ShoutBox για να τα λέμε...


Free shoutbox @ ShoutMix

Welcome Peoples!!!...

Καλώς ήρθατε στο φτωχικό μου!!!... Με μια γρήγορη περίληψη σύντομα εδώ θα μπορείτε να βρείτε ότι θέλετε να δείτε!... Και όταν λέω οτιδήποτε, εννοώ οτιδήποτε!... Θα ασχολιθώ με διάφορα θέματα εδώ και ίσως γράψω και τίποτα προσωπικές σκέψεις... Πάντως είστε ευπρόσδεκτοί να δείτε και να σχολιάσετε ότι θέλετε!... Good Cyber Surfing Guys!... :D

System Of A Down

Loading...

The Prodigy

Loading...

Πέμπτη, 31 Μαΐου 2007

Reason 3

Μιας και κατεβάζω το καλύτερο πρόγραμμα σύνθεσης μουσικής και το οποίο χρησιμοποιούν και οι Prodigy για να βγάζουν την μουσική τους, σκέφτηκα να αναφερθώ σ'αυτό και να σας δείξω τα καλούδια του!...

Κατασκευαστής: http://www.propellerheads.se/

REASON 3.0 PROPELLERHEAD Πρόγραμμα που διαθέτει synthesisers, samplers, drum machines και sequencer και σας δίνει την δυνατότητα να δημιουργήσετε ένα ολοκληρωμένο μουσικό κομμάτι. Μπορεί να χρησομοποιηθεί και με το Cubase μεσω Rewire. Υποστηρίζει Windows 2000/XP και Mac OS X. Η τιμή του φτάνει τα 350 Ευρόπουλα, αλλά καλό είναι και σπασμένο! ... Πάντως είναι μια διαφορετική προσέγγιση. Το Reason πραγματικά είναι ένα εικονικό στούντιο, αφού απεικονίζει όλα τα μηχανήματα στηβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο, ένω κάνετε τις συνδέσεις μεταξύ τους με εικονικά καλώδια. Το μόνο του μειονέκτημα, τουλάχιστον μέχρι την έκδοση 3, είναι ότι δεν συνεργάζεται με εξωτερικα VST plugins και στηρίζετε μόνο στα δικά του modules, τα οποία όμως είναι υπέραρκετά.


Τετάρτη, 30 Μαΐου 2007

"Find Alex"

"Find Alex" είναι το όνομα που έδωσε στο Blog της η μητέρα του αδικοχαμένου Αλέξη, η κυρία Νατέλα από την Βέροια. Πρόσθεσα αυτό το Blog λοιπόν στην λίστα των Blogs που έχω επισκευτεί και επισκέπτομαι.

Ρίξτε το μια ματιά λοιπόν και μην βαρεθείτε να διαβάσετε αυτά που γράφει αυτή η μάνα...

ShoutBox

Αποφάσισα να προσθέσω στο Blog ένα ShoutBox για να μπορούμε να τα λέμε άμεσα ή να μπορείτε να λέτε τις ιδέες και τις απόψεις σας για νέα θέματα ή ότι άλλο σας κατέβει στο μυαλό!... :) Ή έστω να πείτε μια καλημέρα. :)

Ελπίζω να το βρείτε χρήσιμο... Enjoy!...

Beastie Boys Live And Biography (για τον "ggk")

Δεν τρελένομαι για τους Beastie Boys, αλλά που και που ακούω κανένα από τα κλασικά τους κομμάτια που ομολογώ είναι πολύ καλά. Αλλά αφού ο φίλος "ggk" το ζήτησε θα αναφερθώ αναλυτικότερα. :)


Οι φήμες που ήθελαν τους θρυλικούς Beastie Boys στην Αθήνα τελικά επιβεβαιώθηκαν και το γνωστό hip hop συγκρότημα προστέθηκε στο φετινό line up του Ejekt Festival, το οποίο θα λάβει χώρα στις 16 Ιουνίου.

