιά. Δουλεύω απ' τα πέντε μου χρόνια... Πέρασα τα εξήντα κι ακόμα δεν έχω παίξει... Eλπίζω, όμως, στα παιδιά μου, στα παιδιά όλου του κόσμου. Aπό μικρός ήλπιζα κι έτσι μεγάλωσα... Eλπίζοντας». Δουλειά και σχολειό. Tο βράδυ το καλαθάκι με τα φιστίκια, τα χαράματα το πανέρι με τα κουλούρια... Kαι μετά στο θρανίο...<br />«O Bασιλάκης ήταν πρώτος σ' όλα » μας είπαν οι συμμαθητές του. «Kαλός ήμουν, αλλά ζιζάνιο» μας είπε ο ίδιος, «πείραζα τους γείτονες, τους συμμαθητές μου, τους δασκάλους μου, αλλά όλοι μ' αγαπούσαν γιατί τους έκανα να γελάνε…» .<br /><br />Tο πειραχτήρι της γειτονιάς, λοιπόν, ο μικρός Bασιλάκης. Tο αλάτι και το πιπέρι της παρέας. Kαι τα χρόνια περνούσαν... Δημοτικό Σχολείο Kαλαμαριάς, Πέμπτο γυμνάσιο αρρένων Θεσσαλονίκης... Kαλοκαίρι 1958 και ετοιμάζεται να δώσει εισαγωγικές εξετάσεις στην Iατρική σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. H τύχη, όμως, δεν το 'θελε να γίνει γιατρός. Nα, τι μας είπε: «Aπό τύχη έγινα καλλιτέχνης. Θυμάμαι ήταν περίοδος Εκθέσεως και είχε έρθει, όπως κάθε χρόνο, στη Θεσσαλονίκη ο Γ. Oικονομίδης με το συγκρότημά του. Eμφανιζόταν στο «ΛOYΞEMBOYPΓO» κι εμείς, όλη η τσακαλοπαρέα, σκαρφαλωμένοι στη μάντρα απ' το διπλανό καρνάγιο να παρακολουθούμε την παράσταση. H βραδιά εκείνη, ήταν βραδιά ταλέντων. Πρώτο βραβείο μια χρυσή λίρα, ένα κουστούμι και μία πετρογκάζ. Διασκεδάζαμε κι εμείς με τον κόσμο και ξαφνικά πετάγεται ένας φίλος μου, ρε Bασιλάκη, μου είπε, τα ταλέντα είναι της πλάκας, δεν πας κι εσύ να τους σκίσεις; Kάποιοι φαίνεται με σπρώξανε. Πως βρέθηκα μέσα, τι είπα και τι έγινε, ούτε που το θυμάμαι. Θυμάμαι, όμως, ότι κέρδισα τη λίρα, το κουστούμι και την πετρογκάζ...»<br /><br />Οκτώβριος 1958, ο Γ. Oικονομίδης τον καλεί κοντά του στην Aθήνα. Tρία χρόνια δίπλα σ΄έναν σπουδαίο καλλιτέχνη και δάσκαλο... Kάστρο, Bράχος, Tροκαντερό, 'Aλσος, Γκρήν Παρκ... Οι πρώτες εμφανίσεις... Tαυτοχρόνως, σπουδάζει υποκριτική στη Δραματική σχολή του Π. Kατσέλη… Ύστερα τα πρώτα χρόνια χωρίς την ομπρέλα του Oικονομίδη. «Δύσκολα χρόνια» θα μας πει «τα λεφτά ελάχιστα και τα όνειρα μεγάλα. Tαβέρνες, αναψυκτήρια,καμπαρέ... Mεγάλο σχολειό το καμπαρέ... H πρώτη μου επαφή με ξένους καλλιτέχνες. Mπαλέτα, τραγουδιστές, ζογκλέρ, κωμικοί... Kι όμως, εγώ είμαι καλύτερος, έλεγα μέσα μου. Tο έλεγα και το πίστευα. Προσπαθούσα, δούλευα μέρα και νύχτα μπρος στον καθρέφτη... Έγραφα ακατάπαυστα. Σιγά - σιγά άρχισαν να με προσέχουν. Ήταν τότε που γύρισα και τις δύο πρώτες μου ταινίες, τα «201 KANAPINIA» και τον «ΓAMO AΛA EΛΛHNIKA». Όλοι μιλούσαν τότε για ένα νέο ταλέντο. Tο μεροκάματό μου ανέβηκε... Eπιτέλους μπορούσα να τρώω δυο φορές την ημέρα. Kι ενώ όλα πήγαιναν καλά... με κάλεσαν για λίγες εμφανίσεις σ' ένα Eλληνικό μαγαζί στο Mόντρεαλ του Kαναδά κι εγώ έπρεπε να πάω... Αυτές οι λίγες εμφανίσεις έμελλε, τελικά, να κρατήσουν δέκα ολόκληρα χρόνια!<br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:130%;color:#3366ff;">1964-1974<br /></span></em></strong><br />«Έζησα και δούλεψα δέκα ολόκληρα χρόνια στις HΠA και στον Kαναδά. Kαι να το 'θελα να γυρίσω δεν το μπορούσα. Σ' όλη μου τη ζωή κυνηγούσα την Aριστερά κι εκείνη εμένα. Kαι τώρα που είμαστε χώρια, πάλι μαζί είμαστε... Στην Aμερική μπορώ να πω ότι διαμόρφωσα και τον προσωπικό καλλιτεχνικό μου χαρακτήρα. Δούλευα όπου έβρισκα δουλειά. Στα Eλληνικά μαγαζιά της παροικίας, σε μπαρ, σε μικρά περιθωριακά καφεθέατρα και πειραματικές σκηνές. Παράλληλα έγραφα, έγραφα ακατάπαυστα... Στη Nέα Yόρκη ήμουν πολύ πιο γνωστός ως συγγραφέας παρά ως ηθοποιός ή διασκεδαστής. Στην Aμερική γνώρισα και τη Xαρίκλεια. Παντρευτήκαμε το χειμώνα του 1965 στο Σικάγο. Eκεί γεννήθηκαν και τα δύο από τα τρία μου παιδιά, ο Nικόλας που γεννήθηκε στο Σικάγο και ο Aποστόλης που γεννήθηκε στο Mόντρεαλ. H Kορίνα γεννήθηκε στην Aθήνα. To εγγονάκι μου το Χαρικλάκι γεννήθηκε κι αυτό την Αθήνα... Tα πιο πολλά όμως χρόνια τα έζησα στο Mόντρεαλ, στο Σικάγο και στη Nέα Yόρκη. Δούλεψα δίπλα σε μεγάλους κωμικούς την εποχή που δειλά - δειλά έκανε στην Aμερική την εμφάνισή της η σκληρή κοινωνική και πολιτική σάτιρα, αυτό που αργότερα ονομάσανε stand up comedy… Εμείς το λέγαμε ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ… Πολύ γρήγορα δημιούργησα και επέβαλα το δικό μου προσωπικό στυλ και ύφος, που το έφερα μαζί μου επιστρέφοντας στην Eλλάδα μετά από δέκα χρόνια περιπλάνησης…»<br /><br />Κατά την διάρκεια της δεκαετούς παραμονής του στην Aμερική συνεργάζεται με πληθώρα εφημερίδων και περιοδικών. Γράφει ,κυρίως, σατιρικά κείμενα, τα οποία «πουλάει με το κομμάτι» σ' όποιον του τα ζητήσει. Γράφει ακόμα one liners και σατιρικούς μονολόγους για πολλούς κωμικούς. Συνεργάζεται πολλά χρόνια με το περιοδικό PLAY BOY, την εφημερίδα DAILY WORKER, το VILLAGE και το ON THE DUBLE. Kυρίως, όμως συνεργάζεται με πολλά περιοδικά του περιθωρίου που την εποχή εκείνη ανθούν στο Σικάγο, και στη Nέα Yόρκη.<br /><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong><em>1974 ΚΑΙ ΜΕΤΑ…</em></strong></span><br /><br />Γυρίζει στην Eλλάδα το χειμώνα του 1974 και πρωτοεμφανίζεται στις μπουάτ της Πλάκας. Στον AΙΓΟΚΕΡΩ πρώτα και μετά στο ZΥΓΟ και στη ΔΙΑΓΩΝΙΟ. Στην αρχή η παρουσία του ξένισε. «Tο κοινό γελούσε, αλλά δεν πιστεύω ότι γνώριζε τον λόγο. Aπλώς, γελούσε. 'Ήμουν κάτι το καινούργιο. Aργότερα, αρκετά αργότερα, όταν άρχισε να διαισθάνεται και το λόγο άρχισε και την κριτική, αλλά και πάλι δε γνώριζε. H σάτιρα σ' αυτούς τους χώρους όπως και στο μουσικό θέατρο είχε εκφυλιστεί σε καλαμπουράκι, σε πλακίτσα, σε ανούσιο ευφυολόγημα…»<br /><br />Πολύ σύντομα το όνομά του άρχισε να κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα. Κι ακόμα πιο γρήγορα καθιερώνεται ως πρώτο όνομα στους χώρους των νυχτερινών κέντρων και των μπουάτ.<br /><br />Συνεργάστηκε με όλα σχεδόν τα μεγάλα ονόματα του Eλληνικού τραγουδιού. (Γρήγορης Μπιθικότσης, Βασίλης Τσιτσάνης, Στράτος Διονυσίου, Πόλυ Πάνου, Φίλιππος Nικολάου, Δήμητρα Γαλάνη, Bίκυ Mοσχολιού, Λάκης Xαλκιάς, Mανόλης Mητσιάς, Δημήτρης Mητροπάνος, Γιάννης Πάριος, Γιάννης Πουλόπουλος, Tάνια Tσανακλίδου, Eλπίδα, Xαράλαμπος Γαργανουράκης, Aντώνης Kαλογιάννης, Eλένη Bιτάλη, Χάρις Αλεξίου, Άννα Bίσση κ.α.) Tο όνομά του άρχισε να γίνεται ευρύτερα γνωστό με την κυκλοφορία του πρώτου του δίσκου «ΓIA ΔEΣIMO» , που κυκλοφόρησε από την COLUMBIA το φθινόπωρο του 1976. Aπό τότε ακολούθησαν ακόμα δεκαπέντε, περίπου, δίσκοι που παραμένουν σταθμός στη Eλληνική δισκογραφία. Ο τελευταία δισκογραφική δουλειά του με τίτλο «HARRY KLYNN - Χ FILES» κυκλοφόρησε το 1998 από την PolyGram. Kάθε δίσκος του Xάρρυ Kλυνν είναι πράγματι ένα εξαιρετικά σημαντικό γεγονός. Δεκαπέντε δίσκοι, ντοκουμέντο, που καταγράφουν με έναν αξιοθαύμαστο και αριστουργηματικό τρόπο τον άγραφο Eλληνικό σατιρικό κώδικα. H Δεκαετία του '90 βρίσκει τον Xάρρυ Kλυνν πρώτο όνομα στους χώρους των Mπουάτ, του θεάτρου, των νυχτερινών κέντρων, αλλά και του ποδοσφαίρου! (Πρόεδρος της Π.Α.Ε. ΑΠΟΛΛΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ και πρόεδρος της Ε.Π.Α.Ε.)<br /><br />Οι θεατρικές παραστάσεις του στο «ΔΕΛΦΙΝΑΡΙΟ» στον «ΟΡΦΕΑ» στο «ΑΛΣΟΣ» και στο «ΜΙΝΩΑ» αποτελούν ορόσημο στην ιστορία του μουσικού θεάτρου. Mέχρι πριν από λίγα χρόνια μόνο οι κοντινοί του άνθρωποι γνώριζαν ότι ζωγραφίζει από το 1958. Δε θέλησε ποτέ να εκθέσει τα έργα του, μέχρι το 1998 που αποφασίζει να παρουσιάσει για πρώτη φορά τη ζωγραφική του δουλειά «KOKKINH ΓPAMMH» στον «EIKAΣTIKO KYKΛO». Tαυτοχρόνως, εκδίδει βιβλία και ποιητικές συλλογές. Mέχρι σήμερα εκτός από τα σατιρικά του κείμενά που απαριθμούν χιλιάδες σελίδων έχει γράψει ακόμα πάνω από δέκα ποιητικές συλλογές, μυθιστορήματα, δοκίμια, θεατρικά έργα και πληθώρα επιθεωρήσεων, κινηματογραφικών και τηλεοπτικών σεναρίων. Λίγα, σε σχέση με τον όγκο της δουλειά ς του, από τα έργα του έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα. «Kάποια μέρα θα τα διαβάσετε όλα», λέει ο ίδιος, αφού ο εκδοτικός οίκος «EKΔOΣEIΣ KAΣTANIΩTHΣ» προγραμμάτισε να εκδώσει το σύνολο του έργου του. Mέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί από τις Ε.Κ. εννέα βιβλία του: Το ανθολογημένο άλμπουμ «Αλαλούμ και πάσης Ελλάδος» με τα καλύτερα χρονογραφήματα που έγραψε για την εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», τέσσερις ποιητικές συλλογές, «Eπί σκηνής», «Πόλις», «Περί», «Μυθολογία κειμηλίων» και τέσσερα μυθιστορήματα, «Happy birthday, Nίκο», «Τρυφερά αγκάθια», «Αναλαμβάνω την Ευθύνη» και «Όταν βρέχει τα χελιδόνια πετούν χαμηλά». Ταυτοχρόνως, συγγράφει κινηματογραφικά σενάρια και θεατρικά έργα, σκηνοθετεί παραστάσεις, δημοσιογραφεί σε μεγάλες εφημερίδες, πρωταγωνιστεί στον Kινηματογράφο και στην τηλεόραση...<br /><br />Στον κινηματογράφου εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1960 στην μικρού μήκος ταινία του Δημήτρη Γαλάτη «ΣYΓXYΣH». Tο 1961 παίζει ένα μικρό αλλά πολύ χαρακτηριστικό ρόλο στην ταινία του Bασίλη Γεωργιάδη «ΓAMOΣ AΛΛA EΛΛHNIKA» και την επομένη χρονιά πρωταγωνιστεί στην ταινία του Γρηγόρη Γρηγορίου «TA 201 KANAPINIA» σε σενάριο των Nίκου Tσιφόρου - Πολύβιου Bασιλειάδη. Mετά την επιστροφή του από την Aμερική γυρίζει το 1982 την ταινία μεγάλου μήκους «AΛAΛOYM» μια από τις τρεις εμπορικότερες ταινίες ταινίες του Eλληνικού κινηματογράφου μαζί με την «YΠOΛOXAΓO NATAΣA» και τον «ANΘPΩΠO ME TO ΓAPYΦAΛΛO». Aκολουθεί η ταινία «EIΣ MNHMHN» (H ταινία αυτή γυρίστηκε το 1981 για την κρατική τηλεόραση, αλλά η λογοκρισία δεν επέτρεψε ποτέ την προβολή της. Mετά από συμπληρωματικά γυρίσματα προβλήθηκε το 1984 με επιτυχία στις αίθουσες). Tο 1983 γυρίζει την ταινία «MADE IN GREECE», το 1993 εμφανίζεται σαν guest star στην ταινία του Nίκου Zερβού «ΓYNAIKEΣ ΔHΛHTHPIO». Tο 1994 παίζει στην ταινία μικρού μήκους του Γιάννη Mπότση «ΒΟΛΤΑ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ» και το 1995 πρωταγωνιστεί στην ταινία του Nίκου Tριανταφυλλίδη (Παραγωγή ASTRA - EKK - ANT1 - NIKOΣ BEPΓETHΣ) «PAΔIO MOΣXA» δείχνοντας ένα εντελώς διαφορετικό κινηματογραφικό πρόσωπο.<br /><br />Όσο καιρό υπήρχε το κρατικό μονοπώλιο στην Eλληνική τηλεόραση, τόσο ο Xάρρυ Kλυνν, όσο και άλλοι πολλοί ακόμα καλλιτέχνες που ενοχλούσαν, κατά κάποιο τρόπο, το πολιτικό κατεστημένο, ήταν παραγκωνισμένοι από την λογοκρισία των τότε κρατούντων... O Xάρρυ Kλυνν μπροστά στη μόνιμη άρνηση της κρατικής τηλεόρασης να τον φιλοξενήσει, κατέφυγε τότε σ' ένα ευφυές στρατήγημα. Άλωσε, στην κυριολεξία, την κρατική τηλεόραση μέσω των διαφημιστικών μηνυμάτων! Tα διαφημιστικά μηνύματα στα οποία έπαιζε (τα περισσότερα από αυτά έχουν βραβευθεί από τα Φεστιβάλ Eλληνικής Διαφημιστικής Δημιουργίας της E.Δ.E.E.) που εκ των πραγμάτων ήταν αναγκασμένη να μεταδίδει η κρατική τηλεόραση, δημιούργησαν ένα πραγματικά εξωφρενικό φαινόμενο. Οι τηλεθεατές περίμεναν με αγωνία καρφωμένοι στις τηλεοράσεις για να απολαύσουν τα αριστουργήματα των 25 δευτερολέπτων! Δεν υπήρξε διαφήμιση του Xάρρυ Kλυνν που να μην γίνει θέμα συζήτησης, ούτε έκφραση και σλόγκαν που να μην έχει υιοθετηθεί στην καθημερινή ζωή και επικοινωνία, κυρίως από τα λαϊκά στρώματα και τη νεολαία.<br /><br />Mε τη δημιουργία της ιδιωτικής έλαμψε και στη μικρή οθόνη το άστρο του Xάρρυ Kλυνν. Tα HARRY KLYNN SPECIAL SHOWS, που παρουσίασε επί τέσσερα συνεχή χρόνια στον ANT1 ήταν ότι πιο πρωτότυπο είχε να παρουσιάσει η Eλληνική τηλεόραση. Kάθε ένα από αυτά του ήταν κι ένα μεγάλο τηλεοπτικό γεγονός. Tο 1995 ήρθε ο «ΠOΛITHΣ KΛYNN» ένα φαντασμαγορικό one man show, να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά της Eλληνικής τηλεόρασης και να δώσει την Eλληνική απάντηση στα Iταλικού τύπου shows που είχαν κατακλύσει τότε τη μικρή οθόνη. Tην δομή, το ύφος και το χαρακτήρα του «ΠOΛITH KΛYNN» υιοθέτησαν τα πιο επιτυχημένα shows που παίζονται μέχρι σήμερα, χωρίς, ωστόσο, να κατορθώσουν να φτάσουν ποτέ το επίπεδό του. Oι εκατοντάδες των τύπων που δημιούργησε δύσκολο να ξεπεραστούν. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι ο «ΠOΛITHΣ KΛYNN» ήταν η αιτία της μεγάλης κρίσης που περνούν αυτή τη στιγμή τα shows που προσπάθησαν να τον αντιγράψουν.<br /><br />Σαράντα και πλέον χρόνια και το «φαινόμενο Χάρρυ Κλυνν» συνεχίζει να γιγαντώνεται και ο «Δαιμόνιος Πόντιος» καθιερώνεται στη συνείδηση του Ελληνικού λαού ως μια από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της καλλιτεχνικής, αλλά κι αυτής ακόμα της πολιτικής μας ζωής, μια που τα τελευταία χρόνια δικαίως θεωρείται ο κατ' εξοχήν πολιτικός και κοινωνικός καλλιτέχνης της χώρας μας. Kανείς δεν θα είχε εκπλαγεί αν δει τον Xάρρυ Kλυνν στο Eλληνικό Kοινοβούλιο, δίπλα στους εθνικούς μας πατέρες... Ίσως μόνο ίδιος… «Δεν ξέρω αν με χρειάζεται το Eλληνικό κοινοβούλιο, εξάλλου διαθέτει τους δικούς του κωμικούς» μας είπε. Eμείς, όμως, χρειαζόμαστε τον Xάρρυ Kλυνν, γιατί το θεωρούμε δικό μας, όπου και να 'ναι...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-2666653998881006608?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-17259064606414879382007-05-10T20:49:00.000+03:002007-05-11T15:57:34.401+03:00<strong><em><span style="color:#009900;">Μια γαμάτη παρωδεία του Terminator... :)</span><br /></em></strong><br /><object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ro9HBmnK6Hw"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ro9HBmnK6Hw" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-1725906460641487938?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-79007675189233314822007-05-04T16:07:00.000+03:002007-05-04T16:28:44.974+03:00<a href="http://www.sonypictures.com/movies/spiderman3/site/main.php"><strong><em>http://www.sonypictures.com/movies/spiderman3/site/main.php</em></strong></a><br /><br />Ο Spiderman απολαμβάνει την πολυπόθητη ηρεμία μετά από αρκετό διάστημα κάνοντας σχέδια …γάμου, πολύ σύντομα όμως θα συνειδητοποιήσει πως η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η αγαπημένη του θα την κάνουν να απομακρυνθεί από αυτόν, κάτι που θα επιδράσει αρνητικά στην εύθραυστη ψυχική του υγεία. <div><div><div></div><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RjszbfKfDOI/AAAAAAAAAEE/JOOrZ5LEsOY/s1600-h/spider_man_3_wall.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5060695153595845858" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RjszbfKfDOI/AAAAAAAAAEE/JOOrZ5LEsOY/s320/spider_man_3_wall.jpg" border="0" /></a>Όσον αφορά την πραγματική δράση; </div><div>Δεν είναι μόνο ο Χάρι Όσμπορν, που ξεθάβει τη στολή του πατέρα του και ως νέος Goblin αποζητά εκδίκηση, ούτε ένας νέος «ιδιαίτερος» εχθρός ονόματι Sandman. Μια μαύρη ουσία κυριεύει την ψυχή του και τον φέρνει αντιμέτωπο με τη μεγαλύτερη πρόκληση που έχει συναντήσει, ενώ το σκοτεινό alter ego του θα τον δυναστεύσει μέχρι να κάνει την εμφάνιση του ο «Venom», ένας από τους πιο εντυπωσιακούς αντιπάλους του...<br /></div><div>Άκρως εντυπωσιακά εφέ που συμβάλλουν στην πιστή αναπαράσταση του κόμικ περιβάλλοντος της σειράς. Τρεις καινούριοι αντίπαλοι, βγαλμένοι από τις εικονογραφημένες περιπέτειες του ήρωα, που σημαίνει απολαυστικές μονομαχίες. Και ένας τέταρτος ...