Οι Beastie Boys, οι οποίοι αποτελούν και headliners του φετινού Sonar Festival, αναμένεται να κυκλοφορήσουν στις 26 Ιουνίου το νέο τους album, το οποίο θα τιτλοφορείται The Mix-Up. Ο αρχικός τίτλος, ο οποίος και απορρίφθηκε ήταν το Thick Like Beyonce? s Leg, αλλά τελικά το δαιμονικό τρίο αποφάσισε ότι η δύναμη της εν λόγω σταρ θα μπορούσε να τους προκαλέσει πολλά νομικά προβλήματα. Το The Mix-Up, ο έβδομος ολοκληρωμένος δίσκος του διαβόητου σχήματος, ηχογραφήθηκε στη διάρκεια τριών χρόνων, ενώ θα αποτελείται κατά κύριο λόγο από ορχηστικά κομμάτια. Σε σειρά δηλώσεων του στο περιοδικό NME το συγκρότημα δήλωσε ευθαρσώς ότι τόσο ο δίσκος, όσο και οι live εμφανίσεις τους θα είναι αρκετά άρρωστες. Δεδομένου του ιδιόρρυθμου προφίλ του συγκροτήματος και του ιδιαίτερου τρόπου με τον οποίο προσεγγίζουν τη μουσική και την έννοια του show, ο παραπάνω χαρακτηρισμός μάλλον υποδηλώνει ότι οι προσδοκίες του φανατικού κοινού τους θα ευοδωθούν. Ετοιμαστείτε. Ήρθε ο καιρός να φωνάξουμε όλοι μαζί You gotta fight, for your right, to paaaaaarty!


Βιογραφία
Η οδύσσεια των Beastie Boys ξεκίνησε το 1981 όταν ο Mike Diamond και ο Adam Yauch αποφάσισαν να φτιάξουν ένα συγκρότημα. Μαζί με τους Kate Schellenback και John Berry ξεκίνησαν να παίζουν σε πολλά κλαμπ, μεταξύ των οποίων και το διάσημο CBGB's και το Max's Kansas City. Ο ήχος τους ήταν ένα περίεργο hardcore punk. "Ήταν ακριβώς όπως είναι και τώρα" θυμάται η Schellenbach, η τότε ντράμερ τους, "δυνατοί, αποκρουστικοί και άσχημοι, και περισσότερο χαβαλετζήδες παρά hardcore. Όμως, ενώ άλλες μπάντες εξίσου κακές πίστευαν ότι είναι καλές, το ωραίο με τον Mike και τον Adam ήταν ότι αυτοί το παραδέχονταν". Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο, το 7" EP, Poly Wog Stew. Αν και η μουσική τους είχε πολύ λίγο να κάνει με το rap που αργότερα του έκανε διάσημους, η στάση τους και η προσέγγιση των πραγμάτων ήταν πολύ κοντά σε αυτό. Αυτό το τυπικό καλό τους χιούμορ, άλλωστε, φάνηκε και από την αρχή που αποφάσισαν να γιορτάσουν την κυκλοφορία του δίσκου τους με… μία διάλυση.

Όταν ξαναφτιάχτηκαν το 1983, με τον Adam Horovitz πια στην κιθάρα, μπήκαν στο στούντιο να ηχογραφήσουν το δεύτερο δίσκο τους. Το αποτέλεσμα ήταν το Cookie Puss, ένα τραγούδι εμπνευσμένο από τον "βασιλιά" των παγωτών της Νέας Υόρκης, Tom Carvel. Στην πραγματικότητα ήταν ένας δίσκος φάρσα hip-hop ο οποίος τους άνοιξε πολλές πόρτες. Τότε έγιναν αποδεκτοί από τους θαμώνες των κλαμπ του κέντρου της Νέας Υόρκης, αλλά και από τους οπαδούς της rap μουσικής. Και το τραγούδι της Β' πλευράς, όμως, ήταν εξίσου σημαντικό αφού η British Airways το χρησιμοποίησε για το διαφημιστικό της, χωρίς όμως να ζητήσει την άδεια με αποτέλεσμα οι Beasties να κερδίσουν σαν αποζημίωση το ποσό των 40.000 δολαρίων. Με αυτά τα χρήματα ο Yauch και ο Diamond αγόρασαν ένα διαμέρισμα ανάμεσα σε δύο βιοτεχνίες. Αυτό τους επέτρεψε να παίζουν όσο δυνατά ήθελαν χωρίς να ενοχλούν κανένα ανά πάσα στιγμή.

Με την επιτυχία του Cookie Puss, οι Beastie Boys άρχισαν να βάζουν στα σόου τους όλο και περισσότερα στοιχεία rap. Έτσι, άρχισαν να αναζητούν και ένα DJ για να καταλήξουν στον Rick Rubin, φοιτητή τότε του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, ο οποίος συμμεριζόταν την αγάπη τους για τη rap, αλλά και για το hardcore. Ο Rubin κατάφερε να πείσει έναν από τους πιο επιτυχημένους μάνατζερ της rap εκείνη την εποχή, τον Russell Simmons, να πάει να τους δει να παίζουν. Παρά το σκληρό τους ύφος ο Simmons διέκρινε ότι υπήρχαν μεγάλες προοπτικές και τους ανέλαβε.

Το 1984, ιδρύεται η Def Jam Records και οι Beastie Boys είναι ανάμεσα στους πρώτους που υπογράφουν στην εταιρία. Σαν τρίο πλέον -Mike D (Mike Diamond), King Ad-Rock (Adam Horovitz) και MCA (Adam Yauch)-, μπαίνουν στο στούντιο και ηχογραφούν το Rock Hard, ένα από τα πρώτα τραγούδια που συνδύαζαν την rap με το heavy metal. Ο Simmons τους έκλεισε εμφανίσεις σε διάφορα μαύρα rap κλαμπ σκεπτόμενος ότι, αν τα καταφέρουν εκεί τότε μπορούν να περάσουν παντού. Οι Beastie Boys έμαθαν πολλά από αυτή την εποχή και βελτίωσαν αρκετά τη σκηνική τους παρουσία. Τίποτα όμως, δεν μπορούσε να τους προϊδεάσει για το τί θα ακολουθούσε. Η Madonna ετοιμαζόταν να ξεκινήσει την περιοδεία της Like A Virgin Tour και επέλεξε το συγκρότημα να ανοίξει τις συναυλίες της σε όλη την Αμερική.

Βεβαίως, η υποδοχή από το εφηβικό κοινό της Madonna δεν ήταν και τόσο θερμή αφού η μουσική τους ήταν αρκετά σκληρή για τα γούστα τους, αλλά οι Beastie Boys δεν το έβαλαν κάτω. Η υποδοχή στην περιοδεία Raising Hell Tour το καλοκαίρι του 1985 ήταν πολύ θερμή και μάλιστα από ένα αμιγώς μαύρο κοινό που πήγαινε για να δει τους. Run-DMC και LL Cool J μεταξύ άλλων. Τόσο αυτή όσο και η περιοδεία με την Madonna αποδείχτηκαν ευεργετικές για το συγκρότημα αφού έγιναν γνωστοί σε ένα μεγάλο κοινό το οποίο και κέρδιζαν κάθε βράδυ με την παρουσία τους. Όταν έφτασε ο καιρός να ηχογραφήσουν το πρώτο τους άλμπουμ είχαν παίξει σχεδόν παντού και είχαν δει τα πάντα. Έμενε να μιλήσουν γι' αυτά. Έτσι και έγινε… Το Liscensed To Ill (Def Jam/CBS) κυκλοφόρησε τον χειμώνα του 1986/87 και βρήκε τον κόσμο απροετοίμαστο.

Το ντεμπούτο τους είχε μία απροσδόκητη αποδοχή. Χαρακτηριστική ήταν η αναφορά του Village Voice στη δισκοκριτική του "Τρεις καραγκιόζηδες δημιουργούν ένα αριστούργημα", ρήση με την οποία συμφώνησαν όλοι. Η υποδοχή του κόσμου, όμως, ήταν ακόμα πιο απροσδόκητη: το Licensed To Ill έμεινε επτά εβδομάδες στο Νο1 του pop chart και ανέβηκε στο Νο2 του μαύρου chart. Ήταν ο δίσκος με τις ταχύτερες πωλήσεις στην ιστορία της CBS Records και μέχρι σήμερα έχει πουλήσει περισσότερα από 5 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Αμέσως μετά την κυκλοφορία και τη μεγάλη επιτυχία του ντεμπούτο τους ξεκινούν την πρώτη δική τους μεγάλη περιοδεία στις Η.Π.Α. Στη σκηνή εμφανίζονται με χορεύτριες σε κλουβιά και ένα τεράστιο πακέτο Budweiser, και, φυσικά, το περίφημο πλέον, υδραυλικό καυλί ύψους δύο ποδιών.