εχθρός, ο βασικότερος απ’ όλους, που δεν είναι άλλος από τον ίδιο το (σκοτεινό) εαυτό του ανθρώπου- αράχνη. </div><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RjszI_KfDNI/AAAAAAAAAD8/T6ymP91uGoY/s1600-h/spiderman_3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5060694835768265938" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RjszI_KfDNI/AAAAAAAAAD8/T6ymP91uGoY/s320/spiderman_3.jpg" border="0" /></a>Κάπως έτσι συντίθεται το παζλ της τρίτης κινηματογραφικής περιπέτειας του Spiderman, η οποία κερδίζει ταυτόχρονα τον τίτλο της πιο ακριβής ταινίας όλων των εποχών με κόστος σχεδόν 300 εκατομμύρια δολάρια! Ή, πιο απλά, το Spiderman 3 μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια επική υπερπαραγωγή που βαδίζει στα χνάρια των προηγούμενων ταινιών της σειράς.</div><div></div><div></div><div></div></div></div><br /><br /><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/4OA01InN8l0"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/4OA01InN8l0" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-7900767518923331482?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-84473317580703382172007-04-27T16:31:00.000+03:002007-04-27T16:52:43.253+03:00<strong><span style="color:#336666;">Προχθές το βράδυ έκανα ζάπινκ στην TV και πέφτω π'ανω σε μια εκπομπή με διάφορα νέα από όλο τον κόσμο... Λέω ενδιαφέρον θα έχει για να δούμε τι γίνεται και μακριά από την Ελλαδίτσα μας...</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">Είχε διάφορα θέματα άλλες φορές αστεία και άλλες όχι και τόσο ευχάριστα... Όπως λοιπόν σκότωνα την ώρα μου και χάζευα την εκπομπή ρίχνει το πιο άκυρο και σιχαμερό θέμα...</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">Στην Δανία λοιπόν που λέτε (πάντα με τα λεγόμενα της εκπομπής) βγήκε ένας καινούργιος νόμος... Και ως γνωστόν η βουλή μιας χώρας ψηφίζει νόμους για την κοινωνία και τους ανθρώπους της... Ναι αλλά αυτή την φορά ψήφισαν για τους σκύλους... Ναι για τους σκύλους...</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">Θα μου πείτε γιατί είναι περιεργο αυτό,ε?... Όχι τόσο οτι ήταν για τους σκύλους, αλλά για το τι έλεγε γι'αυτους( τα καημένα τα ζωντανά...)...</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">Αυτός ο νόμος(ο οποίος και ψηφίστηκε με λίγες αρνητικές ψήφους μάλιστα), έλεγε πως ο κάτοχος ενός η περισσοτέρων σκύλων, καθώς και η οικογένεια του(αν είχε), θα είχε το δικαιώμα, ελεύθερα, να συνευρεθεί σεξουαλικά με το έρμο το ζωντανό... </span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">Δηλαδή με λίγα και απλά λόγια οι κάτοχοι σκύλου θα μπορούν να παρατάνε την γυναίκα,γκόμενα,δεσμό,ερωμένη τους και να το κάνουν με τον σκύλο τους... Και το επίσης περίεργο είναι οτί τον νόμο πρότεινε ο Οργανισμός Προστασίας Κατοικιδίων στην Δανία...</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">Και γώ μετά τι να μάθω στα παιδιά μου, όταν με το καλό αποκτήσω?... Οτι ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου ή οτι είναι ο καλύτερος σεξουαλικός παρτενέρ?... Γαμώ τις μαλακίες δηλαδή... Και δεν βγαίνει και κανείς να τους κράξει... Διάβολε... Μάλλον γέμισε ο κόσμος ανώμαλους και στο τέλος θα γαμάνε και ... ... ...</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-8447331758070338217?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-6905439002699231292007-04-27T16:29:00.000+03:002007-04-27T16:31:11.696+03:00<span style="font-family:verdana;font-size:180%;color:#ff0000;"><strong><em>ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΑΛΕΥΩ ΚΑΣΤΑΝΟΟΟΟΟΟΟΟ!!!</em></strong></span><br /><br /><strong><em><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;color:#ff0000;">Χ(</span></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-690543900269923129?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-88179078964681519972007-04-27T16:06:00.000+03:002007-04-27T16:28:35.691+03:00<em><strong><span style="color:#009900;">Κατόπιν ζήτησης από έναν εκλεκτό Blogger παραθέτω το παρακάτω αφιέρωμα για τους Korn. :)</span></strong></em><br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RjH4rPKfDKI/AAAAAAAAADk/xwTf2WqmXjU/s1600-h/0019-korn3_3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5058097278202350754" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RjH4rPKfDKI/AAAAAAAAADk/xwTf2WqmXjU/s320/0019-korn3_3.jpg" border="0" /></a>Παρότι οι Korn αναμιγνύουν με ένα παράξενο τρόπο grunge, funk, και αμερικάνικου heavy metal στοιχεία, μέσα από τις μουσικές εκρήξεις της μπάντας, κρύβονται ποιοτικά χαρακτηριστικά που κάνουν τους Korn ιδιαίτερα αγαπητούς στο κοινό αυτού του είδους. Συχνά στρατολογώντας με θάρρος, αρκετά "δύσκολα" θέματα, όπως ο βιασμός και η παιδική κακοποίηση, ο frontman Jonathan Davis, σκιαγραφεί (παρασυρμένος και απο προσωπικές εμπειρίες) μια αυθεντικά οργισμένη εικόνα, διαολεμένα αντίθετη από "κατασκευασμένα" ομόηχα group. Στους Korn, έχει στο πλευρό του ένα δυναμικό κιθαριστικό δίδυμο, τους James "Munky" Shaffer και Brian "Head" Welch, που αναλαμβάνουν με επιτυχία να κατευθύνουν τις επταχορδες κιθάρες τους (σε αντίθεση με τις συνηθισμένες κιθάρες των έξι χορδών), υπηρετώντας το στόχο των στίχων.<br /><br /><br />Με δυο πλατινένιους δίσκους στο ενεργητικό τους, και ενα συνεχώς αυξανόμενο κοινό, το μέλλον οιωνίζεται πολύ θετικό για τους Korn. Και τα πέντε μέλη τoυ group μεγάλωσαν σε μια αγροτική περιοχή στης Καλιφόρνια, το Bakersfield, 100 μίλια βόρεια από το Los Angeles. Ο drummer David και o μπασίστας Reggie Arvizu (γνωστός και ως Fieldy) ξεκίνησαν να παίζουν μαζί στην εφηβεία τους, με τον κιθαρίστα James "Munky" Shaffer να τους συναντά λίγο αργότερα. Μετά την πρόσληψη ενός προσωρινού τραγουδιστή, το σχήμα αυτό, που βαφτίστηκε αρχικά LAPD, ηχογράφησε και κυκλοφόρησε ένα album, πριν την διάλυση του. Τα αρχικά μέλη επανασχηματίστηκαν (χωρίς τον τραγουδιστή) σαν Creep, προσλαμβάνοντας και τον κιθαρίστα Brian "Head" Welch. Οι Creep εκείνη την περίοδο ζούσαν στο L.A., αλλά κατά το 1993 κάνοντας ένα ταξίδι, επέστρεψαν στο Bakersfield. Οι Welch και Shaffer βρέθηκαν σε ένα bar, όπου έπαιζε η τοπική μπάντα Sex Art. Οι δυο κιθαρίστες ενθουσιάστηκαν από τον τραγουδιστή των Sex Art, Jonathan Davis και του τηλεφώνησαν μια εβδομάδα αργότερα, ζητώντας του να αναλάβει τα κύρια φωνητικά των Creep. Εντυπωσιασμένος από την προοπτική να μετακομίσει στο Los Angeles, ο Davis αποδέχτηκε την πρόκληση, δίνοντας στο νέο σχήμα (που μετονομάστηκε απο Creep σε Korn) μια καινούρια μουσική κατεύθυνση. Όπως εξηγούσε και ο ίδιος στο Kerrang! magazine το 1996: "Η μπάντα είχε μια χαρούμενη νότα πριν έρθω. Εγώ έφερα μαζί μου τα σκοτεινά στοιχεία της."<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RjH4k_KfDJI/AAAAAAAAADc/koIS4OqYebw/s1600-h/korn.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5058097170828168338" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" height="173" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RjH4k_KfDJI/AAAAAAAAADc/koIS4OqYebw/s320/korn.jpg" width="257" border="0" /></a>Επιφανειακά, ο Davis δεν άφηνε την εντύπωση ενός frontman μιας από τις πιο δυνατές αμερικάνικες μπάντες. Γιος ιδιοκτήτη δισκοπωλείου, ο Davis ήταν ένας παρείσακτος έφηβος μέσα στο λύκειο, φορώντας make up, ακούγοντας συνεχώς Duran Duran, και μαθαίνοντας να παίζει bagpipes (μια ικανότητα που θα την χρησιμοποιούσε μερικώς στους Korn). O Davis χαρακτηριζόταν σαν "διαφορετικός" από τους συμμαθητές του, και αυτές ακριβώς τις δυσκολίες που αντιμετώπισε νέος, αποτελεσαν συχνά την θεματική των στίχων του στους Korn. Με τον Davis στην σύνθεσή τους, οι Korn προσέλαβαν ένα manager και ξεκίνησαν να δουλεύουν τον ήχο τους. Ένα demo tape ηχογραφήθηκε για να δώσει το στίγμα της μπάντας σε πολλές δισκογραφικές εταιρίες.Οι πρώτες προσφορές ήρθαν από την Atlantic και την RCA, αλλά οι υπεύθυνοι του μικρού label Immortal (μια υποκατηγορία της Epic) κέρδισε τους Kοrn με τον ενθουσιαμό που επέδειξαν. Με ένα μικρό ποσό, οι Korn ξεκίνησαν να ηχογραφούν ένα full-length album στα Indigo Ranch Studios, ένα πλήρως αναλογικό studio, τοποθετημένο στο Malibu Hills. Το ολοκληρωμένο CD, τιτλοφορημένο λιτά ως Korn, κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1994. Παρ'όλο που οι πωλήσεις αρχικά ήταν περιορισμένες, το debut album των Korn συνέβαλε στην δημιουργία μιας ολόκληρης σκηνής, με την βοήθεια σημαδιακών live της μπάντας με τους Ozzy Osbourne, Megadeth, και Marilyn Manson, και από την συχνή προβολή του video τους, Blind, από το MTV.<br /><br /><br />Μέχρι το τέλος του 1995, το album είχε πουλήσει 300.000 αντίτυπα, και μέχρι τώρα έχει ξεπεράσει τα 1.000.000, ενώ παράλληλα η γέννηση του γιού του, Nathan, τoν Οκτώβριο του 1995, ήρθε να χαροποιήσει ακόμη περισσότερο τον Davis. Tον Ιούλιο του 1996, οι Korn έγιναν παγκοσμίως γνωστοί σαν η πρώτη μπάντα που έκανε interactive radio broadcast στο Internet. Σχεδιασμένη, για την προώθηση του νέου, δεύτερου, album τους, Life Is Peachy, η μετάδοση βρήκε την μπάντα να παίζει αρκετά τραγούδια, ενώ επιτράπηκε σε fan να κάνουν ερωτήσεις που εκείνη την ημέρα έφτασαν τις 800. Κυκλοφορώντας το καλοκαίρι του 1996, το Life Is Peachy βρήκε το group να υιοθετεί μια πιο ακραία μουσική προσέγγιση, ενώ οι στίχοι του Davis εμβάθυναν ακόμη περισσότερο στις ψυχολογικές αναταραχές της εφηβείας του. Όπως και στο πρώτο τους album, οι Korn περιόδευσαν συνεχώς για την υποστήριξη της δισκογραφικής δουλειάς τους, ενώ εμφανίστηκαν και στην Lollapalooza tour το 1997. Δυστυχώς όμως, αφού ολοκλήρωσαν λιγότερες από τις μισές προγραμματισμένες τους εμφανίσεις τους, ο Shaffer προσβλήθηκε από ένα είδος μηνιγγίτιδας, και το group αναγκάστηκε να σταματήσει την περιοδεία του.<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RjH5LvKfDLI/AAAAAAAAADs/5J-MNXfYp38/s1600-h/untitled22.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5058097836548099250" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RjH5LvKfDLI/AAAAAAAAADs/5J-MNXfYp38/s320/untitled22.bmp" border="0" /></a>Οι Korn κρατήθηκαν μακριά από την σκηνή περισσότερο από ένα χρόνο, αφού αμέσως μετά ανέβαλλαν μια εμφανιση τους στο βρετανικό Ozzfest το καλοκαίρι του 1998, εξ αιτίας της γέννησης του πρώτου παιδιού του Welch, ενώ ακύρωσαν όλες τις εμφανίσεις τους μέχρι την κυκλοφορία του τρίτου album τους. Παράλληλα, εκμεταλλευόμενοι την εμπορική πλευρά της μουσικής τους, υπογράφουν ένα εξαψήφιο συμβόλαιο με την Puma, αφήνοντας την πολύχρονη αφοσίωση στα προϊόντα της Adidas. Το 1998, το τρίτο album τους, Follow The Leader, κέρδισε αρκετά ενθουσιώδεις κριτικές, ενώ τον ίδιο χρόνο, οι Korn συμμετέχουν στην Family Values tour, με το lineup να περιλαμβάνει τους Limp Bizkit, Rammstein, και Orgy (παρεμπιπτόντως οι Orgy, είναι η πρώτη μπάντα που υπέγραψε στο label των Korn, Elementree Records, που δημιουργήθηκε απο κοινού από τους Korn και την Reprise), και να προκαλούν κύματα ενθουσιασμού στους οπαδούς τους.<br /><br /><br />Το καλοκαίρι του 2002 κυκλοφορεί το τέταρτο άλμπουμ τους, Untouchables, αλλά δεν τα άει και τόσο καλά εμπορικά αφού ακόμα και οι fans του γκρουπ μοιάζουν απογοητευμένοι από το αποτέλεσμα.<br /><br /><br /><br /><br /><strong><em><span style="color:#cc6600;">ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ</span></em></strong><br /><strong><span style="color:#339999;"><br /><br /><span style="color:#993399;">KORN<br /></span>1994<br />EPIC<br /><br /><span style="color:#993399;">LIFE IS PEACHY</span><br />1996<br />EPIC<br /><br /><span style="color:#993399;">FOLLOW THE LEADER</span><br />1998<br />EPIC<br /><br /><span style="color:#993399;">ISSUES</span><br />1999<br />EPIC<br /><br /><span style="color:#993399;">UNTOUCHABLES<br /></span>2002<br />EPIC<br /><br /><span style="color:#993399;">TAKE A LOOK IN THE MIRROR</span><br />2003<br />EPIC<br /><br /><span style="color:#993399;">SEE YOU ON THE OTHER SIDE</span><br />2005<br />VIRGIN<br /><br /><span style="color:#993399;">UNPLUGED<br /></span>2007<br />Virgin<br /></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-8817907896468151997?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-80472681987301025852007-04-17T17:45:00.000+02:002007-04-17T17:54:51.643+02:00<div><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RiTs29SQctI/AAAAAAAAADE/g34chlBP6D0/s1600-h/80_9.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5054425110724768466" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RiTs29SQctI/AAAAAAAAADE/g34chlBP6D0/s320/80_9.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div>Ο <strong><em><span style="color:#3366ff;">Robert Nesta Marley</span></em></strong>, ο γνωστός σε όλους μας Bob Marley, γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου του 1945 στην Jamaica. Ηταν ο αρχηγός και τραγουδιστής των Wailers, μιας εξαμελούς μπάντας που σχηματίστηκε το 1963 και αποτελούσαν οι: Bob Marley, Bunny Wailer, Peter Tosh, Junior Braithwaite, Beverley Kelso και Cherry Smith. Οι "Bob Marley And The Wailers", όπως ονομάζονταν τότε, ήταν το συγκρότημα που έκανε γνωστή τη reggae μουσική σε ολόκληρο τον κόσμο. </div><div> </div><div>Από το 1962 ο Bob Marley είχε ηχογραφήσει τα δύο πρώτα του προσωπικά singles "Judge Not" και "One Cup Of Coffee". Ωστόσο, η καριέρα των Wailers στη δισκογραφία ξεκίνησε λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 1963 με το πρώτο τους single "Simmer Down" που έμεινε στο Νο 1 στο JBC Radio chart για δύο μήνες. Το single ηχογραφήθηκε στο "Studio One" και κυκλοφόρησε από μια μικρή ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία. Οι πωλήσεις του "Simmer Down" έφτασαν πολύ γρήγορα τις 80.000 αντίτυπα. </div><br /><div>Τα δύο singles που ακολούθησαν ήταν τα "It Hurts To Be Alone" και "Lonesome Feeling" με φωνητικά από τους Junior Braithwaite και Bunny Wailer αντίστοιχα. Την περίοδο 1963-1966 οι Wailers είχαν ηχογραφήσει περισσότερα από 70 τραγούδια από τα οποία πάνω από 20 έγιναν επιτυχίες. Η μουσική τους ήταν ένα κράμα από αμερικάνικη soul, ska και doo-wop. Μέχρι τα τέλη του 1965 οι Wailers είχαν απομείνει τρεις. </div><br /><div>Τα άλλα τρία μέλη (Junior Braithwaite, Beverley Kelso και Cherry Smith) είχαν φύγει από το συγκρότημα, ο καθένας για προσωπικούς του λόγους. Ακόμα όμως και τότε οι Wailers δεν είχαν "πεθάνει". Στις 10 Φεβρουαρίου του 1966, ο Bob Marley παντρεύτηκε την τότε τραγουδίστρια των Soulettes και αργότερα μέλος των I-Threes, Rita Anderson (η οποία μετά το θάνατο του Marley ακολούθησε σόλο καριέρα). </div><br /><div>Λίγο πριν το τέλος του 1967 οι Wailers ηχογράφησαν το "Bend Down Low". Το single κυκλοφόρησε από μια ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρία, την εποχή που ο Bunny Wailer εκτελούσε ποινή φυλάκισης. Λίγους μήνες αργότερα, ο Bunny Wailer που είχε πια βγει από τη φυλακή και τα εναπομείναντα μέλη των Wailers άρχισαν να ψάχνουν για μάνατζερ. Το 1969 το συγκρότημα ήταν ακόμα χωρίς μάνατζερ. Αυτό όμως δεν τους εμπόδιζε να παράγουν επιτυχίες. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς ο Bob Marley έπιασε δουλειά σε μια αυτοκινητοβιομηχανία στο Wilmington αλλά κατά κάποιο τρόπο η μουσική τον καλούσε πίσω. Ετσι, το φθινόπωρο επέστρεψε στην Τζαμάικα και μαζί με τα άλλα δύο μέλη των Wailers βρήκαν επιτέλους μάνατζερ. </div><br /><div>Ο Lee Perry έδωσε στο συγκρότημα τη μουσική κατεύθυνση που χρειαζόταν και η αξιόλογη προσφορά του είχε μεγάλη διάρκεια. Χάρις στον Lee, οι Wailers συνεργάστηκαν με τα δύο αδέλφια Carlton και Aston "Familyman" Barrett που έπαιξαν σημαντικό ρόλο. Η συνεργασία των "Bob Marley And The Wailers" με τον Lee Perry κράτησε μέχρι το 1971. Μερικά από τα τραγούδια τους ("Duppy Conqueror", "Small Axe" και "Sun Is Shining") τους οδήγησαν στο απόγειο της επιτυχίας.<br /></div><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RiTtLdSQcuI/AAAAAAAAADM/BsvPPP38PvM/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5054425462912086754" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RiTtLdSQcuI/AAAAAAAAADM/BsvPPP38PvM/s320/untitled.bmp" border="0" /></a>Η επιρροή του Lee ήταν τεράστια ακόμα κι όταν δεν ήταν πλέον ο μάνατζέρ τους. Οι Wailers που είχαν ακολουθήσει κατά γράμμα τις υποδείξεις του Lee είχαν ανταμειφθεί. Η ανταμοιβή τους ήταν η παγκόσμια αποδοχή της μουσικής τους. Και χάρις στον Lee Perry ο Bob Marley είχε γίνει γνωστός σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι Wailers με τον Bob Marley πάντα στα φωνητικά, συνέχισαν να ηχογραφούν στην ανεξάρτητη δισκογραφική τους εταιρία, Tuff Gong, αλλά πολύ γρήγορα προσέλκυσαν το ενδιαφέρον του Chris Blackwell, ιδιοκτήτη της Island Records. Από την Island κυκλοφόρησαν αργότερα πολλά από τα παλιότερα άλμπουμ των Bob Marley And The Wailers, από τότε που ηχογραφούσαν στο "Studio One" . Το πρώτο άλμπουμ που οι Wailers ηχογράφησαν για λογαριασμό της Island, ήταν το "Catch A Fire" που κυκλοφόρησε το 1973 και είχε ένα πιο ροκ ύφος. Οι Wailers έγιναν γνωστοί και στη Μ. Βρετανία. Τον Απρίλιο του 1973 έκαναν μάλιστα την πρώτη τους εμφάνιση στη βρετανική τηλεόραση. </div><br /><div>Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς "άνοιξαν" τις συναυλίες του Bruce Springsteen στη Νέα Υόρκη. Λίγους μήνες αργότερα ο Earl Lindo μπήκε στο γκρουπ. Το Φθινόπωρο του 1974 ο γνωστός rock/blues κιθαρίστας Eric Clapton διασκεύασε την επιτυχία των Wailers "I Shot The Sheriff" και μπήκε στο Νο 9 των βρετανικών charts. Χάρις στη διασκευή από τον Eric Clapton, οι Wailers ήρθαν και πάλι στο προσκήνιο. Όμως παρ’ όλη την επιτυχία που γνώριζε το συγκρότημα, ο Peter Tosh και ο Bunny Wailer προτίμησαν να ακολουθήσουν σόλο καριέρα και ο Lindo έφυγε για να συνεργαστεί με τον Taj Mahal. Ετσι οι "Bob Marley And The Wailers" διαλύθηκαν. Οι Wailers σχηματίστηκαν με νέα σύσταση στα μέσα του 1974 με τον Bob Marley να κάνει όπως και τότε, τα κύρια φωνητικά. Μέλη των νέων Wailers ήταν επίσης οι αδελφοί Barrett, o Bernard "Touter" Harvey (keyboards) και τα τότε μέλη του γυναικείου συγκροτήματος I-Threes (Marcia Griffiths, Rita-Anderson-Marley και Judy Mowatt). Το 1975 ήταν η χρονιά που το όνομά τους εδραιώθηκε. </div><br /><div>Σε αυτό βοήθησε σημαντικά η κυκλοφορία του επιτυχημένου τους άλμπουμ "Natty Dread" και οι συναυλίες τους στο London Lyceum. Στο τέλος του 1975 ο Marley ηχογράφησε το "No Woman No Cry" και ήταν το πρώτο του σόλο τραγούδι που μπήκε στους πίνακες επιτυχιών της Μ. Βρετανίας. Παράλληλα, κυκλοφόρησε το πρώτο ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ που περιείχε υλικό από τις συναυλίες του μαζί με τα υπόλοιπα μέλη των Wailers στο London Lyceum. Αξίζει να σημειωθεί ότι από το 1975 ηχογραφούσε κάθε χρόνο και από ένα καινούργιο άλμπουμ και αυτό συνεχίστηκε μέχρι το θάνατό του. Στις 3 Δεκεμβρίου του 1976 ο Marley σώθηκε από μια απόπειρα δολοφονίας. Λίγο αργότερα και για 18 μήνες εγκατέλειψε την Τζαμάικα. Όμως ο καρκίνος καραδοκούσε. </div><br /><div>Τον Ιούλιο του 1977 υπεβλήθη σε εγχείριση αφαίρεσης καρκινικών ογκιδίων που εμφανίστηκαν στα δάχτυλα του δεξιού του ποδιού. Όλα έδειχναν ότι ο καρκίνος είχε νικηθεί. Ο Bob Marley επέστρεψε στη δισκογραφία με τα δύο άλμπουμς "Exodus" και "Kaya" που γνώρισαν παγκόσμια επιτυχία. Τον Απρίλιο του 1978 έδωσε στο Kingston το "One Love Peace Concert" φέρνοντας κοντά, έστω και για λίγο, τους δύο Τζαμαϊκανούς πολιτικούς αντιπάλους (Michael Manley και Edward Seaga). Η συναυλία ήταν μια χειρονομία ειρήνης. Λίγο αργότερα, μαζί με τους Wailers ξεκίνησε μια τεράστια περιοδεία σε Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδά, Ιαπωνία, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία. Το άλμπουμ "Survival" κυκλοφόρησε και στην Αφρική και το τραγούδι "Zimbabwe" διασκευάστηκε από αρκετούς Αφρικανούς τραγουδιστές. Το 1980 ο Bob Marley μαζί με τους Wailers εμφανίστηκε μπροστά σε 40.000 άτομα. Η συναυλία ήταν μια από τις πιο σημαντικές στην καριέρα του και δόθηκε για την απελευθέρωση της Zimbabwe. </div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5054425918178620146" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RiTtl9SQcvI/AAAAAAAAADU/3RzBFDaXSqY/s320/089.jpg" border="0" />Tο καλοκαίρι του 1980 ο καρκίνος άρχισε και πάλι να εξαπλώνεται. Ο Bob Marley κατέρρευσε κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας του στο Madison Square Garden και αμέσως μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο για να ξεκινήσει θεραπεία κάτω από τις υποδείξεις του ειδικού Dr. Josef Issels . Στις 3 Μαΐου ο γιατρός που τον παρακολουθούσε σήκωσε τα χέρια ψηλά. Δεν μπορούσε να κάνει τίποτα. Ο Marley μεταφέρθηκε στο Μαϊάμι της Φλόριντα όπου και άφησε την τελευταία του πνοή στις 11 Μαΐου του 1981. Κανείς δεν μπορούσε να κρύψει τη θλίψη του και να πιστέψει ότι ο πατέρας της reggae δεν υπήρχε πλέον στη ζωή. Η δισκογραφική του εταιρία "Tuff Gong" συνέχισε να ανακαλύπτει νέα ταλέντα. Ένα από αυτά ήταν οι Third World, άξιοι συνεχιστές των Wailers καθώς και άλλοι καλλιτέχνες από την Τζαμάικα.<br /><br /><div>Τα τραγούδια του Bob Marley αποτέλεσαν έμπνευση για πολλούς μουσικούς. Ο Marley ήταν ο αυθεντικός superstar. Ενας χαρισματικός καλλιτέχνης, ένας μεγαλειώδης τραγουδιστής και συνθέτης. Τα τραγούδια του ζουν για πάντα και απόδειξη αποτελεί ένας σημαντικός αριθμός από compilations που κυκλοφορούν ακόμα και σήμερα. Ο Bob Marley ήταν μαζί με τους Wailers μέχρι το τέλος της ζωής του. Μαζί τους ηχογράφησε μια σειρά από άλμπουμς που επανεκδόθηκαν αργότερα. Σύμφωνα με στοιχεία της Island Records, τα έσοδα από τις παγκόσμιες πωλήσεις των δίσκων του έχουν ξεπεράσει τα 190 εκατομμύρια δολάρια. Οι περιοδείες του άφησαν εποχή. Και η μουσική του πέρασε τα σύνορα της Jamaica και διαδόθηκε σε όλη την παγκόσμια μουσική "βιομηχανία". Αλλά δεν ήταν μόνο τα άλμπουμς και οι περιοδείες του που έγραψαν ιστορία. Πάνω απ’ όλα ήταν ο ίδιος ο Marley που επινόησε τη μουσική που σήμερα ονομάζουμε reggae. </div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-8047268198730102585?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-38774262715890022772007-04-16T16:53:00.000+02:002007-04-17T17:43:58.191+02:00Ok... Δεν ξέρω αν εσείς καίγεστε με τίποτα PC Games, πάντως εγώ έχω καρβουνίασει... (That's plaka... ^^ )...<br /><br />Για να μπώ στο θέμα έχω να παρουσιάσω 2 νέους φοβερούς τίτλους στον χώρο των PC Games.<br />Το πρώτο είναι το πολυαναμενόμενο <strong><em><span style="color:#009900;">Lord Of The Rings Online</span></em></strong> και το κορυφαίο Strategy, μια ακόμα συνέχεια της σειράς, το <strong><em><span style="color:#cc0000;">Command And Conquer 3: Tiberium Wars</span></em></strong>.<br /><br />Για να τα δόυμε ένα ένα...<br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:130%;color:#009900;">Lord Of The Rings Online</span></em></strong><br />Ζήστε την απόλυτη εμπειρία φανταστικής περιπέτειας όλων των εποχών με χιλιάδες θαυμαστές σε όλον τον κόσμο, στα περιβάλλοντα της Μέσης Γης, σε μια μάχη ενάντια στης δυνάμεις του Witch-king της Angmar.<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RiTp1dSQcqI/AAAAAAAAACs/r8-H6vofO9c/s1600-h/featured_063006_lotro_11.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5054421786420081314" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 222px; CURSOR: hand; HEIGHT: 165px" height="174" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RiTp1dSQcqI/AAAAAAAAACs/r8-H6vofO9c/s320/featured_063006_lotro_11.jpg" width="229" border="0" /></a><br />Το <strong><span style="color:#660000;"><a href="http://www.lotro.com/index.php">Lord of the Rings Online: Shadows of Angmar</a></span></strong> επιτρέπει στους παίκτες να “σφυρηλατήσουν” ηρωϊκές κληρονομιές στον πόλεμο της Μέσης Γης. Θα ζήσουν μια εμπειρία στο φανταστικό κόσμο του Tolkien όπου θα εδραιώσουν τη φήμη τους, θα ανακαλύψουν και θα χρησιμοποιήσουν θρυλικά όπλα σε στρατηγικές μάχες, πολεμώντας μόνοι τους ή με την Συντροφιά...<br /><br />Αυτό το παιχνίδι συνδέει το θρυλικό Eriador, συμπεριλαμβανομένου του ποιμενικού Shire, το Elven τμήμα του Rivendell, το αγροτικό Bree κ.α. Καθώς τα εδάφη της Μέσης Γης είναι στο έλεος μιας αυξανόμενης απειλής από το σκοτεινό βασίλειο του Angmar, μόνο όσοι έχουν γενναία καρδιά μπορούν να σταματήσουν την άνοδο του Sauron.<br /><br /><strong><em>· Γίνετε ήρωας:</em></strong> δείξτε στον κόσμο το θάρρος σας και ρισκάρετε τη ζωή σας για να προστατέψετε όλους τους ελεύθερους ανθρώπους. Συνδυάστε τάξη, φατρία, χαρακτηριστικά και δημιουργήστε τον δικό σας μοναδικό χαρακτήρα. Αγωνιστείτε με τη Συντροφιά ενάντια στο κακό στην εκστρατεία σας στο Eriador. Δουλέψτε σαν ομάδα, χρησιμοποιώντας τις ικανότητές σας για να κερδίσετε στρατηγικά πλεονεκτήματα.<br /><br /><strong><em>· Ανεπτυγμένος κόσμος:</em></strong> μοναδική τεχνολογία επιτρέπει σε κάθε παίκτη να αφήσει το σημάδι του μέσα στον κόσμο. Σώστε ένα χωριό Hobbit, καθαρίστε ένα ορυχείο Dwarven ή ένα ξέφωτο Elven. Η δύναμη είναι στα χέρια σας να αλλάξετε τη μοίρα ολόκληρων βασίλειων.<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RiTpktSQcpI/AAAAAAAAACk/wE5fLcjjFDw/s1600-h/lotr3_large.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5054421498657272466" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" height="150" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RiTpktSQcpI/AAAAAAAAACk/wE5fLcjjFDw/s320/lotr3_large.jpg" width="217" border="0" /></a><br /><strong><em>· Επιλέξτε την καταγωγή σας:</em></strong> ακολουθείστε τα βήματα του αγαπημένου σας Tolkien ήρωα. Επιλέξτε μια φατρία από τις Human, Elves, Dwarves και Hobbits. Βάλτε το δικό σας σημάδι στην ιστορία.<br /><br /><strong><em>· Ξεκλειδώστε τα μυστικά της Μέσης Γης:</em></strong> εξερευνήστε το ποιμενικό Shire, περιπλανηθείτε στο τρομακτικό Barrow Downs, επισκεφθείτε το καλαίσθητο Rivendell, περπατήστε κάτω από τον σκοτεινό ουρανό του Old Forest, ζήστε την περιπέτεια στα βάθη της Moria και ανακαλύψτε πολλές άλλες περιοχές πλήρως πραγματοποιημένες από την «Συντροφιά του Δαχτυλιδιού».<br /><br /><strong><em>· Κλασικοί χαρακτήρες:</em></strong> πάρτε μέρος σε μάχες ενάντια σε Orcs, Trolls, Spiders, Barrow Wights και Nazgûl. Συναντήστε τους Elrond, Tom Bombadil, Bilbo, τον Dúnedain, ακόμα και μέλη της ίδιας της Συντροφιάς.<br /><br /><strong><em>· Σφοδρές μάχες:</em></strong> αγωνιστείτε καθώς θα αυξάνονται οι ικανότητές σας και θα κερδίζετε στρατηγικά πλεονεκτήματα. Το παιχνίδι ανταμείβει όσους ενώνουν τις δυνάμεις τους...<br /><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">Command And Conquer 3: Tiberium Wars</span></em></strong><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RiTqLdSQcrI/AAAAAAAAAC0/hIDwU0fstbw/s1600-h/GDIYzone.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5054422164377203378" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 209px; CURSOR: hand; HEIGHT: 151px" height="147" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RiTqLdSQcrI/AAAAAAAAAC0/hIDwU0fstbw/s320/GDIYzone.jpg" width="248" border="0" /></a>Oι σειρές Command & Conquer Tiberian, Red Alert και Generals δεν ήταν αρκετές για να χορτάσουμε! Ναι ! Ναι ! Ναι ! Το <a href="http://www.commandandconquer.com/"><strong>Command &amp; Conquer 3 Tiberium Wars</strong></a> έφτασε και είναι έτοιμο να σας κάνει να χάσετε τον ύπνο σας!!!<br /><br />Βρισκόμαστε στο έτος 2047 και το Tiberium (εξωγήινη ουσία που έχει μολύνει τη γη) διαδίδεται με γρήγορους ρυθμούς. Οι GDI (μία συμμαχία υψηλής τεχνολογίας που αποτελείται από τα πιο προηγμένα έθνη του κόσμου-Global Defense Initiative) μάχεται για να περιορίσει το Tiberium ενώ ο Kane, ο μεγαλομανής ηγέτης της Αδελφότητας των NOD, έχει άλλα σχέδια για τη γη...Ανάμεσα τους μπλέκεται και ένας τρίτος, ένα εξωγήινο είδος οι Scrin...!<br /><br />Τα γραφικά του παιχνιδιού είναι τέλεια, το σενάριο φανταστικόκαι η εξέλιξη των μαχών κρατάει την αγωνία σε υψηλά επίπεδα.Υπάρχει τεράστια ποικιλία μονάδων (από Fire Hawk Bombers, Predator Battle Tanks, Pitbulls, Carriers, μέχρι Mammoth Tanks, V-35 Transports και Venom Scout Aircrafts, Avatar Mechs, Orcas, Scorpion Tanks,Venoms κ.α) καθώς επίσης και κτιρίων (από Construction Yards,Powerplants, Barracks, Air Towers, Guardian Cannons και Space Command Uplinks, Operations Centers, Secret Shrines, Disruption Towers μέχρι Obelisks of Light, Laser Turrets, SAM Turrets κ.α)<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RiTqVNSQcsI/AAAAAAAAAC8/jkK9eYi34K8/s1600-h/c_and_c_tiberium_wars-130307.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5054422331880927938" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" height="142" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RiTqVNSQcsI/AAAAAAAAAC8/jkK9eYi34K8/s320/c_and_c_tiberium_wars-130307.jpg" width="219" border="0" /></a><br />Ο ήχος είναι φανταστικός και ο χειρισμός δεν παρουσιάζει κανένα πρόβλημα.<br />Για να παίξετε το παιχνίδι θα χρειαστείτε να έχετε Windows XP ή Windows Vista (μόνο η 32bit έκδοση υποστηρίζεται) και το ελάχιστο 2.0 GHz επεξεργαστή, 512 MB μνήμη, 1.4 GB ελεύθερο χώρο στο δίσκο και 64MB κάρτα γραφικών. Μια χαρά δηλαδή.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-3877426271589002277?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-1250633490890754742007-04-11T09:34:00.000+02:002007-04-11T09:48:47.926+02:00<div align="left"><strong>Ο Παύλος Σιδηρόπουλος (20 Ιουλίου 1948 - 6 Δεκεμβρίου 1990) είναι ένας από τους σημαντικότερους εκπρόσωπους της Ελληνικής ροκ μουσικής σκηνής.</strong></div><br /><div align="left"><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong></div><br /><div align="left"><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong></div><br /><div align="left"><strong><span style="font-size:180%;color:#999900;">ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ</span></strong></div><br /><br /><br />Ο Παύλος Σιδηρόπουλος ήταν δισέγγονος του Ζορμπά και ανηψιός της Έλλης Αλεξίου. Γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1948 στην Αθήνα. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1970 από τη Θεσσαλονίκη όπου γνώρισε τον Παντελή Δεληγιαννίδη και δημιούργησαν το συγκρότημα-ντουέτο "Δάμων και Φιντίας". Κυκλοφορούν το 7" "Το ξέσπασμα/Ο κόσμος τους" και συμμετέχουν με δύο κομμάτια στο δίσκο "Ζωντανοί στο Κύτταρο". <a href="http://1.