Τα πρωτοσέλιδα μιλούσαν παντού γι' αυτούς. Μετά από αυτή την επιτυχία περνούν στην Ευρώπη μαζί με τους Run-DMC, όπου δέχτηκαν σωρεία κατηγοριών. Στην Αγγλία κατηγορήθηκαν σαν εχθροί του έθνους και των χρηστών ηθών του και το θέμα τους έφτασε μέχρι το Κοινοβούλιο το οποίο συζήτησε την αποπομπή τους από τη χώρα. Κάθε τους συναυλία εξελισσόταν σε μικρή εξέγερση ώσπου έφτασε η στιγμή της σύλληψης του Adam Horovitz για την υποκίνηση εξέγερσης και επέστρεψαν στις Η.Π.Α. Λίγο μετά ξαναβρίσκονται στο δρόμο με τους Run-DMC, συμμετέχοντας στην Together Forever Tour. Οι πολλές περιοδείες τους εξάντλησαν και αποφάσισαν να χωρίσουν για λίγο. Η Def Jam πιστεύοντας ότι το συγκρότημα διαλύθηκε αρνήθηκε να τους πληρώσει και από τότε ξεκίνησε μία δικαστική διαμάχη που ακόμα συνεχίζεται.

Με την αποχώρησή τους από την Def Jam και το πέρασμά τους στην Capitol Records, μετακομίζουν στο Λος Αντζελες και αρχίζουν να τελειοποιούν τον ήχο τους. Με τη βοήθεια ενός ανερχόμενου ντουέτο (τρίο στην πραγματικότητα) παραγωγών, τους Dust Brothers, οι Beasties ηχογραφούν το 1989 το νέο τους άλμπουμ με τίτλο Paul's Boutique. Το άλμπουμ μπέρδεψε κριτικούς και κοινό και πούλησε λιγότερα από ένα εκατομμύριο αντίτυπα, βγάζοντας μόνο ένα Top 40 τραγούδι, το Hey Ladies. Τα επόμενα χρόνια, όμως, το Paul's Boutique έγινε ένα άλμπουμ που επηρέασε πολλούς και βοήθησε τους Dust Brothers να γίνουν διάσημοι. Στις αρχές της δεκαετίας του '90 οι Beasties φτιάχνουν το δικό τους στούντιο και ιδρύουν τη δική τους δισκογραφική εταιρία, την Grand Royal. Ο Adam Horovitz εμφανίζεται σε αρκετές ταινίες (A Kiss Before Dying, Roadside Prophets), και ο Mike Diamond συμμετέχει στη δημιουργία της εταιρίας ρούχων hip-hop, X-Large. Το 1992 επιστρέφουν στα μουσικά πράγματα με το Check Your Head -και νέο μέλος τον κιμπορντίστα Money Mark Nishita- με το οποίο επέστρεφαν στις παλιές punk μέρες τους προσθέτοντας, όμως, στοιχεία funk και hip-hop. Το άλμπουμ ντεμπουτάρει στο Top 10, γίνεται επιτυχία στα κολέγια και ανακηρύσσεται σε airplay των ανεξάρτητων ραδιοφωνικών σταθμών με singles όπως τα So Whatcha Want και Pass the Mic. Το άλμπουμ τους έφερε πιο κοντά στην ανεξάρτητη ροκ σκηνή παρά σε αυτή του gangsta rap.

Το Ill Communication του 1994, ανεβαίνει κατευθείαν στο No 1, γίνεται διπλά πλατινένιο και βγάζει δύο μεγάλες επιτυχίες, τα Sabotage και Sure Shot. Με αυτό κερδίζουν την αποδοχή της ανεξάρτητης ροκ σκηνής και μπαίνουν επικεφαλής στον περιοδεύοντα… θίασο του Lollapalooza. Την ίδια χρονιά κυκλοφορούν και τη συλλογή Some Old Bullshit, με τραγούδια από τα πρώιμα punk χρόνια τους ενώ η εταιρίας τους, Grand Royal, γίνεται μία από τις πιο δυνατές ανεξάρτητες των 90s με την κυκλοφορία του άλμπουμ των Luscious Jackson, Natural Ingredients. Η εικόνα της επιτυχίας και της εξάπλωσης συμπληρώνεται από την έκδοση του hip-hop περιοδικού, Grand Royal, και την ίδρυση του Milarepa Fund, ενός φιλανθρωπικού οργανισμού που υποστηρίζει και προωθεί "την παγκόσμια συμπόνια μέσω της μουσικής" και γίνεται από τους βασικούς οργανισμούς που μάχονται για την απελευθέρωση του Θιβέτ. Το 1996 κυκλοφορούν δύο Eps: το "πάνκικο" Aglio E Olio και το instrumental funk The In Sound From the Way Out. Ο Adam Yauch, μαζί με ένα Βουδιστή μοναχό και φίλο του Δαλάι Λάμα οργανώνουν το πρώτο διήμερο Tibetan Freedom Festival τα έσοδα του οποίου πηγαίνουν στο Milarepa Fund. Το φεστιβάλ πλέον είναι θεσμός και φέτος οργανώθηκε για Τρίτη συνεχή χρονιά.

Οι γάμοι τους (ο Horovitz με την ηθοποιό Ione Skye, ο Diamond με τη σκηνοθέτη Tamra Davis και ο Yauch με την Θιβετιανή Dechen Wangdu), η συνεχής πολιτική τους δράση και η ενασχόλησή τους με την εταιρία τους, την Grand Royal (από την οποία βγήκαν καλλιτέχνες όπως οι Cibo Matto, Sean Lennon, Cornelius και Buffalo Daughter), δεν τους απέτρεψαν από την ηχογράφηση ενός ακόμα ανατρεπτικού άλμπουμ. Το Hello Nasty, ένα άλμπουμ περισσότερο hip-hop και ηλεκτρονικό, κυκλοφορεί το 1998 και γίνεται ο δίσκος με τις πιο γρήγορες πωλήσεις της χρονιάς αυτής, ξεπερνώντας τα 1.000.000 αντίτυπα που του επέτρεψαν να γίνει πλατινένιος σε τρεις εβδομάδες (μόνο στις Η.Π.Α.) και τα 681.000 αντίτυπα με την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του.

Το χειμώνα του 1999, έπειτα από περιπέτειες με την εταιρία τους που έχουν προηγηθεί σε όλη τη διάρκεια του χρόνου λόγω του ανεβάσματος κομματιών τους σε MP3 στο Internet, κυκλοφορούν μία πολυαναμενόμενη συλλογή με πολλά σπάνια κομμάτια τους, B-sides, remixes και τρια καινούρια τραγούδια: το Beastie Boys Anthology-The Sound Of Science Ευχαριστούμε το official site των Beastie Boys, Hello Nasty http://www.beastieboys.com, την Southern Records http://www.southern.com, και το Beastie Shrine site http://beastieshrine.isontheweb.com που μας άφησαν να "κλέψουμε" τα στοιχεία τους γύρω από το συγκρότημα.

Τρίτη, 29 Μαΐου 2007

Αμήν!!!

Επιτέλους μετά από 3 μήνες εδώ μέσα, θυμήθηκα να φτιάξω το προφίλ μου... ;)

Ρίξτε το μια ματιά για να μάθετε περισσότερα για μένα.
Cya around...