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RhyROtSQclI/AAAAAAAAACE/gqmM1OoXlDk/s1600-h/Sidiropoulos1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5052072563863220818" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RhyROtSQclI/AAAAAAAAACE/gqmM1OoXlDk/s320/Sidiropoulos1.jpg" border="0" /></a>Στο Κύτταρο γνωρίζονται και με τα "Μπουρμπούλια" που έπαιζαν με τον Σαββόπουλο. Το ντουέτο ενσωματώνεται με τα "Μπουρμπούλια" και το νέο σχήμα κυκλοφορεί το δίσκο "Ο Ντάμης ο ληστής" λογοκριμένο σε "Ο Ντάμης ο σκληρός". Μαζί είναι από το 1972 εώς το 1974. Με αυτό το σχήμα ο Παύλος Σιδηρόπουλος άρχισε τα πρώτα του πειράματα για να παντρέψει το ροκ με την Ελληνική μουσική. Αργότερα το συγκρότημα διαλύεται και τα "Μπουρμπούλια" ακολουθούν τον Διονύση Σαββόπουλο. Ο Παύλος Σιδηρόπουλος στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Γιάννη Μαρκόπουλο, ως τραγουδιστής στα έργα του "Οροπέδιο" και "Θεσσαλικός κύκλος".<br /><br /><br />Το 1976 μαζί με τους αδερφούς Σπυρόπουλους οργάνωσε το συγκρότημα "Σπυριδούλα". Με αυτό το σχήμα δημιούργησε τον δίσκο "Φλού". Το 1979 μαζί με τους μουσικούς Παπαντίνα, Νέστορα και Τζιμόπουλο φτιάχνει το σχήμα "Εταιρία Καλλιτεχνών" με αγγλικό στίχο. Το σχήμα αυτό δεν κυκλοφορεί δίσκο. Ένα όμως τραγούδι από αυτήν την περίοδο, το "Clown", περιλαμβάνεται στον κατοπινό του δίσκο "Zorba the freak". Εκείνη την περίοδο κάνει και την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο, πρωταγωνιστώντας στην ταινία του Αντρέα Θωμόπουλου "Ο Ασυμβίβαστος" όπου και ερμηνεύει τα τραγούδια του soundtrack. Τον ίδιο καιρό πρωταγωνιστεί και σε μία ακόμη ταινία του Αντρέα Θωμόπουλου με τίτλο "Αλδεβαράν" , με συμπρωταγωνιστή τον Δημήτρη Πουλικάκο. Στην καριέρα του ως ηθοποιού περιλαμβάνεται και μια τηλεοπτική εμφάνιση στο σήριαλ του Κώστα Φέρρη "Οικογένεια Ζαρντή" (ΕΡΤ). Το 1980 ο Παύλος Σιδηρόπουλος καταλήγει σε ένα σχήμα που με λίγες αλλαγές παίζει μαζί του μέχρι το τέλος, τους "Απροσάρμοστους". Μαζί ηχογραφούν μιά σειρά σημαντικών δίσκων και έχουν συνεχή ζωντανή παρουσία. Το 1982 κυκλοφορούν το "Εν λευκώ". Τα τραγούδια "Η" και "Αντεργκράουντ με στράς" λογοκρίνονται, για "προτροπή στη χρήση ναρκωτικών" και το τραγούδι "Ύστατη στιγμή" για "προσβολή της δημοσίας αιδούς". Το 1985 κυκλοφορούν το "Zorba the freak". Το 1989 κυκλοφορεί το "Χωρίς μακιγιάζ" (ηχογραφημένος ζωντανά στο Μετρό).<br /><br /><br />Το καλοκαίρι του 1990 άρχισε να παραλύει το δεξί του χέρι. Οι γιατροί υπέθεταν πρόβλημα στα αγγεία, αλλά κανείς δεν ήξερε τι ακριβώς είχε. Αυτή η ιστορία τον έκανε ψυχολογικό ράκος. Το φθινόπωρο το συγκρότημα άρχισε τις συνηθισμένες του εμφανίσεις στο Αν. Ο Παύλος άρχισε να εμφανίζεται με το χέρι δεμένο. Έχοντας αρκετά νέα τραγούδια και μερικά παλιά ακυκλοφόρητα σε νέες ενορχηστρώσεις, άρχισαν να ηχογραφούν το υλικό αυτό, ενώ συγχρόνως είχαν προγραμματίσει σειρά ζωντανών εμφανίσεων για το Δεκέμβριο. Το απόγευμα όμως της 6ης Δεκεμβρίου, ο Παύλος Σιδηρόπουλος πεθαίνει από ανακοπή καρδιάς στο πατρικό του σπίτι. Κηδεύεται στον Κόκκινο Μύλο.<br /><br /><br />Τον επόμενο χρόνο οι Απροσάρμοστοι κυκλοφορούν τον δίσκο "Άντε και καλή τύχη μάγκες", όπου ορισμένα τραγούδια είχε προλάβει να τα ηχογραφήσει ο Παύλος Σιδηρόπουλος και τα υπόλοιπα τα ερμήνευσαν διάφοροι καλλιτέχνες. Μεταξύ αυτών οι, Γιάννης Γιοκαρίνης, Γιάννης Αγγελάκας και Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας. Το 1992 κυκλοφορεί ο δίσκος "Τα μπλουζ του πρίγκηπα". Ο δίσκος αυτός περιέχει πειραματικές ηχογραφήσεις που έγιναν από το 1979 ως το 1981. Ήταν ο καρπός των προσπαθειών που είχαν ξεκινήσει από το 1972. Εδώ ο Παύλος Σιδηρόπουλος παντρεύει το μπλουζ με το ρεμπέτικο. Το 1994 κυκλοφορεί ο διπλός δίσκος "Εν αρχή ην ο λόγος", με ζωντανές ηχογραφήσεις από το 1978 μέχρι το 1989, την απαγγελία ενός κειμένου που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Μουσική" και απόσπασμα από μια συνέντευξή του στην ΕΤ2. Πολλά από τα τραγούδια του δίσκου εκδίδονται για πρώτη φορά.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:180%;color:#999900;"><strong><em>==Δισκογραφία==</em></strong></span><br /><br /><br /><br />*Το ξέσπασμα/ O κόσμος τους (Zodiac) 1971<br /><br />*Ο Γερο-Μαθιός (Zodiac) 1971<br /><br />*Ο Ντάμης ο σκληρός/ Aπογοήτευση (Zodiac) 1972<br /><br />*Φλου (ΕΜΙ) 1978<br /><br />*Εν λευκώ (ΕΜΙ) 1982<br /><br />*Zorba the freak (ΕΜΙ) 1985<br /><br />*Παύλος Σιδηρόπουλος (EMI) 1987<br /><br />*Χωρίς μακιγιάζ - Ζωντανή ηχογράφηση (MBI) 1989<br /><br />*Άντε και καλή τύχη μάγκες (ΕΜΙ) 1991<br /><br />*Τα μπλουζ του πρίγκηπα (MBI) 1992<br /><br />*Παύλος Σιδηρόπουλος (EMI) 1993<br /><br />*Εν αρχή ην ο λόγος (7η Διάσταση) 1994<br /><br />*O Ασυμβίβαστος και Πέντε Σπάνια τραγούδια (Lyra) 1994<br /><br />*Ταξιδεύοντας (7η Διάσταση) 1996<br /><br />*Επιτυχίες (ΜΒΙ) 1997<br /><br />*Στιγμές (Δίφωνο) 1997<br /><br />* Day after Day 2001 (ΕΜΙ, EP με δύο ανέκδοτα τραγούδια)<br /><br />* Τα τραγούδια του Παύλου (EMI) 2002 (Συλλογή)<br /><br />-----------------------------------------------------------------------<br /><br /><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:180%;color:#006600;">Να μ' αγαπάς</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:180%;color:#006600;"></span></em></strong><br /><br /><em><span style="color:#cc6600;">Σου γράφω πάλι από ανάγκη </span></em><br /><em><span style="color:#cc6600;">η ώρα πέντε το πρωί </span></em><br /><em><span style="color:#cc6600;">το μόνο πράγμα που 'χει μείνει </span></em><br /><em><span style="color:#cc6600;">όρθιο στον κόσμο είσαι εσύ </span></em><br /><br /><em><span style="color:#cc6600;">Τι να τις κάνω τις τιμές τους </span></em><br /><em><span style="color:#cc6600;">τα λόγια τα θεατρικά </span></em><br /><em><span style="color:#cc6600;">μες στην οθόνη του μυαλού μου </span></em><br /><em><span style="color:#cc6600;">χάρτινα είδωλα νεκρά </span></em><br /><br /><em><span style="color:#cc6600;">Να μ' αγαπάς όσο μπορείς να μ' αγαπάς </span></em><br /><br /><em><span style="color:#cc6600;">Κοιτάζοντας μες στον καθρέφτη </span></em><br /><em><span style="color:#cc6600;">βλέπω ένα πρόσωπο γνωστό </span></em><br /><em><span style="color:#cc6600;">κι ίσως η ασχήμια του να φύγει </span></em><br /><em><span style="color:#cc6600;">μόλις πλυθώ και ξυριστώ </span></em><br /><br /><em><span style="color:#cc6600;">Βρωμάει η ανάσα απ' τα τσιγάρα </span></em><br /><em><span style="color:#cc6600;">βαραίνει ο νους μου απ' τα πολλά </span></em><br /><em><span style="color:#cc6600;">στον τοίχο κάποια Μόνα Λίζα </span></em><br /><em><span style="color:#cc6600;">σε φέρνει ακόμα πιο κοντά </span></em><br /><br /><em><span style="color:#cc6600;">Να μ' αγαπάς όσο μπορείς να μ' αγαπάς </span></em><br /><br /><em><span style="color:#cc6600;">Αν και τελειώνει αυτό το γράμμα </span></em><br /><em><span style="color:#cc6600;">η ανάγκη μου δε σταματά </span></em><br /><em><span style="color:#cc6600;">σαν το πουλί πάνω στο σύρμα </span></em><br /><em><span style="color:#cc6600;">σαν τον αλήτη που γυρνά </span></em><br /><br /><em><span style="color:#cc6600;">Θέλω να 'ρθείς και να μ' ανάψεις </span></em><br /><em><span style="color:#cc6600;">το παραμύθι να μου πεις </span></em><br /><em><span style="color:#cc6600;">σαν μάνα γη να μ' αγκαλιάσεις </span></em><br /><em><span style="color:#cc6600;">σαν άσπρο φως να ξαναρθείς.</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-125063349089075474?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-23318198338944918602007-04-07T09:20:00.000+02:002007-04-07T09:23:48.243+02:00<strong><em><span style="font-size:130%;">Καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση σε όλους!!! Καλό ταξίδι σε όσους θα πάνε στα χωρία τους και προσοχή στον δρόμο παίδες, γιατί πολλοί μαλάκες κυκλοφορούν... :)</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:130%;"></span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:130%;">Κρατήστε και κανένα κοψίδι και για μας τους έρμους που δουλεύουμε και δεν θα πάμε πουθένα φέτος... :(</span></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-2331819833894491860?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-7979025058333665192007-04-02T19:37:00.000+02:002007-04-02T20:02:39.568+02:00<strong><span style="font-size:130%;">Δεν είμαι Goth... Ούτε κατα διάνοια... Όχι πως έχω κάτι εναντίον του συγκεκριμένου όρου, απλά εξηγιέμαι... :)<br />Και το λέω γιατί σε αυτό το post θα δείξω λίγο Goth Atr, που είναι από τα αγαπημένα μου...</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;"><br />Μ΄αρέσει αυτή η σκοτεινία και αυτό το απόκοσμο που βγάζουν μερικές φορές...</span></strong><br /><p><strong><span style="font-size:130%;"></p></span></strong><br /><strong><em><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc9933;">Για δείτε μερικά...</span></span></span></em></strong><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RhFD_P1H1kI/AAAAAAAAAB0/6FhdzT6t8wA/s1600-h/dark_girl_gothic.jpg"></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RhFD1_1H1jI/AAAAAAAAABs/Z_MiDRFeVFg/s1600-h/dragon.jpg"></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RhFDov1H1iI/AAAAAAAAABk/R9oNi_tRs3M/s1600-h/Gothic_Vampire_Girl_02.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5048891024572143138" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RhFDov1H1iI/AAAAAAAAABk/R9oNi_tRs3M/s320/Gothic_Vampire_Girl_02.jpg" border="0" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RhFDgf1H1hI/AAAAAAAAABc/QaeJt08WHQA/s1600-h/Dark_Fairy.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5048890882838222354" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RhFDgf1H1hI/AAAAAAAAABc/QaeJt08WHQA/s320/Dark_Fairy.jpg" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RhFDWP1H1gI/AAAAAAAAABU/kPoI5GuG7Tw/s1600-h/1129477492_Gothic_Art.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5048890706744563202" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RhFDWP1H1gI/AAAAAAAAABU/kPoI5GuG7Tw/s320/1129477492_Gothic_Art.jpg" border="0" /></a><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5048891514198414930" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RhFEFP1H1lI/AAAAAAAAAB8/zUPdWRVaG8I/s320/DarkGothic.jpg" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-797902505833366519?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-78234966555859089252007-04-02T19:34:00.000+02:002007-04-02T19:36:55.695+02:00-Υπάρχουν αυτές που σου δίνουν κάτι καινούργιο και εξωτικό,<br />-Αυτές που είναι παλιές και γνώριμες,<br />-Αυτές που σου δημιουργούν πολλά ερωτηματικά,<br />-Αυτές που σε πάνε κάπου που δεν το περιμένεις,<br />-Αυτές που σε πάνε μακριά, εκεί από όπου ξεκίνησες,<br />-Και αυτές που σε επαναφέρουν.<br /><br /><span style="color:#cc0000;"><strong><em>ΑΛΛΑ</em></strong>,</span> η πιο <strong><em><span style="color:#cc0000;">ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΗ,</span> <span style="color:#cc0000;">ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ</span></em></strong> και <strong><em><span style="color:#cc0000;">ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ</span></em></strong> απ΄όλες, είναι αυτή που έχεις με τον εαυτό σου.<br />-Αν βρεις κάποιον που θα σε αγαπήσει όπως είσαι... <strong><em><span style="color:#cc0000;">ΤΟΤΕ</span></em></strong> αυτό είναι <strong><em><span style="color:#cc0000;">ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ!!!</span></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-7823496655585908925?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-66698954046472559072007-04-02T19:14:00.000+02:002007-04-02T19:24:25.530+02:00<strong><em><span style="color:#3366ff;">Ok... Πάντα ήθελες να μοιάξεις κάποιον από τους χαρακτήρες του Southpark (καλά λέμε τώρα... πρέπει να σου έχει φύγει και η τελευταία εγκεφαλική βίδα για να θες κάτι τέτοιο...)...</span></em></strong><br /><div><strong><em><span style="color:#3366ff;"></span></em></strong></div><br /><div><strong><em><span style="color:#3366ff;">Ε, αφού το θες τόοοοοσο πολύ δοκίμασε να φτιάξεις τον εαυτό σου <span style="font-size:130%;"><a href="http://www.sp-studio.de/">ΕΔΩ</a></span>...</span></em></strong></div><br /><div><strong><em><span style="color:#3366ff;"></span></em></strong></div><br /><div><strong><em><span style="color:#3366ff;"></span></em></strong></div><br /><div><strong><em><span style="color:#3366ff;">Α, ξέχασα... Να 'μαι και γω... ^^</span></em></strong></div><div><strong><em><span style="font-size:85%;color:#3366ff;">(το Τ-shirt είναι δικό μου... LOL)</span></em></strong></div><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5048881859111933426" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RhE7TP1H1fI/AAAAAAAAABM/bd_lnOLJ_YI/s320/Kostas+Kafros.JPG" border="0" /></div><br /><a href="http://www.sp-studio.de/"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-6669895404647255907?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-86512460195086150412007-03-28T18:21:00.000+02:002007-03-28T18:24:34.536+02:00<strong><em><span style="font-size:130%;color:#ff6666;">Ν.Πολιτεία ενοικ. ακίνητο 106τμ 3ΔΣΚΜΠ 4ος θωρακισμένη πόρτα ανακλινόμενα κουφώματα αποθήκη πάρκινγκ τζάκι θέα 430€</span></em></strong><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">(τα σχόλια δικά σας...)</span></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-8651246019508615041?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-86805851962706241802007-03-28T12:39:00.000+02:002007-03-28T12:48:45.666+02:00<span style="color:#009900;"><strong>OK... Αρκετά ως εδώ... Ήρ8ε η ώρα για μια αλη8ινή υπερπαραγωγή...<br />Για όσους δεν την έχουν δεί προτείνω να την δουν άμεσα...<br />Tsakomo... Από τους Αργόσχολους Pictures...<br />Βία, πολεμικές τέχνες, δράση, αίμα, δράμα, συγκίνηση, εφέ...<br />Το Mortal Combat είναι ένα τίποτα μπροστά του...<br /><br />Απολαύστε το...</strong></span><br /><br /><br /><strong><em><span style="color:#ff0000;">Μέρος Πρώτο...</span></em></strong><br /><br /><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/9fqoZriQGwo"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/9fqoZriQGwo" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><br /><br /><br /><strong><em><span style="color:#ff0000;">Μέρος Δεύτερο...</span></em></strong><br /><br /><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/cvSkH-VxVs0"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/cvSkH-VxVs0" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-8680585196270624180?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-57615821375814092662007-03-28T12:32:00.000+02:002007-03-28T12:36:13.005+02:00Ένα κινηματογραφικό έπος... Μια μάχη μέχρι θανάτου... Οι απόλυτες τέχνες των Ninja...<br />Μια ελληνική υπερπαραγωγή που θα σπάσει ταμεία... :)<br /><br /><object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Sfbp-cPQISA"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Sfbp-cPQISA" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-5761582137581409266?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-43906915285396705282007-03-28T12:27:00.000+02:002007-03-28T12:28:30.732+02:00Άλλη καφρίλα από εδώ... ^^<br /><br /><object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Po_2cQbFxS4"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Po_2cQbFxS4" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-4390691528539670528?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-55157287242816775632007-03-28T12:11:00.000+02:002007-03-28T12:12:53.276+02:00Άλλο ένα trailer μιας σύντομης ελληνοκινέζικης παραγωγής... LOL<br /><br /><br /><object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Kn1e2TuX9C8"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Kn1e2TuX9C8" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-5515728724281677563?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-34218755612181095432007-03-27T10:53:00.000+02:002007-03-27T10:57:45.118+02:00<strong><em>Τελειώνοντας το αφιέρωμα μου θα το κλείσω με μερικά αποσπάσματα από βιβλία του Stephen King... </em></strong><br /><br /><br /><br /><span style="color:#993300;"><strong><em>Κριστίν</em></strong></span><br /><br />Χάιδεψε τρυφερά το γέρικο, ξεβαμμένο καπό της Πλύμουθ.<br />-Τούτο δω τ' αμάξι είναι το καλύτερο που είχα ποτέ μου. Τ' αγόρασα το Σεπτέμβρη του 1957. Τον παλιό καιρό, Σεπτέμβρη έβγαζαν οι εταιρείες τα καινούργια μοντέλα τους. Το μεσοκαλόκαιρο σου έδειχναν φωτογραφίες με αυτοκίνητα κάτω από υπόστεγα και αυτοκίνητα κάτω από μουσαμάδες, μέχρι που πέθαινες πια από περιέργεια να δεις τι κρύβεται από κάτω. Όχι όπως γίνεται τώρα.<br />Η φωνή του φανέρωνε περιφρόνηση για όλους αυτούς τους μοντερνισμούς που είχαν αντικρίσει τα γέρικα μάτια του.<br />- Τούτη εδώ η κούκλα ήταν ολοκαίνουργια κι αστραφτερή. Μοσχοβολούσε ''καινουργίλα'', κι αυτή , να το ξέρετε, είναι η ομορφότερη ευωδιά του κόσμου. Στάθηκε για λίγο συλλογισμένος. -Εκτός ίσως από την μυρουδιά του μουνιού, πρόσθεσε.<br /><br /><br /><br /><strong><em><span style="color:#993300;">Το Πρόσωπο Του Φόβου </span></em></strong><br /><br />Ο Σταρκ προχώρησε μπροστά. Καθώς κινιόταν είχαν φτάσει σχεδόν στην πόρτα του διπλανού διαμερίσματος. Τίναξε αδιάφορα το ξυράφι στο πλάι για να καθαρίσει την λεπίδα. Σταγόνες αίματος τινάχτηκαν στους μπεζ τοίχους. Πιο κάτω στο διάδρομο άνοιξε μια πόρτα κι ένας αναμαλλιασμένος από τον ύπνο άντρας με μπλε σακάκι πιτζάμας έβγαλε το κεφάλι και τους ώμους του έξω.<br />-Τι γίνεται εδώ; φώναξε με αγριωπή φωνή που δήλωνε ότι κι ο πάπας της Ρώμης να βρισκόταν στο διάδρομο, εκείνος θα έδινε τέλος στην φασαρία.<br />-Φόνος, είπε ο Στάρκ ήρεμα, και για μια στιγμή τα μάτια του άφησαν το ματωμένο άντρα που ούρλιαζε μπροστά του και καρφώθηκαν στον άνθρωπο που στεκόταν στο κατώφλι. Αργότερα, αυτός ο άντρας θα έλεγε στην αστυνομία ότι τα μάτια του εισβολέα ήταν γαλάζια. Ανοικτά γαλάζια. Και τελείως τρελά.<br />-Θέλεις και συ λίγο;<br /><br /><br /><br /><strong><em><span style="color:#993300;">Μερικές Φορές Επιστρέφουν...</span></em></strong><br /><br /><div align="left"><br />- "Ο Ξεβαμμένος ήταν μαλάκας με δίπλωμα. Ανύπαρκτος, ένα τίποτα.". Ο Βίνι ανακάθισε και ακούμπησε τα χέρια του στο θρανίο. Τα μάτια του γυάλιζαν. '' Φιλάρα, σε θυμάμαι σ' εκείνη την αναγνώριση. Ήσουν έτοιμος να βρέξεις το κοτλέ παντελονάκι σου. Θυμάμαι πως κοιτούσες εμένα και τον Ντέιβι. Από τότε σ΄ έβαλα στο μάτι". </div><div align="left">- ''Το ξέρω''. Είπε ο Τζιμ. ''Μου χάρισες δεκάξι χρόνια γεμάτα εφιάλτες. Δε σού ΄φθασε; Γιατί πάλι τώρα; Γιατί εμένα;'' </div><div align="left">Ο Βίνι τον κοίταξε για μια στιγμή απορημένος, έπειτα χαμογέλασε. '' Γιατί είσαι δουλειά αφημένη στη μέση , φιλάρα. Πρέπει να σε αποτελειώσω''. </div><div align="right"><br /><span style="font-size:78%;"><strong><em>(Από την συλλογή διηγημάτων , Ιστορίες του Φόβου και της Νύχτας)</em></strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-3421875561218109543?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-25084037342517747602007-03-27T09:47:00.000+02:002007-03-27T10:53:13.266+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RgjPm-4QT7I/AAAAAAAAABE/-ZMcbZ6a8CU/s1600-h/down.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046511651089567666" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RgjPm-4QT7I/AAAAAAAAABE/-ZMcbZ6a8CU/s320/down.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>'' Τη νύχτα όταν πέφτω στο κρεβάτι μου, ακόμα και τώρα, αφού σβήσω το φως, φροντίζω να είναι τα πόδια μου σκεπασμένα με τις κουβέρτες. Δεν είμαι πια παιδί κι όμως... Δε μου αρέσει να πέφτω για ύπνο και το ΄να μου πόδι να είναι έξω από τα σκεπάσματα. Γιατί αν έβγαινε κανένα χέρι κάτω από το κρεβάτι και μ' άρπαζε από τον αστράγαλο, μπορεί να ούρλιαζα. Ναι, μπορεί να ούρλιαζα, σε σημείο να ξυπνήσουν οι πεθαμένοι . Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει βέβαια και το ξέρουμε όλοι. Στις ιστορίες μου συναντά κανείς όντα κάθε είδους. Βρυκόλακες, πνεύματα, ένα πράγμα που ζει μες στη ντουλάπα κ.ο.κ. Κανένα τους δεν υπάρχει στην πραγματικότητα, όπως δεν υπάρχει στην πραγματικότητα τίποτε κάτω από το κρεβάτι μου που να καραδοκεί να με αρπάξει από τον αστράγαλο. Το ξέρω, όπως ξέρω πως αν τα πόδια μου είναι καλά σκεπασμένα, τίποτα δεν θα μπορέσει να μου τα αρπάξει...''</strong><br /><br /><br /><p><strong>''...η μητέρα μου πάντα αναρωτιόταν γιατί μου άρεσε να γράφω τέτοιες απαίσιες ιστορίες. Γιατί δεν μπορούσα να γράψω μια ιστορία για ένα πιστό σκυλί που σώζει τον κύριό του, τραβώντας τον από το νερό.. Της έλεγα ότι προτιμούσα να δω το σκυλί να πνίγεται και να επιστρέφει ως παγωμένο πτώμα που κυνηγάει το αφεντικό του.''</strong></p><p><strong></strong></p><p><strong></strong></p><p><strong></strong></p><p></p><p align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff6666;"><strong>ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ</strong></span></p><p align="left"><strong><em><span style="color:#990000;">Μυθιστορήματα και συλλογές διηγημάτων</span></em></strong></p><p align="left">1974 Carrie (Κάρι)<br />1975 ’Salem’s Lot (Σάλεμς λοτ)<br />1977 Rage (Οργή) (ως Richard Bachman)<br />1977 The Shining (Η λάμψη)<br />1978 Night Shift (Νυχτερινή βάρδια) (διηγήματα)<br />1978 The Stand<br />1979 The Dead Zone (Νεκρή ζώνη)<br />1979 The Long Walk (ως Richard Bachman) (Η μακριά πορεία)<br />1980 Firestarter<br />1981 Cujo (Κούτζο)<br />1981 Road Work (ως Richard Bachman) (Έργα οδοποιίας)<br />1982 The Dark Tower I:The Gunslinger (Ο μαύρος πύργος Ι: Ο τελευταίος πιστολέρο)<br />1982 Different Seasons (νουβέλες)<br />1982 Τhe Running Man (Ο δρομέας) (ως Richard Bachman)<br />1983 Christine (Κριστίν)<br />1983 Pet Sematary<br />1983 Cycle of the Werewolf (εικονογραφημένο από τον Bernie Wrightson)<br />1984 The Talisman (Το Φυλαχτό) (σε συνεργασία με τον Peter Straub)<br />1984 Thinner (ως Richard Bachman)<br />1985 Skeleton Crew (διηγήματα)<br />1985 The Bachman Books (συλλογή μυθιστορημάτων)<br />1986 It (Το αυτό)<br />1987 The Eyes of the Dragon<br />1987 Misery (Μίζερι)<br />1987 The Dark Tower II: The Drawing of the Three (Ο μαύρος πύργος ΙΙ: Το κάλεσμα των τριών)<br />1988 The Tommyknockers<br />1988 Dark Visions (γνωστό και ως The Skin Trade, Night Visions 5, και Dark Love) (σε συνεργασία με τους George R. R. Martin και Dan Simmons)<br />1989 The Dark Half<br />1989 Dolan's Cadillac (περιορισμένη έκδοση)<br />1989 My Pretty Pony (περιορισμένη έκδοση)<br />1990 The Stand: The Complete & Uncut Edition<br />1990 Four Past Midnight (διηγήματα)<br />1991 Needful Things (Χρήσιμα αντικείμενα)<br />1991 The Dark Tower III: The Waste Lands (Ο μαύρος πύργος ΙΙΙ: Οι ρημαγμένοι τόποι)<br />1992 Gerald's Game (Το παιχνίδι του Τζέραλντ)<br />1993 Dolores Claiborne (Ντολόρες Κλέρμπορν)<br />1993 Nightmares &amp; Dreamscapes (Εφιάλτες και ονειρότοποι) (διηγήματα)<br />1994 Insomnia (Αϋπνία)<br />1995 Rose Madder (Ρόουζ Μάντερ)<br />1995 Umney's Last Case<br />1996 The Green Mile (Το πράσινο μίλι)<br />1996 Desperation<br />1996 The Regulators (ως Richard Bachman)<br />1997 Six Stories (διηγήματα)<br />1997 The Dark Tower IV: Wizard and Glass (Ο μαύρος πύργος ΙV: Ο μάγος και η γυάλινη σφαίρα)<br />1998 Bag of Bones (Σάκος με κόκκαλα)<br />1999 Storm of the Century (Η καταιγίδα του αιώνα)<br />1999 The Girl Who Loved Tom Gordon<br />1999 The New Lieutenant's Rap (περιορισμένη έκδοση)<br />1999 Hearts in Atlantis (Καρδιές στην Ατλαντίδα)<br />2000 Secret Windows (Κρυφό παράθυρο μυστικός κήπος)<br />2000 Dreamcatcher (Η ονειροπαγίδα)<br />2001 Black House (sequel to The Talisman, σε συνεργασία με τον Peter Straub)<br />2002 From a Buick 8 (Από μια Μπιούικ 8)<br />2002 Everything's Eventual: 14 Dark Tales (Όλα είναι δυνατά) (διηγήματα)<br />2003 The Dark Tower I: The Gunslinger (αναθεωρημένη έκδοση)<br />2003 The Dark Tower V: Wolves of the Calla (Ο μαύρος πύργος V: Οι λύκοι της Κάλα)<br />2004 The Dark Tower VI: Song of Susannah (Ο μαύρος πύργος VI: Το τραγούδι της Σουζάννα)<br />2004 The Dark Tower VII: The Dark Tower<br />2004 The Girl Who Loved Tom Gordon<br />2005 The Colorado Kid<br />2005 Trangressions (σε συνεργασία με άλλους συγγραφείς)<br />2005 Salem's Lot: Εικονογραφημένη Έκδοση<br />2006 Cell<br />2006 Lisey's Story<br /></p><p align="left"><br /><strong><em><span style="color:#990000;">ebooks</span></em></strong></p><p align="left">2000 Riding the Bullet<br />2000 The Plant: Book 1-Zenith Rising </p><p align="left"></p><p align="left"></p><p align="left"><span style="font-size:130%;color:#6666cc;"><strong><em></em></strong></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;color:#6666cc;"><strong><em>ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΤΑΙΝΙΕΣ</em></strong></span></p><p align="center"><span style="font-size:85%;color:#6666cc;"><strong><em>(Τίτλος,χρονιά,σκηνoθέτης και ηθοποιοί)</em></strong></span></p><p align="left"><br /><strong><span style="color:#009900;"><em>Αδύνατος<br /></em></span></strong>1996<br />Tom Holland<br />R. John Burke, Joe Mantegna</p><p align="left"><strong><em><span style="color:#009900;">Νυκτερινή Πτήση 29</span></em></strong><br />1995<br />Tom Holland<br />Patricia Wettig, D. Stockwell</p><p align="left"><strong><em><span style="color:#009900;">Το κοράκι</span></em></strong><br />1994<br />Mick Garris<br />Gary Sinise, Molly Ringwald</p><p align="left"><strong><em><span style="color:#009900;">Ντολόρες Κλέιμπορν<br /></span></em></strong>1994<br />Taylor Hackford<br />Kathy Bates, J. Jason Leigh</p><p align="left"><strong><em><span style="color:#009900;">Ρίτα Χαίηγουωρθ</span></em></strong><br />1994<br />Frank Darabont<br />Tim Robbins, M. Freeman</p><p align="left"><strong><em><span style="color:#009900;">Το πρόσωπο του φόβου</span></em></strong><br />1993<br />George Romero<br />Patrick Branan, John Meyers</p><p align="left"><strong><em><span style="color:#009900;">Χρήσιμα αντικείμενα</span></em></strong><br />1993<br />Clarke Heston<br />Max Von Sydow, Ed Harris </p><p align="left"><strong><em><span style="color:#009900;">The Lawnmower man<br /></span></em></strong>1992<br />Brett Leonard<br />Jeff Fahey, Pierce Brosnan</p><p align="left"><strong><em><span style="color:#009900;">Οι νυχτοβάτες</span></em></strong><br />1992<br />Mick Garris<br />Brian Krause, M. Amick </p><p align="left"><strong><em><span style="color:#009900;">Το αυτό</span></em></strong><br />1990<br />T. Lee Wallace<br />H. Anderson, D. Christopher </p><p align="left"><em><strong><span style="color:#009900;">Μίζερι</span></strong></em><br />1990<br />Rob Reiner<br />James Caan, Kathy Bates </p><p align="left"><strong><em><span style="color:#009900;">Νεκροταφείο ζώων</span></em></strong><br />1989<br />Mary Lambert<br />Beau &amp; Blaze Berdahl</p><p align="left"><strong><em><span style="color:#009900;">Ο δρομέας</span></em></strong><br />1987<br />Paul M. Glaser<br />Arnold Schwartzenegger </p><p align="left"><strong><em><span style="color:#009900;">Maximum Overdrive</span></em></strong><br />1986<br />Stephen King<br />Ned Austin, Barry Bell</p><p align="left"><strong><em><span style="color:#009900;">Στάσου πλάι μου</span></em></strong><br />1986<br />Rob Reiner<br />Wil Wheaton, River Phoenix </p><p align="left"><strong><em><span style="color:#009900;">Μάτια της γάτας</span></em></strong><br />1985<br />Lewis Teague<br />Drew Barrymore, Alan King </p><p align="left"><strong><em><span style="color:#009900;">Δύναμη πυρός</span></em></strong><br />1984<br />Mark L. Lester<br />David Keith, D. Barrymore </p><p align="left"><strong><em><span style="color:#009900;">Παιδιά του καλαμποκιού</span></em></strong><br />1984<br />Fritz Kiersch<br />Peter Horton, L. Hamilton </p><p align="left"><strong><em><span style="color:#009900;">Νεκρή ζώνη</span></em></strong><br />1983<br />David Croneberg<br />C. Walken, Tom Skerritt </p><p align="left"><strong><em><span style="color:#009900;">Κούτζο</span></em></strong><br />1983<br />Lewis Teague<br />D. Wallace-Stone, Ed Lauter</p><p align="left"><strong><em><span style="color:#009900;">Κριστίν</span></em></strong><br />1983<br />John Carpenter<br />Keith Gordon, J. Stockwell </p><p align="left"><strong><em><span style="color:#009900;">Η λάμψη</span></em></strong><br />1980<br />Stanley Kubrick<br />J. Nicholson, Shelley Duvall</p><p align="left"><strong><em><span style="color:#009900;">Κάρυ</span></em></strong><br />1976<br />Brian De Palma<br />Sissy Spacek, Piper Laurie </p><p align="left">(Ξέχασα να αναφέρω και την <strong><em><span style="color:#009900;">Ονειροπαγίδα</span></em></strong> που προβλήθηκε το 2002, όπως και την <strong><em><span style="color:#009900;">Έπαυλη του Rose Red</span></em></strong> που είναι μεταφορά από νουβέλα του Stephen King και σκηνοθετεί και ο ίδιος)</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-2508403734251774760?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-40960990772059633632007-03-26T19:21:00.000+02:002007-03-27T10:07:27.283+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RggBmO4QT6I/AAAAAAAAAA8/YBKU6BwDsP0/s1600-h/king.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046285138809343906" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 314px; CURSOR: hand; HEIGHT: 32px; TEXT-ALIGN: center" height="29" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RggBmO4QT6I/AAAAAAAAAA8/YBKU6BwDsP0/s320/king.gif" width="314" border="0" /></a><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;">ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ</span></strong></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div><span style="color:#cc9933;"><strong>Ο Stephen Edwin King γεννήθηκε στις 21 Σεπτέμβρη 1947 στο Πόρτλαντ του Maine. Γονείς του ήταν ο Donald Edwin κι η Ruth Pillsbury King. Είναι το μόνο φυσικό γεννημένο παιδί στην οικογένεια. Ήταν χαρακτηριστική οικογένεια μέχρι που μια νύχτα ο Donald είπεν ότι πάει έξω για ...τσιγάρα και δεν επέστρεψε. Η Ruth ανέλαβε την ανατροφή της οικογένειας με βοήθεια από τους συγγενείς. Ταξίδεψαν σε πολλά μέρη, για καιρό και τελικά εγκαταστάθηκαν στο Durham του Maine το 1958. 