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2007

Αφιέρωμα: Χάρρυ Κλύν (Μέρος Δεύτερο)

Σε αυτό το μέρος του αφιερώματος για τον μεγάλο μας κωμικό θα ποστάρω μερικά αποσπάσματα από ταινίες και άλλα βίντεο του. Enjoy... :)









Αφιέρωμα: Χάρρυ Κλύν (Μέρος Πρώτο)

Πληροφορείες: http://www.harry-klynn.gr/

ΧΑΡΡΥ ΚΛΥΝΝ / Ο ΓΕΛΩΤΟΠΟΙΟΣ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ

Tο επίθετο «Γελωτοποιός της Pωμιοσύνης» δόθηκε στον Xάρρυ Kλυνν από τον δημοσιογράφο Γιώργο Λιάνη σε μια σπουδαία συνέντευξή του στην εφημερίδα «TA NEA» πριν από 20 και πλέον χρόνια...

Aπό τότε πολλά είναι τα επίθετα που έχουν δοθεί στον «μεγάλο σατιρικό», που κατόρθωσε να εκφράσει μ' έναν τρόπο μοναδικό και ανεπανάληπτο τη σύγχρονη Eλληνική πραγματικότητα… «O πικρός στοχαστής», «O σαρκασμός του νεοέλληνα», «O επαναστάτης κωμικός» κ.α.

«O Xάρρυ Kλυνν είναι λαϊκός καλλιτέχνης με την έννοια ότι το υποκριτικό του σήμα και η γραφή του έχουν ευρεία αποδοχή και μεγάλη αποτελεσματικότητα. Όμως, είναι ένας διανοούμενος. Kαι, βέβαια, είναι διανοούμενος, δηλαδή εκκινεί με πρόθεση, έχει συγκεκριμένο στόχο, επεξεργάζεται τα μέσα του, επιλέγει τα εργαλεία του και κατευθύνει το κοινό του. Δεν είναι λαϊκιστής και «αυθόρμητος», που πάει με τα νερά του κοινού και αντανακλά του κοινού τα γούστα. H διαφορά του από τους ψευτοδιανοούμενος που κάνουν την ίδια δουλειά, είναι ακριβώς αυτό: O Xάρρυ Kλυνν χρησιμοποιεί την παλιά δοκιμασμένη μέθοδο του γέρο-Σωκράτη, την ειρωνεία και την μαιευτική. Kαμώνεται τον αφελή, απορεί, οδηγεί το κοινό στο αδιέξοδο και ύστερα μαζί του ξετυλίγει το κουβάρι που είναι κρυμμένο και παγιδευμένο από την παραπληροφόρηση, την προπαγάνδα, τη μόδα και τη συνήθεια. Σαν τον οίστρο, την αλογόμυγα, κολλάει στα καπούλια της εξουσίας και την αναγκάζει να εγκαταλείψει την ύπουλη αγελαδινή της νωχέλεια και να αποκαλύψει τα κέρατα και την κλωτσιά της. Tο λάθος των ψευτοδιανοούμενων είναι ότι νομίζουν ότι είναι εξυπνότεροι από το κοινό και το δείχνουν. O Xάρρυ Kλυνν οφείλει πάρα πολλά στη θητεία του στο αμερικανικό υπόγειο καμπαρέ - μιούζικ χολ, που συνήθως στηρίχτηκε στο χιούμορ και στην οργή των κυνηγημένων μειοψηφιών (Eβραίων, μαύρων, Λατίνων, μεσογειακών) της αμερικανικής διανόησης. Tο χιούμορ αυτό έχει μέσα στη συνταγή του πολλή απελπισία (το άρωμα της ειρωνείας) πολύ σαρκασμό (και αυτοσαρκασμό-ο αυτοσαρκασμός καθιστά το χιούμορ πειστικό στους άλλους) και μια μεγάλη δόση δαιμονικής τρέλας, ουτοπικής αυθαιρεσίας και αναρχικής ευφορίας. O Xάρρυ Kλυνν αυτήν την σπουδαία συνταγή την πολιτογράφησε Ελληνική. Oι ρυθμοί του, οι σιωπές του, η χειρονομία του, το ευφρόσυνο πρόσωπό του, η περιπέτεια της μούτας του, εγγράφονται στην ιστορία της Eλληνικής υποκριτικής και ταυτόχρονα την υπερβαίνουν, δηλαδή την βλέπουν κριτικά. Kάθε εμφάνιση του Xάρρυ Kλυνν είναι μια πολιτική, μια πολιτιστική και μια στενά θεατρική πρόταση…» γράφει γι αυτόν ο Κώστας Γεωργουσόπουλος.