'Αρχισε τη πραγματική του σταδιοδρομία τον Γενάρη του 1959 όταν δημοσιεύσε σε τοπικήν εφημερίδα ένα μικρό του διήγημα για κάποιο μικρό ποσό. Έκανε τη πρώτη πραγματική δημοσιευμένη εμφάνισή του το 1965. στην Επιθεώρηση Comics, περιοδικού, με την ιστορία του "Όταν Ήμουν Έφηβος Σοβαρός Κλέφτης" Η ιστορία ήτανε περίπου 6.000 λέξεων. Το 1966, αποφοίτησεν από το γυμνάσιο και πήρε υποτροφία για το πανεπιστήμιο του Maine. Στις 2 Γενάρη 1971, παντρεύτηκε τη Tabitha Jane Spruce. Το φθινόπωρο του 1971, ανάλαβε διδασκαλία στην ακαδημία Hampden. Οι Κινγκ μετακινήθηκαν έπειτα προς το Hermon, μια πόλη δυτικά του Μπανγκόρ στο Maine. 'Αρχισεν έπειτα μια σύντομη ιστορία για ένα κορίτσι στην εφηβεία, που την ονόμασε Carietta. Όταν ολοκλήρωσε μερικές σελίδες, αποφάσισε ότι δεν ήταν σπουδαία, τσαλάκωσε και πέταξε τις σελίδες στα σκουπίδια. Ευτυχώς, η Tabitha πήρε τις σελίδες, τις διάβασε και τον ενθάρρυνε να τη συνεχίσει. Τον Γενάρη του 1973, υπέβαλε τη "Carrie" στο Doubleday. Τον Μάρτη, το Doubleday αγόρασε το βιβλίο. Αυτό ήταν! Εγκατέλειψε τη διδασκαλίας για ν' ακολουθήσει αποκλειστικά το γράψιμο. Από τότε, έχει δημιουργήσει πολυάριθμα διηγήματα και μυθιστορήματα που γίνανε ταινίες. Αποκαλείται "'Αρχοντας της φρίκης". Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε 33 διαφορετικές γλώσσες και δημοσιεύονται σε πάνω από 35 χώρες. Υπάρχουν πάνω από 300 εκατομμύρια αντίτυπα δημοσιευμένων μυθιστορημάτων του. Συνεχίζει να ζει στο Μπανγκόρ του Maine με τη σύζυγο και τα 3 παιδιά του και γράφει στο σπίτι. Τον Ιούνη 1999, τραυματίστηκε σοβαρά σ' ένα ατύχημα που τον άφησε σε κρίσιμη κατάσταση με σοβαρό τραυματισμό στον πνεύμονα, σπασμένα πλευρά, ένα σπασμένο πόδι κι ένα σοβαρά σπασμένο ισχίο. Μετά από τρεις εβδομάδες ταλαιπωρίας πήρεν εξιτήριο από το κεντρικό ιατρικό κέντρο του Lewiston στο Maine.</strong></span></div><div><span style="color:#cc9933;"><strong></strong></span> </div><div><span style="color:#cc9933;"><strong>Παρ' όλου που ο Κινγκ διαπρέπει στις ιστορίες τρόμου- θεωρείται σήμερα ο μεγαλύτερος σύγχρονος Αμερικανός του είδους αυτού, ένας γνήσιος απόγονος του Πόε και του Λάφκραφτ- ένα σημαντικό μέρος του έργου του (Different Seasons, The Dead Zone, The Running Man κλπ., πολλά δοκίμια) δεν κατατάσσετε σ' αυτές.<br />Στην πραγματικότητα ο Κινγκ χρησιμοποιεί τον τρόμο ως πρόσχημα για να δημιουργήσει μυθιστορηματικούς κόσμους που αποτελούν μια αξονική τομογραφία ολόκληρης της αμερικάνικης κοινωνίας και του πολυεδρικού ψυχισμού της.<br />Ο Κινγκ έχει γίνει τόσο δημοφιλής που δεν δίστασε να δοκιμάσει την πένα του κυκλοφορώντας 5 βιβλία με το ψευδώνυμο Μπάχμαν, πράγμα όμως που δεν άργησε να γίνει αντιληπτό από το αναγνωστικό κοινό.<br />Το γεγονός ότι το βιβλίο του </strong></span><a href="http://www.geocities.com/Colosseum/Stadium/8849/bkadinatos.htm"><span style="color:#cc9933;"><strong>Αδύνατος</strong></span></a><span style="color:#cc9933;"><strong> πούλησε 28.000 αντίτυπα με την υπογραφή του Μπάκμαν και 280.000 αντίτυπα με την υπογραφή του Στίβεν Κινγκ , ίσως σας λεει κάτι.<br />Όταν ήταν μικρός ο πατέρας του πήγε ένα βράδυ στο γειτονικό σούπερ μάρκετ για ν' αγοράσει τσιγάρα ...και ακόμη να γυρίσει!</strong></span></div><div></div><div><strong><span style="color:#cc0000;">----------------------------------------------------------------------------------</span></strong></div><div><strong><span style="color:#cc0000;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#cc0000;"></span></strong></div><div><strong><span style="color:#ffcc33;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"><strong>Λίγα λόγια</strong></span> <span style="font-size:180%;"><strong>για τον συγγραφέα</strong></span></div><div align="left"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div></div><div><strong><em>Πολλοί τον έχουν αποκαλέσει «βασιλιά του φόβου», ενώ άλλοι τονε θεωρούν ως τον μεγαλύτερο σύγχρονο Αμερικανό συγγραφέα ιστοριών τρόμου. Το σίγουρο πάντως είναι, πως εκατομμύρια αναγνώστες σ' όλο τον κόσμο, έχουνε διαβάσει κάποια ιστορία του κι ακόμα περισσότεροι έχουν ακουστά τ' όνομα του, απ' τις συχνές αναφορές στον διεθνή περιοδικό τύπο ή από ταινίες που βασιστήκανε σ' ιστορίες του και κυρίως από τα βιβλία που επανεκδίδονται συχνά ανά την υφήλιο. Ξέρει καλύτερα από κάθε άλλο τι φοβίζει τον αναγνώστη και γιατί και του προσφέρει σε μεγάλες δόσεις στα κείμενα του. Ο ίδιος επισημαίνει τις προθέσεις του: «Αναγνωρίζω τον τρόμο ως το πιο εκλεπτυσμένο συναίσθημα και γι' αυτό προσπαθώ να τρομοκρατήσω τον αναγνώστη. Αν όμως καταλάβω πως δε μπορώ να τον τρομάξω, τότε προσπαθώ να τον κάνω να φρικιάσει. Κι αν καταλάβω πως δε μπορώ ούτε να τον κάνω να αισθανθεί φρίκη, τότε προσπαθώ να τον κάνω να νιώσει απέχθεια». Κατά καιρούς έχει ειπωθεί και εν μέρει είν' αληθές, ότι ο Stephen King με τα έργα του ξορκίζει τους δαίμονες που κατοικούν στο μυαλό του και κυρίως απομακρύνει τις εμμονές που φωλιάζουν στις σκέψεις του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το βιβλίο "Misery" (1985), που ένας δημοφιλής συγγραφέας αιχμαλωτίζεται και βασανίζεται από μια φανατική θαυμάστρια των κειμένων του και παρανοϊκή νοσοκόμα. Όπως και να 'χει πάντως, ο Stephen King χρησιμοποιεί τον τρόμο κι ως «όχημα», για να δημιουργήσει μυθιστορηματικούς κόσμους, που με ύφος απλό και περίτεχνες περιγραφές στηλιτεύει την αμερικανική κοινωνία ειδικότερα και τον άσχημο κόσμο που ζούμε γενικότερα, ενώ ταυτόχρονα αυτή την ασκήμια, αντί να τη καταπραΰνει, τη μεγεθύνει, μπολιάζοντάς τη με γερές δόσεις τρόμου και μυστηρίου. Το στοιχείο που κάνει τα βιβλία του να 'ναι τόσον επιτυχημένα και τόσο δημοφιλή σ' ένα ευρύτερο φάσμα αναγνωστών, είν' η αναλυτική περιγραφή κι η ακρίβεια λόγου που χρησιμοποιεί, που σε συνδυασμό με την επικαιρότητα της εποχής, καθιστούν και τις πλέον υπερφυσικές ιστορίες, πέρα για πέρα αληθοφανείς...</em></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-4096099077205963363?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-72385033713856697072007-03-26T19:08:00.000+02:002007-03-26T19:19:58.917+02:00<div><div><strong>Αποφάσισα να κάνω ένα μικρό αφιέρωμα στον πολυαγαπημένο μου συνγραφέα μυ8ιστορημάτων τρόμου και φαντασίας... Από μικρός διάβαζα ώρες ολόκληρες τα βιβλία του... Ο τρόπος που γράφει σε κάνει να χάνεσαι μέσα στο βιβλίο, να βρίσκεσαι δίπλα στον κεντρικό χαρακτήρα και εσύ, να κοιτάς κά8ε βράδυ που πας για ύπνο πίσω από την πόρτα ή κάτω από το κρεβάτι μήπως και υπάρχει τίποτα βγαλμένο α΄πο τα βιβλία του...</strong><br /><br /><strong>Θα ξεκινήσω λοιπόν με μια σύντομη συνέντευξη που βρήκα, την οποία είχε κάνει στο περιοδικό MEN. </strong></div><br /><br /><p><strong></strong></p><br /><br /><p><strong></strong></p><strong><br /><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046284073657454482" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 374px; CURSOR: hand; HEIGHT: 39px; TEXT-ALIGN: center" height="22" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RggAoO4QT5I/AAAAAAAAAA0/daG7ETKolp0/s320/king.gif" width="338" border="0" /><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046283794484580226" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" height="125" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RggAX-4QT4I/AAAAAAAAAAs/fC3vTtsXAAI/s320/moto2.gif" width="320" border="0" /></strong><em><strong><span style="color:#33cc00;">-Ποια ήταν η αγαπημένη σας «καταστροφή» όταν ήσαστε μικρός;<br /></span></strong></em><br />Ίσως σας απογοητεύσω, αλλά δεν ξέθαβα κόκαλα νεκρών ζώων, ούτε βασάνιζα έντομα. Μου άρεσαν τα βιβλία και η τηλεόραση.<br /><br /><strong><em><span style="color:#33ff33;">-Τι ήταν αυτό που έκανε τη ζωή ενός έφηβου, τη δεκαετία του ’60, ξεχωριστή;</span></em></strong><br /><br />Μάλλον τα ραντεβού με τα κορίτσια, τα αυτοκίνητα, η μουσική, οι Beatles… ήταν τέλεια εποχή για ένα παιδί.<br /><br /><strong><em><span style="color:#33ff33;">-Ποια ήταν τα πρώτα κείμενα που διαβάσατε, που σας έκαναν να γράψετε ιστορίες τρόμου;<br /></span></em></strong><br />Υπήρχαν κάποια «χαζοπεριοδικά», όπως το «Weird Tales» (Παράξενες Ιστορίες) ή το «Startling Stories» (Τρομαχτικές Ιστορίες). Γύρναγες τις σελίδες και διαλύονταν, ενώ το χαρτί μύριζε κάτι από αιγυπτιακά μπαχαρικά. Θυμάμαι που σκεφτόμουνα τι φοβερός τρόπος ήταν αυτός να κερδίζει κανείς το ψωμί του. Να παίρνεις λεφτά βγάζοντας απ’ τη φαντασία σου πράγματα! Το πρώτο βιβλίο που πούλησα ήταν το «Glass Floor». Ήταν το 1969. Πήρα δεκατρία δολάρια. Βέβαια, πρέπει να σου πω πως την πρώτη ιστορία που έγραψα ποτέ και δημοσιεύτηκε δεν την πληρώθηκα, και ήταν το 1963. Ήταν μια ιστορία, το «Ήμουν ένας έφηβος συλιστής» (I Was a Teenager Grave Robber), της οποίας άλλαξαν τον τίτλο, «Σε ένα μισόκοσμο τρόμου» (In a Half World of Terror). Ήταν για έναν επιστήμονα που καλλιεργούσε γιγάντια σκουλήκια και ανάγκαζε έναν νεαρό να σκάβει τάφους και να του φέρνει φρέσκα πτώματα.<br /><br /><strong><em><span style="color:#33ff33;">-Για ποιο λόγο;</span></em></strong><br /><br />Δεν έχω ιδέα. Στο τέλος, όμως, τα σκουλήκια έφαγαν τον επιστήμονα και ο νεαρός τη γλίτωσε.<br /><br /><strong><em><span style="color:#33ff33;">-Όταν αρχίσατε να πρωτοεκδίδετε τις ιστορίες σας, χρειαζόταν να κάνετε και δεύτερη δουλειά για να πληρώνετε το ενοίκιο;<br /></span></em></strong><br />Φυσικά. Δούλευα σε ένα πλυντήριο, ενώ ταυτόχρονα έγραφα για αντρικά περιοδικά, όπως το «Juggs», το «Cavalier» και το «Dude». Θυμάμαι ένα τύπο που δούλευε εκεί κι είχε πέσει κάποτε στη μηχανή στυψίματος των ρούχων.<br /><br /><strong><em><span style="color:#33ff33;">-Και η μηχανή τού έφαγε τα χέρια;<br /></span></em></strong><br />Ναι, του τα κατάπιε και έβαλε γάντζους.<br />Φορούσε πάντα άσπρο πουκάμισο και γραβάτα. Αναρωτιόμασταν όλοι πώς έδενε τόσο τέλεια αυτή τη γραβάτα. Πήγαινε στο μπάνιο και έβαζε τον ένα γάντζο κάτω από το καυτό νερό και τον άλλο κάτω από το κρύο και ύστερα σε πλησίαζε ύπουλα από πίσω και ακουμπούσε τους γάντζους στον σβέρκο σου. Αυτό ήταν το αστείο του.<br /><br /><strong><em><span style="color:#33ff33;">-Στο «Misery», ο συγγραφέας, μόλις τελειώνει ένα βιβλίο του, ανταμείβει τον εαυτό του με ένα τσιγάρο. Εσείς έχετε κάποια τέτοια τελετουργική συνήθεια;<br /></span></em></strong><br />Είχα δίπλα μου ένα μπουκάλι σαμπάνια, αλλά εδώ και δέκα χρόνια έχω κόψει το ποτό, γιατί ή θα το σταματούσα ή θα ήμουνα συνέχεια έξω να προσπαθώ να πιω τα πάντα. Η μοναδική στιγμή που μου λείπει πλέον είναι όταν τελειώνω ένα βιβλίο.<br /><br /><strong><em><span style="color:#33ff33;">-Είχατε ποτέ καμιά άσχημη εμπειρία από κάποιον «φανατικό θαυμαστή» σας;</span></em></strong><br /><br />Όχι άμεσα, η γυναίκα μου είχε. Ήταν κάποιος τύπος που μπήκε σπίτι μας όταν εκείνη ήταν μόνη.<br /><br /><strong><em><span style="color:#33ff33;">-Πώς ήταν ο τύπος;</span></em></strong><br /><br />Θύμιζε κάτι από Tσαρλς Mάνσον με πιο μακριά μαλλιά και κρατούσε στο χέρι ένα σακίδιο. Είπε πως ήταν ο μεγαλύτερος θαυμαστής μου. Ύστερα σταμάτησε ξαφνικά και είπε πως στην πραγματικότητα με μισούσε, γιατί είχα, λέει, κλέψει το διήγημα «Misery» από τη θεία του. Σήκωσε το σακίδιο και την απείλησε πως είχε μέσα βόμβα και θα τίναζε τα πάντα στον αέρα. Tελικά, το μόνο που είχε μέσα στην τσάντα ήταν κουτιά με μολύβια και συνδετήρες.<br /><br /><strong><em><span style="color:#33ff33;">-Τι έγινε τελικά με αυτόν;</span></em></strong><br /><br />Η θεία του ήταν νοσοκόμα που είχε απολυθεί από κάποιο νοσοκομείο και εκείνος την είχε συνδέσει στο μυαλό του με τη νοσοκόμα του «Misery».<br /><br /><strong><em><span style="color:#33ff33;">-Έχω ακούσει πως έχετε και κάποιο συγκρότημα, έτσι δεν είναι;<br /></span></em></strong><br />Ναι. Τους Rock Bottom Reminders.<br /><br />Παίξαμε στο London Palladium και μαζί με τον Mπρους Σπρίνγκστιν τραγουδήσαμε το «Gloria» του Bαν Mόρισον. Εύκολο ήταν, μόνο που μπέρδευα τις νότες, από τον ενθουσιασμό μου που έπαιζα με τον Σπρίνγκστιν.<br /><br /><strong><em><span style="color:#33ff33;">-Έχετε γράψει βιβλία, ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, ασχολείστε με τον ραδιοφωνικό σταθμό και τη μουσική. Πιστεύετε πως ένα διαφημιστικό σποτ με τρομακτικό θέμα θα απέδιδε και για ποιο προϊόν;<br /></span></em></strong><br />Πιστεύω πως ναι. Θα μπορούσες να κάνεις μια διαφήμιση για να προτρέψεις τον κόσμο να φοράει ζώνες ασφαλείας, δείχνοντάς τους κάτι φρικιαστικό ως αποτέλεσμα της οδήγησης χωρίς αυτές.<br /><br /><strong><em><span style="color:#33ff33;">-Αυτές όμως θα έκαναν τον κόσμο να μην κάνει πράγματα, όχι να κάνει...<br /></span></em></strong><br />Nαι, αυτό είναι αλήθεια. Κανείς δεν πρόκειται να αγοράσει κάτι φαγώσιμο, αν του δείξεις έναν υπέρβαρο άνθρωπο με εκατοντάδες προβλήματα υγείας, να σου λέει: «Kάπως έτσι θα μοιάζετε αν φάτε αυτές τις αηδίες». </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-7238503371385669707?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-59053136945598496832007-03-24T21:58:00.000+02:002007-03-24T22:09:30.141+02:00<span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ffcc66;">Φανταστείτε λοιπόν οτι είστε μέσα σε ένα αεροπλάνο και ταξιδεύετε...<br />Δίπλα σας κάθεται ένας ενοχλητικός κύριος ο οποίος δεν λέει να σταματήσει να μιλάει και δεν σας αφήνει να ηρεμήσετε...<br /></span></strong><br /><strong><span style="color:#ffcc66;">Τι μπορείτε να κάνετε?... Βγάλτε από την βαλίτσα του το Laptop σας, ανοίξτε το μπροστά σας σε θέση ώστε ο ενοχλητικός κύριος να μπορεί να βλέπει και μετά πατήστε</span></strong></span> <strong><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;"><em><a href="http://www.rockradio.gr/countdown.swf">ΕΔΩ</a></em></span></strong><span style="font-size:130%;">...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-5905313694559849683?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-25870022607228126962007-03-24T16:36:00.000+02:002007-03-24T22:30:25.673+02:00No comments...<br /><br /><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/tkI0mlXorYc"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/tkI0mlXorYc" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-2587002260722812696?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-59258863028240656572007-03-24T16:23:00.000+02:002007-03-24T16:26:57.221+02:00Ναι κυρίες και κύριοι είναι γεγονός!!!... Μια ελληνική υπερπαραγωγή τεραστίων διαστάσεων... Τα λόγια είναι περιτά... Δείτε το <strong><em>trailer</em></strong>...<br /><br /><br /><object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/dPTUMyWnlOI"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/dPTUMyWnlOI" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-5925886302824065657?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-64707689199824234592007-03-23T17:13:00.000+02:002007-03-23T17:26:06.483+02:00<strong><em><span style="color:#ff6666;">Για δείτε και αυτά... Σας θυμίζουν κάτι?... :)</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Ulysses 31 : Η Οδύσσεια του Διαστήματος</em></strong><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=OZ4c1X5ene8&NR"><strong><span style="color:#ff9966;">http://www.youtube.com/watch?v=OZ4c1X5ene8&amp;NR</span></strong></a><br /><br /><strong><em>Voltron</em></strong><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=1FaLY94dYVA"><strong><span style="color:#ff9966;">http://www.youtube.com/watch?v=1FaLY94dYVA</span></strong></a><br /><br /><strong><em>Plwares Sanshiro: Jumaru</em></strong><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=vugqOQQlNGw"><strong><span style="color:#ff9966;">http://www.youtube.com/watch?v=vugqOQQlNGw</span></strong></a><br /><br /><strong><em>Ο Σερίφης του Διαστήματος και οι Αστρομαχητές</em></strong><br /><a href="http://www.retrojunk.com/details_tvshows/478-saber-rider/"><strong><span style="color:#ff9966;">http://www.retrojunk.com/details_tvshows/478-saber-rider/</span></strong></a><br /><br /><strong><em>Inspector Gadget</em></strong><br /><a href="http://www.retrojunk.com/details_tvshows/11-inspector-gadget/"><strong><span style="color:#ff9966;">http://www.retrojunk.com/details_tvshows/11-inspector-gadget/</span></strong></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-6470768919982423459?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-80434871510439504112007-03-21T17:39:00.000+02:002007-03-21T17:50:11.908+02:00<strong><em><span style="color:#ff9966;">Ένα παλιό αλλά καλό κομμάτι, αφιερωμένο από μένα σε όλους τους καλούς μου φίλους, αλλά και σε όλους εσάς εκεί έξω... </span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#ff9966;"></span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#ff9966;">Cuase we are all kids... and we aren't allright... ;)</span></em></strong><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color:#333399;"><strong><em>The Offspring - The Kids Aren't Allright</em></strong></span><br /><br /><strong>When we were young, the future was so bright, whoa</strong><br /><strong>The old neighborhood was so alive, whoa</strong><br /><strong>And every kid on the whole damn street, whoa</strong><br /><strong>Was gonna make it big and not be beat</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Now, the neighborhoods cracked and torn, whoa</strong><br /><strong>The kids are grown up, but their lives are worn, whoa</strong><br /><strong>How can one little street</strong><br /><strong>Swallow so many lives</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Chances thrown,</strong><br /><strong>nothings free</strong><br /><strong>Longing for what used to be</strong><br /><strong>Still, its hard,</strong><br /><strong>hard to see</strong><br /><strong>Fragile lives, shattered dreams</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Jamie had a chance, well, she really did, whoa</strong><br /><strong>Instead, she dropped out and had a couple of kids, whoa</strong><br /><strong>Mark still lives at home cause hes got no job, whoa</strong><br /><strong>He just plays guitar and smokes a lotta pot</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Jay committed suicide, whoa</strong><br /><strong>Brandon odd and died, whoa</strong><br /><strong>What the hell is going on</strong><br /><strong>The cruelest dream, reality</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Chances thrown, nothings free</strong><br /><strong>Longing for what used to be</strong><br /><strong>Still, its hard, hard to see</strong><br /><strong>Fragile lives, shattered dreams Go!</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Chances thrown, nothings free</strong><br /><strong>Longing for what used to be</strong><br /><strong>Still, its hard, hard to see</strong><br /><strong>Fragile lives, shattered dreams</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-8043487151043950411?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-15303568368068685272007-03-19T17:27:00.000+02:002007-03-19T17:44:59.850+02:00<strong><span style="color:#66cccc;">Το περασμένο Σάββατο με κάλεσε ένα φιλαράκι μου για ένα Hip Hop Live...</span></strong><br /><br /><strong><span style="color:#66cccc;">Θα ήταν και άλλα συγκροτήματα όπως οι La dose και ένας Αμερικανός τυπάς... </span></strong><br /><br /><strong><span style="color:#66cccc;">Οκ... Δεν με ενθουσίασαν οι υπόλοιποι εκτός από ένα νέο συγκρότημα(να μην ξεχάσω και εναν guest Γερμανό τυπά που τα έχωνε...), για το οποίο με κάλεσε και το φιλαράκι μου... Απέχεις Crew λοιπόν τα παιδιά από την Κοζάνη οι οποίοι πραγματικά τα σπάνε!... </span></strong><br /><br /><strong><span style="color:#66cccc;">Νέοι στον χώρο, αλλά πολύ ταλαντούχοι!!!... Φοβερός στίχος και ρυθμός στα κομμάτια τους! Καιρό είχαμε να ακούσουμε ποιότητα στο Hip Hop... Εύχομαι στα παιδιά, μια και τα γνώρισα και από κοντά, να συνεχίσουν έτσι ανοδικά την πορεία τους!...</span></strong><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5043661342212570786" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/Rf6vRK3zPqI/AAAAAAAAAAk/G0h31FHbOz0/s320/l_6306cd703c4fd3686b9da814828f1814.jpg" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-1530356836806868527?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-73028673650781846322007-03-19T09:29:00.000+02:002007-03-19T09:35:25.484+02:00<strong><em><span style="color:#cccccc;">Πρίν μερικές μέρες ανακάλυψα ότι έχω υπνική άπνοια... Τώρα θα μου πείτε τι είναι αυτό... Θα το αναλύσω από πληροφορίες που βρήκα σε ένα ιατρικό site... Αν το προλάβεις στην αρχή δεν είναι τίποτα το δύσκολο, αλλά αν το αφήσεις για χρόνια ίσως καταλήξεις να κοιμάσαι με μηχάνημα... Ευτυχώς εγώ το πρόλαβα στην αρχή του ακόμα... :)</span></em></strong><br /><br /><br /><br /><br /><br /><strong><em><span style="color:#ff0000;">Σταμάτης Ιωαννίδης<br />Πνευμονολόγος<br /></span></em></strong><br /><span style="color:#009900;">Η αποφρακτική άπνοια κατά τον ύπνο (ΑΑΥ) είναι μια συχνή κατάσταση που σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να αποτελεί σοβαρή απειλή για την υγεία. <br /><br />Όταν έχει κανείς ΑΑΥ, η αναπνοή του σταματά ή είναι πολύ ρηχή για διαστήματα πάνω από 10-20 δευτερόλεπτα περισσότερες από 5 φορές την ώρα. Όταν η συχνότητα είναι πάνω από 20 φορές την ώρα συνιστάται θεραπεία.<br /><br />Ο πάσχων από ΑΑΥ συνήθως ροχαλίζει δυνατά, ενώ ταυτόχρονα έχει επαναλαμβανόμενα και συχνά επεισόδια κατά τα οποία παύει να ροχαλίζει καθώς ο φάρυγγάς του κλείνει εντελώς. Ο κοιμούμενος προσπαθεί να εισπνεύσει μάταια μέσω του αποφραγμένου φάρυγγα. Το αίσθημα της ασφυξίας τον ξυπνάει αρκετά ώστε να ανοίξει το φάρυγγα και να αναπνεύσει. Σ' αυτό το σημείο παρατηρείται μια βαθιά και απότομη εισπνοή ή ρόγχος που ακολουθείται από το προηγούμενο μοτίβο αναπνοής/ροχαλητού. <br /><br />Όλοι αναπνέουμε λιγότερο κατά τη διάρκεια του ύπνου, όπως επίσης σε όλους μας οι μύες που κρατούν το φάρυγγα ανοικτό ατονούν κατά τη διάρκεια ορισμένων σταδίων του ύπνου. Στα άτομα με ΑΑΥ, μπορεί να υπάρχει μια ανατομική προδιάθεση (π.χ. μικρό σαγόνι ή μεγάλες αμυγδαλές κ.ά.) ή μια έντονη τάση των μυών του φάρυγγα να μη λειτουργούν επαρκώς κατά τον ύπνο. Πιο συχνός λόγος όμως είναι η αποθήκευση λίπους στο λαιμό λόγω παχυσαρκίας, με αποτέλεσμα να στενεύει η αναπνευστική οδός και να αποφράσσεται κατά τον ύπνο.<br /><br />Οποιοσδήποτε μπορεί να έχει ΑΑΥ. Είναι σπάνιο ο πάσχων να γνωρίζει ότι έχει αυτό το πρόβλημα. Αντιθέτως, οι γύρω του (συνήθως ο/η σύντροφος στο κρεβάτι) παραπονούνται για δυνατό ροχαλητό και περιγράφουν ανήσυχο ύπνο, ήχους πνιγμού ή απότομων ρόγχων μετά από σιγή. Ο πάσχων μπορεί να παρουσιάσει προβλήματα μνήμης, μάθησης ή συγκέντρωσης, πρωινούς πονοκεφάλους, να γίνει ευερέθιστος ή να αλλοιωθεί η προσωπικότητά του. Μπορεί να υπάρχει συχνοουρία. Το πιο συχνό σύμπτωμα όμως είναι αυτό του συνεχούς αγώνα κατά της υπνηλίας κατά τη διάρκεια της ημέρας. Έτσι, ο πάσχων μπορεί να αποκοιμάται όταν δουλεύει, όταν οδηγεί, ακόμα κι όταν μιλάει.<br /><br />Αυτός είναι και ο μεγαλύτερος κίνδυνος. Ασθενείς που έχουν σε βαριά μορφή την πάθηση αυτή απαγορεύεται να οδηγούν ή να χειρίζονται βαριά/επικίνδυνα μηχανήματα γιατί συμβαίνουν συχνά ατυχήματα.<br /><br />Ο πάσχων από ΑΑΥ υποφέρει από υπνηλία γιατί κάθε φορά που ασφυκτιά μισοξυπνά για να αναπνεύσει - άσχετα αν δεν ξυπνά αρκετά ώστε να θυμάται το συμβάν. Έτσι ο ύπνος διακόπτεται συνέχεια και δεν κατορθώνει ο ασθενής να κοιμηθεί βαθιά και ξεκουραστικά.<br /><br />Βέβαια, η υπνηλία είναι πολύ συχνό σύμπτωμα στην κοινωνία μας. Η πιο συχνή αιτία της είναι ο υπερβολικά βραχύς χρόνος που διαθέτουμε για τον ύπνο (για τον περισσότερο κόσμο χρειάζονται 7-8 ώρες). Φυσικά, το αλκοόλ και διάφορες φαρμακευτικές ουσίες (νόμιμες ή μη) επιδεινώνουν την κατάσταση.<br /><br />Η ΑΑΥ είναι πιο συχνή στους άνδρες, σε αυτούς που ροχαλίζουν δυνατά, στους παχύσαρκους, στους υπερτασικούς, σε αυτούς που έχουν ανατομικά μικρή διάμετρο στη μύτη, το στόμα ή το λαιμό, καθώς και σ' αυτούς που έχουν συγγενείς με την πάθηση. Τα παιδιά, εάν ροχαλίζουν, πρέπει να εκτιμηθούν από το γιατρό τους.<br /><br />Εκτός από τα ατυχήματα, η άπνοια μπορεί να προδιαθέτει σε καρδιαγγειακά προβλήματα (υπέρταση, εγκεφαλικό, έμφραγμα, κλπ). Αυτό, γιατί κάθε φορά που ασφυκτιά κανείς, βρίσκεται σε υπερδιέγερση όπως όταν βρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο ή έχει πολύ άγχος. Η πίεση μπορεί να ανέβει κατακόρυφα κατά τα διαστήματα αυτά.<br /><br />Πρέπει να τονίσουμε ότι δεν έχει αποδειχθεί με βεβαιότητα ότι η άπνοια προκαλεί καρδιαγγειακές παθήσεις. Οι έρευνες που καταδείχνουν μια τέτοια σχέση δεν είναι άριστης πιστότητας. Το σημείο αυτό είναι αμφιλεγόμενο στους ιατρικούς κύκλους. Έτσι, δεν συνιστάται μελέτη ύπνου σε άτομα με υπέρταση, νόσο των στεφανιαίων, εγκεφαλικό ή πνευμονική υπέρταση που δεν έχουν άλλους παράγοντες κινδύνου για άπνοια κατά τον ύπνο. <br /><br />Η διάγνωση της ΑΑΥ γίνεται με τη μελέτη ύπνου (αλλιώς, «πολυ-υπνογράφημα»). Αυτή είναι μια ολονύκτια μελέτη που περιλαμβάνει συνεχές ηλεκτροκαρδιογράφημα, συνεχή καταγραφή της αναπνευστικής προσπάθειας στο θώρακα και στην κοιλιά καθώς και της ροής του αέρα κατά την εισπνοή. Επίσης, ηχογραφείται το ροχαλητό και καταγράφεται η οξυγόνωση. Πριν τη μελέτη ύπνου, ελέγχεται η λειτουργία του θυρεοειδούς με αιματολογικές εξετάσεις και η λειτουργία των πνευμόνων με σπιρομέτρηση.<br /><br />Εάν επιβεβαιωθεί η ΑΑΥ, και ανάλογα με τη σοβαρότητα της κατάστασης, συνιστούνται μερικά ή όλα από τα κατωτέρω:<br />1) Απώλεια βάρους (έστω και λίγα κιλά μπορεί να κάνουν τεράστια διαφορά)<br />2) Αποφυγή καπνίσματος, αλκοόλ και υπνωτικών/ναρκωτικών ουσιών<br />3) Θεραπεία αλλεργικής ή μη ρινίτιδας (μπουκώματος της μύτης)<br />4) Αποφυγή της στάσης ανάσκελα που επιδεινώνει την άπνοια<br /><br />Αν η κατάσταση είναι σοβαρή, συνιστάται η χρήση της συσκευής CPAP. Αυτή είναι μια συσκευή που η μάσκα της σκεπάζει τη μύτη και παρέχει μια ελαφριά πίεση στον εισπνεόμενο αέρα. Αυτή η πίεση κρατά το λαιμό ανοιχτό στη διάρκεια του ύπνου. Η πίεση ρυθμίζεται ώστε να μην είναι πολύ ψηλή και ενοχλητική από τη μια, αλλά και να μην είναι πολύ χαμηλή και αναποτελεσματική από την άλλη.<br /><br />Η χειρουργική αντιμετώπιση της ΑΑΥ είναι αναγκαία όταν υπάρχουν σοβαρές ανατομικές ανωμαλίες της μύτης, του φάρυγγα ή του σαγονιού. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις είναι λιγότερο αποτελεσματική από το CPAP και μπορεί να καταστήσει το CPAP αναποτελεσματικό εάν αυτή αποτύχει. Έτσι, πρέπει να υπάρχει στενή συνεργασία μεταξύ του ωτορινολαρυγγολόγου και του πνευμονολόγου για την επιλογή της καλύτερης λύσης, σύμφωνα και με τις προτιμήσεις του ασθενή. Σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις όπου η ζωή του ασθενή βρίσκεται σε σοβαρό κίνδυνο, μπορεί να χρειαστεί τραχειοστομία ή και σμίκρυνση του στομάχου για να επιτευχθεί η απώλεια βάρους.<br /><br />Εκτός από την αποφρακτική, υπάρχει και η κεντρική άπνοια κατά τον ύπνο. Στην κεντρική άπνοια το πρόσταγμα που δέχεται ο θώρακας από τον εγκέφαλο για να εισπνεύσει δεν υπάρχει κατά διαστήματα, οπότε και ο ασθενής δεν αναπνέει. Η κεντρική είναι πιο σπάνια από την αποφρακτική άπνοια και συναντάται συνήθως σε ανθρώπους με σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια ή εγκεφαλικές παθήσεις. <br /><br />Εν κατακλείδι, η άπνοια κατά τον ύπνο είναι μια συχνή πάθηση. Σε γενικές γραμμές, όταν η κατάσταση είναι σοβαρή, ο ασθενής πάσχει από παθολογική υπνηλία. Οι επιπτώσεις της άπνοιας είναι κυρίως η πιθανή αύξηση του κινδύνου των καρδιαγγειακών παθήσεων (αρτηριακή πίεση, έμφραγμα, εγκεφαλικό...). Η διάγνωση γίνεται με τη μελέτη ύπνου (πολυ-υπνογράφημα). Η αντιμετώπιση της πάθησης περιλαμβάνει απλές συστάσεις (απώλεια βάρους, σωστή στάση κατά τον ύπνο κ.ά.) καθώς και τη συσκευή CPAP στις περισσότερες βαριές περιπτώσεις. Με την κατάλληλη αγωγή οι περισσότεροι ασθενείς επιτυγχάνουν σημαντική βελτίωση. Πολλοί δηλώνουν «αναγεννημένοι» αφού αρχίσει η αγωγή</span><br /><span style="color:#009900;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-7302867365078184632?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-70387140083234917302007-03-18T22:45:00.000+02:002007-03-18T23:12:26.186+02:00<span style="color:#ffcc33;"><span style="color:#000000;"></span>Κάτι το οποίο συζητιέται πολύ αυτές τις μέρες από τον κόσμο του Holywood, είναι η ταινία 300... Και ναι αναφέρεται για όσους δεν την έχουν δεί ή ακούσει για την ιστορική μάχη στις Θερμοπύλες απού 300 Σπαρτιάτες με αρχηγό τον Λεωνίδα έπεσαν ηρωικά σε μια από τις πιο ανισες μάχες της ιστορίας... </span><br /><div><span style="color:#ffcc33;"></span></div><br /><div><span style="color:#ffcc33;">Δεν τα πάω καλα με την ιστορία αν και ξέρω κάποια πράγματα γι'αυτην την μάχη... 1.700.000 Πέρσες εναντίον 300 Σπαρτιατών... Εντελώς άδικο θα έλεγα... Όμως οι καλά εκπαιδευμένοι Σπαρτιάτες όσο ήταν στριμωγμένοι μέσα στις Θερμοπύλες είχαν πλεονέκτημα γιατί πολεμούσαν με ίσο αριθμό Περσών, αλλά και δεν ήταν εύκολοι στόχοι για τους τοξότες.</span></div><div><span style="color:#ffcc33;">Όλα θα πήγαιναν καλά αν δεν έκανε το θαύμα του ο γνωστός ρουφιάνος Εφιάλτης...</span></div><div><span style="color:#ffcc33;">Αύτο το αρχιδάκι πήγε και χαφιέδεψε στους Πέρσες ένα πέρασμα που θα τους οδηγόυσε πίσω από τους αμυνόμενους Σπαρτιάτες. Έτσι μην μπορώντας να αντιμετωπίσουν 2 μέτωπα στο στενό αυτό πέρασμα οι Σπαρτιάτες έπεσαν ηρωικά...</span></div><div><span style="color:#ffcc33;"></span></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5043375005332881042" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/Rf2q2K3zPpI/AAAAAAAAAAc/Vh9eDwz8cpU/s320/wallpaper_07.jpg" border="0" /><br /><div><span style="color:#ffcc33;">Και για να δούμε τώρα την ταινία 300... Προσωπικά την είδα, αλλά σαν εφέ και δράση μου άρεσε πολύ... Οι κλασικές ιστορικές ανακρίβιες των Αμερικανών είναι φανερές στην ταινία, αλλά όχι τόσο χοντρές όσο στις ταίνιες Αλέξανδρος και Τροία. Μην ξεχνάμε πως η συγκεκριμένη ταινία είναι από κόμιξ και τίποτα παραπάνω... Άκουσα πολλούς να σχολιάζουν αρνητικά την εμφάνιση των Σπαρτιατών... Εμένα προσωπικά μου άρεσαν και ούτε σε Κόναν ο Βάρβαρος φέρνουν ούτε σε άλλα κουλά που άκουσα... Το στοιχείο της υπερβολής στην ταινία είναι εμφανές σε αρκετά σημεία. Για να μην πολυλογώ η ταινία είναι καθαρά ταινία δράσης και όχι ιστορική ταινία... Περιγράφει απλά και μόνο την μάχη και τίποτα άλλο... Γιατί ιστορικά στην μάχη των Θερμοπυλών έγιναν πολλά τα οποία δεν αναφέρονται ούτε στο κόμιξ,ούτε στην ταινία...