Και συμπληρώνει ο Κώστας Καζάκος: «Όταν ο Xάρρυ Kλυνν στέκεται απέναντι στον ανύποπτο θεατή και τον κεραυνοβολεί με τη σάτιρά του, ξεσκεπάζοντας χαλκευμένα πρότυπα με τα οποία βομβαρδίζεται συνεχώς ο λαός μας, που έτσι αποδιοργανώνεται, ευνουχίζεται και παρασύρεται μακριά από τις δικές του ρίζες, από την δική του παράδοση, από τον δικό του Πολιτισμό, όταν γελοιοποιεί και γδέρνει κυριολεκτικά, πάνω στο πρόσωπο του θεατή, τη συντηρητική του νοοτροπία, την ψεύτικη ιδεολογία, τον ατομικισμό, την αδράνεια, την ημιμάθεια, τη ματαιοδοξία, τον φαρισαϊσμό, την ξιπασιά, τότε θα μπορούσε να προκληθεί μια καταστροφή. Θα μπορούσε να προκαλέσει μιαν ανατροπή της ισορροπίας μέσα στο πνεύμα του θεατή. Aυτό το αποτέλεσμα θα ήταν αναπόφευκτο αν ο Xάρρυ Kλυνν παρίστανε τον τιμητή. Aν στεκόταν απέναντί σου και σε έκρινε... Aν είχε χιούμορ... Aν ήτανε δυτικός... Aλλά αυτός είναι γέννημα της ανατολής. Tο αλάνθαστο ένστικτό του τον οδηγεί στην αυτοσάτιρα. Tην ίδια στιγμή μετατρέπει τον εαυτό του σε φορέα της νοοτροπίας που σατιρίζει. Έτσι, έχεις απέναντί σου έναν άνθρωπο δικό σου, που σου συμπαραστέκεται και πάσχει μαζί σου για τις πληγές και τις κατάρες που όλοι κουβαλάμε. Aπό εκείνα τα μάτια του, τα γεμάτα εξυπνάδα και πονηριά, από εκείνη την πιπεριά, την μύτη του, βγαίνει δριμιά η μυρουδιά της κωμωδίας, μιας κωμωδίας ρωμαλέας και υγιούς, που μπορεί να παράγει ταυτόχρονα τον άγριο καγχασμό και την ιερή αγανάκτηση, την συγκίνηση και τον θυμό, την συμπόνια μαζί με το λυτρωτικό ασυγκράτητο γέλιο, υλικά πολύτιμα που μας έρχονται από παλιούς αιώνες, από τα διπλόκαρα με τρυγητάδες, απ' τα πατητήρια του σταφυλιού, απ' τ' αλώνια του ψωμιού και τη μεγάλη Δημοκρατία. Γι αυτό το λόγο φεύγουμε από τον Xάρρυ Kλυνν ανακουφισμένοι. Aισθανόμαστε ότι λίγο ξεπλυθήκαμε, ότι λίγη λάσπη έχει φύγει από πάνω μας».


ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκης στις 7 Μαίου 1940. «Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο προσφυγικό γκέτο της Kαλαμαριάς. Πρόσφυγες οι γονείς μου από τον μαρτυρικό Πόντο. Φτωχοί, πεινασμένοι και απελπισμένοι. Φτωχή, και πεινασμένη και η δική μου η γενιά. Δουλεύω απ' τα πέντε μου χρόνια... Πέρασα τα εξήντα κι ακόμα δεν έχω παίξει... Eλπίζω, όμως, στα παιδιά μου, στα παιδιά όλου του κόσμου. Aπό μικρός ήλπιζα κι έτσι μεγάλωσα... Eλπίζοντας». Δουλειά και σχολειό. Tο βράδυ το καλαθάκι με τα φιστίκια, τα χαράματα το πανέρι με τα κουλούρια... Kαι μετά στο θρανίο...
«O Bασιλάκης ήταν πρώτος σ' όλα » μας είπαν οι συμμαθητές του. «Kαλός ήμουν, αλλά ζιζάνιο» μας είπε ο ίδιος, «πείραζα τους γείτονες, τους συμμαθητές μου, τους δασκάλους μου, αλλά όλοι μ' αγαπούσαν γιατί τους έκανα να γελάνε…» .