</span></div><br /><div><span style="color:#ffcc33;"></span></div><br /><div><span style="color:#ffcc33;">Η άποψη μου είναι οτί αξίζει να την δείτε όχι μόνο για την δράση της αλλά και γιατί περνάει ένα ωραίο μήνυμα για την Ελλάδα και τους Έλληνες που πολύ από μας στην εποχή μας το έχουμε ξεχάσει...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-7038714008323491730?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-83762658761753383642007-03-18T22:39:00.000+02:002007-03-18T22:44:12.330+02:00Πάει και το τριήμερο... Άντε πάλι σπίτι... Τι καλά να μην τελείωνε... :(<br />Θα μου πείτε γιατί... Αλλά άμα είσαι όλη μέρα αγαλιά με τον άνθρωπο που σε κάνει ευτυχισμένο, θες να τελειώσει?... Έμ δεν θες...<br />Τες πα... Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα δικά μας...<br /><br /><em><strong>Δύσκολη βδομάδα ξεκινάει από αύριο...</strong></em><br /><br />Πρίν πάω να αράξω λέω να ασχολιθώ με ένα θεματάκι επίκαιρο... :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-8376265876175338364?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-89739460897197064922007-03-16T16:43:00.000+02:002007-03-16T17:09:31.019+02:00<strong><em><span style="color:#33ccff;">Τα παρακάτω Links θα σας θυμίσουν τα παιδικά σας χρόνια και είμαι σίγουρος πώς πολλοί από εσάς τα βλέπατε σαν παιδιά!...</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#33ccff;"></span></em></strong><br /><em><strong><span style="color:#ffcccc;">Bravestart</span></strong></em><br /><a href="http://retrojunk.com/details_tvshows/31-bravestarr/"><strong>http://retrojunk.com/details_tvshows/31-bravestarr/</strong></a><br /><strong></strong><br /><strong><em><span style="color:#ffcccc;">Starcom</span></em></strong><br /><a href="http://retrojunk.com/details_tvshows/420-starcom/"><strong>http://retrojunk.com/details_tvshows/420-starcom/</strong></a><br /><strong></strong><br /><strong><span style="color:#ffcccc;"><em>Alf</em></span></strong><br /><a href="http://retrojunk.com/details_tvshows/18-alf/"><strong>http://retrojunk.com/details_tvshows/18-alf/</strong></a><br /><strong></strong><br /><strong><em><span style="color:#ffcccc;">Candy - Candy</span></em></strong><br /><a href="http://retrojunk.com/details_tvshows/696-candy-candy/"><strong>http://retrojunk.com/details_tvshows/696-candy-candy/</strong></a><br /><strong></strong><br /><strong><em><span style="color:#ffcccc;">Captain Power</span></em></strong><br /><a href="http://retrojunk.com/details_tvshows/43-captain-power-and-the-soldiers-of-the-future/"><strong>http://retrojunk.com/details_tvshows/43-captain-power-and-the-soldiers-of-the-future/</strong></a><br /><strong></strong><br /><strong><em><span style="color:#ffcccc;">Snoopy</span></em></strong><br /><a href="http://retrojunk.com/details_tvshows/688-charlie-brown---snoopy-show/"><strong>http://retrojunk.com/details_tvshows/688-charlie-brown---snoopy-show/</strong></a><br /><strong></strong><br /><strong><em><span style="color:#ffcccc;">Dennis ο Τρομερός</span></em></strong><br /><a href="http://retrojunk.com/details_tvshows/315-dennis-the-menace-us/"><strong>http://retrojunk.com/details_tvshows/315-dennis-the-menace-us/</strong></a><br /><strong></strong><br /><strong><em><span style="color:#ffcccc;">Fraggle Rock</span></em></strong><br /><a href="http://retrojunk.com/details_tvshows/5-fraggle-rock/"><strong>http://retrojunk.com/details_tvshows/5-fraggle-rock/</strong></a><br /><strong></strong><br /><strong><em><span style="color:#ffcccc;">He-Man</span></em></strong><br /><a href="http://retrojunk.com/details_tvshows/14-he-man-and-the-masters-of-the-universe/"><strong>http://retrojunk.com/details_tvshows/14-he-man-and-the-masters-of-the-universe/</strong></a><br /><strong></strong><br /><strong><em><span style="color:#ffcccc;">Robotech</span></em></strong><br /><a href="http://www.retrojunk.com/details_tvshows/126-robotech/"><strong>http://www.retrojunk.com/details_tvshows/126-robotech/</strong></a><br /><strong></strong><br /><strong><em><span style="color:#ffcccc;">Spiderman and his amazing friends</span></em></strong><br /><a href="http://retrojunk.com/details_tvshows/106-spiderman-and-his-amazing-friends/"><strong>http://retrojunk.com/details_tvshows/106-spiderman-and-his-amazing-friends/</strong></a><br /><strong></strong><br /><strong><em><span style="color:#ffcccc;">Χελωνονιτζάκια</span></em></strong><br /><a href="http://retrojunk.com/details_tvshows/12-teenage-mutant-ninja-turtles/"><strong>http://retrojunk.com/details_tvshows/12-teenage-mutant-ninja-turtles/</strong></a><br /><strong></strong><br /><strong><em><span style="color:#ffcccc;">Muppet Show</span></em></strong><br /><a href="http://retrojunk.com/details_tvshows/356-the-muppet-show/"><strong>http://retrojunk.com/details_tvshows/356-the-muppet-show/</strong></a><br /><strong></strong><br /><strong><em><span style="color:#ffcccc;">The Simpsons</span></em></strong><br /><a href="http://retrojunk.com/details_tvshows/102-the-simpsons/"><strong>http://retrojunk.com/details_tvshows/102-the-simpsons/</strong></a><br /><strong></strong><br /><strong><span style="color:#ffcccc;"><em>Thundercats</em></span></strong><br /><a href="http://retrojunk.com/details_tvshows/8-thundercats/"><strong>http://retrojunk.com/details_tvshows/8-thundercats/</strong></a><br /><strong></strong><br /><strong><em><span style="color:#ffcccc;">Turbo Teen</span></em></strong><br /><a href="http://retrojunk.com/details_tvshows/204-turbo-teen/"><strong>http://retrojunk.com/details_tvshows/204-turbo-teen/</strong></a><br /><strong></strong><br /><strong><em><span style="color:#ffcccc;">G.I. Joe</span></em></strong><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=zT7GWPwhd40"><strong>http://www.youtube.com/watch?v=zT7GWPwhd40</strong></a><br /><strong></strong><br /><strong><em><span style="color:#ffcccc;">Kabamaru</span></em></strong><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=qRVM1XrLuDA"><strong>http://www.youtube.com/watch?v=qRVM1XrLuDA</strong></a><br /><strong></strong><br /><strong><em><span style="color:#ffcccc;">M.A.S.K.</span></em></strong><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=M0BzBFWt8V8"><strong>http://www.youtube.com/watch?v=M0BzBFWt8V8</strong></a><br /><strong></strong><br /><strong><em><span style="color:#ffcccc;">Silverhawks</span></em></strong><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=OMBfm3vUB6M"><strong>http://www.youtube.com/watch?v=OMBfm3vUB6M</strong></a><br /><strong></strong><br /><strong><em><span style="color:#ffcccc;">Transformers</span></em></strong><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=ZhCtVq5iIa0"><strong>http://www.youtube.com/watch?v=ZhCtVq5iIa0</strong></a><strong> </strong><br /><strong></strong><br /><strong></strong><br /><strong><span style="color:#cccccc;">Αυτά είναι λίγα από όσα βρήκα! Σύντομα θα βάλω και τα υπόλοιπα! :)</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-8973946089719706492?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-68139990467768503662007-03-16T16:37:00.000+02:002007-03-16T16:43:00.837+02:00<strong><span style="color:#999999;">Ε οκ... Ναι έκανα και πάλι το BLOG, αλλά να μην πάω και γω σαν άνθρωπος ένα τριημεράκι?... :P Θα είμαι πίσω την Κυριακή πάλι με καινούργια θέματα... ;) Πάντως πρίν φύγω θα σας ταξιδέψω πίσω στον χρόνο(τουλάχιστον πολλούς από εσάς...)...</span></strong><br /><strong><span style="color:#999999;"></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-6813999046776850366?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-65646875071416877962007-03-15T20:21:00.000+02:002007-03-15T20:37:25.113+02:00<strong><span style="color:#006600;">Όσοι βρίσκεστε στο ηλικιακό φάσμα 20-35 λογικά θα θυμάστε ίσως το πιο αστείο cartoon που έδειξε η ελληνική τηλεόραση τη δεκαετία του '80 (και σίγουρα το ιλαρότερο και ένα από τα πρώτα, anime που έφτασαν εδώ). Το manga, τυπωμένο σε χαρτί της εποχής, κιτρινισμένο λίγο από τον χρόνο, φέρει το όνομα της δημιουργού Yu Azuki και την ημερομηνία 30-6-1982.</span></strong> <div><br /><div><strong><span style="color:#006600;">Έτσι λοιπόν ας ταξιδέψουμε και ας θυμηθούμε μαζί εκείνη την παράξενη, σχεδόν μαγική στιγμή που ακουγόταν η γρήγορη μουσική με τα παράξενα γυναικεία φωνητικά και εμφανιζόταν ένα αγόρι-ninja ντυμένο στα κόκκινα στην, πλέον παλαιολιθική, οθόνη μας. Προϊδεάζοντας σαφέστατα για μερικά από τα βασικά στοιχεία του anime, η εισαγωγή μάς έδειχνε τους κεντρικούς χαρακτήρες και μας έδινε μια πρώτη ιδέα για τη μεταξύ τους σχέση, ακόμα και για τις προσωπικότητές τους (εγώ ακόμα σκιάζομαι λίγο στη θέα της κακάσχημης και θεότρελης διευθύντριας του σχολείου Onyoku).</span></strong></div><br /><div><strong><span style="color:#006600;"></span></strong></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5042221488786325106" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RfmRuq3zPnI/AAAAAAAAAAM/MmHZGGtFU7o/s320/siblings.jpg" border="0" /><br /><div><strong><span style="color:#006600;">Η σειρά ξεκινούσε με τη χαρούμενη κραυγή ενός αγοριού που αντηχούσε σε κάμπους και βουνά: "ο παππούς πέθανε!". Τα γεγονότα οδηγούν στη συνάντηση της κομψής και σεβαστής, ηλικιωμένης κυρίας Okumbo με τον εγγονό ενός παλιού, αγαπημένου φίλου, του Saizou Igano. Το άγριο αυτό αγόρι, φτυστή εικόνα του Saizou (όπως τον θυμάται), παίρνει υπό την κηδεμονία της για να ζήσει σαν αδελφός με την εγγονή της, Mai.</span></strong></div><br /><div><strong><span style="color:#006600;">Το παιδί αυτό είναι ο Kagemaru Igano (γενικά τα ονόματα προφέρονται με αντίθετη σειρά, οπότε θα ήταν Igano Kagemaru, που μεταφράζεται περίπου ως "Απόλυτη Σκιά των Iga". Οι Iga ninja είναι μια ιστορική ομάδα ατόμων με καταγωγή από την περιοχή Iga της Ιαπωνίας, οι οποίοι έδωσαν τροφή στις σημερινές ιστορίες και εμπνεύσεις για ninja. Η υπόνοια στο anime είναι ότι ακολουθούσαν παραδοσιακό στυλ τεχνικών ninja. Βεβαίως η ιστορική αλήθεια με ξεπερνάει κάπως, οπότε δεν επεκτείνομαι άλλο για να μην πω καμιά μπαρούφα.). Βεβαίως όλοι τον φωνάζουν Kabamaru, που σημαίνει περίπου "Στόμα Ιπποπόταμου", πράγμα που εξηγείται ήδη από την αβυσσαλέα όρεξη που επιδεικνύει από το πρώτο κιόλας επεισόδιο.</span></strong></div><br /><div><strong><span style="color:#006600;">Ο Kabamaru από την άγρια ζωή στα βουνά βρίσκεται στον πολιτισμό και αρχίζει να εγκλιματίζεται... πολύ άσχημα! Κοινώς δεν έχει καμία αίσθηση ότι σοκάρουν τα ακροβατικά του, ο τρόπος που καταβροχθίζει το φαγητό ή τα ωμά και ειλικρινή του σχόλια. Είναι ο Παρασκευάς του Ροβινσώνα Κρούσου, αλλά όχι σε ένα έρημο νησί, μα στην Ιαπωνία του 1980. Πέρα από τα μυστήρια της τεχνολογίας που του φαίνονται από μαγικά μέχρι τερατώδη και τις λεπτομέρειες της περίπλοκης σύγχρονης κοινωνίας, βρίσκεται αντιμέτωπος με τα κλισέ των anime, τα οποία κατακρεουργεί.</span></strong></div><br /><div><strong><span style="color:#006600;">Το anime αυτό τα είχε όλα: τον bishounen του Kinyoku (όπου είναι διευθύντρια η θετή του γιαγιά), Shijune, τον οποίο λατρεύει όλο το σχολείο και κυρίως τα κορίτσια, συμπεριλαμβανομένης της Mai και τον οποίο δεν καταλαβαίνει καθόλου ο Kabamaru. Ο Shijune μοιάζει με πορσελάνινη κούκλα. Ο Kabamaru μεγάλωσε με βασική του αρχή τη δύναμη και την επιβίωση (κυρίως από το ξύλο που έριχνε σε αυτόν και τον θετό του αδελφό, Hayate, ο παππούς). Βεβαίως είναι ξεκαρδιστικό το επεισόδιο που προσπαθεί να τον μιμηθεί προκειμένου να κερδίσει την καρδιά της Mai. Δεν λείπει βεβαίως και η εκπρόσωπος των bishoujo, η ξανθιά Kaoru, στην οποία ο Kabamaru διακρίνει αμέσως την "υπουλία" και την αληθινή ψυχρότητα πίσω από το χαμόγελο. Έτσι από την πρώτη στιγμή την κάνει εντελώς αθώα (έως και ηλιθιωδώς) ρόμπα σε όλους τους παρευρισκόμενους, κάνοντάς την να ξεχάσει την προοπτική να τον αποπλανήσει για τους δικούς της σκοπούς.</span></strong></div><br /><div><strong><span style="color:#006600;">Καθώς εξελίσσεται η πλοκή (ο Θεός να την κάνει) γύρω από την έχθρα των δύο σχολείων (λόγω της αντιζηλίας των δύο γηραιών κυριών από την εποχή που συνάντησαν τον Saizou, νέες), ο Kabamaru αποδεικνύεται αφύσικα δυνατός (άλλο που είναι σαν σαμιαμίδι), αχόρταγος αλλά και καλόβουλος με τους πιο λάθος (συνήθως) τρόπους. Οι ευκαιρίες για γέλιο είναι άπλετες, το slapstick και το gag κυριαρχούν, χωρίς να λείπει η δράση και σε κάποιο βαθμό το ρομάντζο.</span></strong></div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5042221901103185538" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LGlUwfhHN-8/RfmSGq3zPoI/AAAAAAAAAAU/B4cidVCZAGA/s320/kabamaru3.jpg" border="0" /><br /><div><strong><span style="color:#006600;">Ο Kabamaru δεν έχει σκοτούρες εκτός από το να ξαναβρεί τον χαμένο αδελφό του, Hayate ("Γρήγορο Χέρι"), ο οποίος κατάφερε να ξεφύγει από τον παππού τους. Ακόμα και τα ζητήματα καρδιάς ή σεξουαλικότητας είτε δεν τα καταλαβαίνει, είτε τα ξεχνάει μπροστά στη μακαρονάδα. Μόνο η πιθανότητα να βρει ή να συναντήσει τον Hayate τον κάνει να ξεχάσει ακόμα και το φαγητό. </span></strong></div><br /><div><strong><span style="color:#006600;">Σχεδιαστικά είναι και οι δύο τους bishounen, αλλά ο Kabamaru είναι τελείως κάφρος για να διατηρήσει τις ψευδαισθήσεις των γύρω του, ενώ ο Hayate είναι ο κλασικός σκοτεινός και γοητευτικός αντί-ήρωας.</span></strong></div><br /><div><strong><span style="color:#006600;">Δε νομίζω ότι κανείς μας ξέχασε την κραυγή "μακαρονάδααα" όλα αυτά τα χρόνια, για τους otaku ανάμεσά μας ήταν πιθανώς η αρχή της μανίας μας και για εμένα προσωπικά είναι μια ανάμνηση γεμάτη χαζομάρα και γκάφες, αλλά ομολογώ ότι με διαπερνάει ένα ζεστό ρίγος κάθε φορά που βλέπω την εισαγωγή (όχι πολύ συχνά, ε! Είπαμε, καμένος, αλλά με μέτρο). Έκτοτε δεν πιστεύω ότι έχω δει οποιαδήποτε σειρά ή ταινία anime που να μου έχει εντυπωθεί όπως το KABAMARU, με την ατζαμοσύνη, την έλλειψη σοβαρότητας και χαρακτήρων που έστω να πλησιάζουν κάτι φυσιολογικό σαν προσωπικότητες. Δεν πιστεύω ότι το KABAMARU έχει συνεχιστές, πόσο μάλλον απογόνους αλλά πάντα έχει ένα ξεχωριστό μέρος στην otakική μνήμη πολλών από εμάς. Σίγουρα υπάρχουν πολλές, από αξιόλογες μέχρι φανταστικές κωμωδίες anime, αλλά δεν νομίζω ότι οποιαδήποτε έφτασε ή θα φτάσει το επίπεδο της ninja-shoujo-romance-action-comedy της Yu Azuki. Πιθανώς το μόνο που πλησιάζει στο ninja-wackiness είναι το FLAME OF RECCA του Nobuyuki Anzai, αλλά σε επίπεδο γκάφας και παλαβομάρας ούτε καν πλησιάζει. </span></strong></div><br /><br /><div><strong><span style="color:#006600;"></span></strong></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-6564687507141687796?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7939936329717826965.post-83727749566638572352007-03-15T19:40:00.000+02:002007-03-15T19:45:27.254+02:00<strong>ΟΚ... Αφού κάποιος καριόλης γαμημένος από κούνια βρομωτουρκαλάς Hacker κατέστρεψε το προηγούμενο BLOG μου, αποφάσισα μετά από καιρό να επιστρέψω κομματάκι ανανεωμένος...</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Η συνέχεια εντός ολίγων Posts... :P</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7939936329717826965-8372774956663857235?l=hitthat1983.blogspot.com' alt='' /></div>Kabamaru Iganohttp://www.blogger.com/profile/02041197742251650070noreply@blogger.com0