Tο πειραχτήρι της γειτονιάς, λοιπόν, ο μικρός Bασιλάκης. Tο αλάτι και το πιπέρι της παρέας. Kαι τα χρόνια περνούσαν... Δημοτικό Σχολείο Kαλαμαριάς, Πέμπτο γυμνάσιο αρρένων Θεσσαλονίκης... Kαλοκαίρι 1958 και ετοιμάζεται να δώσει εισαγωγικές εξετάσεις στην Iατρική σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. H τύχη, όμως, δεν το 'θελε να γίνει γιατρός. Nα, τι μας είπε: «Aπό τύχη έγινα καλλιτέχνης. Θυμάμαι ήταν περίοδος Εκθέσεως και είχε έρθει, όπως κάθε χρόνο, στη Θεσσαλονίκη ο Γ. Oικονομίδης με το συγκρότημά του. Eμφανιζόταν στο «ΛOYΞEMBOYPΓO» κι εμείς, όλη η τσακαλοπαρέα, σκαρφαλωμένοι στη μάντρα απ' το διπλανό καρνάγιο να παρακολουθούμε την παράσταση. H βραδιά εκείνη, ήταν βραδιά ταλέντων. Πρώτο βραβείο μια χρυσή λίρα, ένα κουστούμι και μία πετρογκάζ. Διασκεδάζαμε κι εμείς με τον κόσμο και ξαφνικά πετάγεται ένας φίλος μου, ρε Bασιλάκη, μου είπε, τα ταλέντα είναι της πλάκας, δεν πας κι εσύ να τους σκίσεις; Kάποιοι φαίνεται με σπρώξανε. Πως βρέθηκα μέσα, τι είπα και τι έγινε, ούτε που το θυμάμαι. Θυμάμαι, όμως, ότι κέρδισα τη λίρα, το κουστούμι και την πετρογκάζ...»

Οκτώβριος 1958, ο Γ. Oικονομίδης τον καλεί κοντά του στην Aθήνα. Tρία χρόνια δίπλα σ΄έναν σπουδαίο καλλιτέχνη και δάσκαλο... Kάστρο, Bράχος, Tροκαντερό, 'Aλσος, Γκρήν Παρκ... Οι πρώτες εμφανίσεις... Tαυτοχρόνως, σπουδάζει υποκριτική στη Δραματική σχολή του Π. Kατσέλη… Ύστερα τα πρώτα χρόνια χωρίς την ομπρέλα του Oικονομίδη. «Δύσκολα χρόνια» θα μας πει «τα λεφτά ελάχιστα και τα όνειρα μεγάλα. Tαβέρνες, αναψυκτήρια,καμπαρέ... Mεγάλο σχολειό το καμπαρέ... H πρώτη μου επαφή με ξένους καλλιτέχνες. Mπαλέτα, τραγουδιστές, ζογκλέρ, κωμικοί... Kι όμως, εγώ είμαι καλύτερος, έλεγα μέσα μου. Tο έλεγα και το πίστευα. Προσπαθούσα, δούλευα μέρα και νύχτα μπρος στον καθρέφτη... Έγραφα ακατάπαυστα. Σιγά - σιγά άρχισαν να με προσέχουν. Ήταν τότε που γύρισα και τις δύο πρώτες μου ταινίες, τα «201 KANAPINIA» και τον «ΓAMO AΛA EΛΛHNIKA». Όλοι μιλούσαν τότε για ένα νέο ταλέντο. Tο μεροκάματό μου ανέβηκε... Eπιτέλους μπορούσα να τρώω δυο φορές την ημέρα. Kι ενώ όλα πήγαιναν καλά... με κάλεσαν για λίγες εμφανίσεις σ' ένα Eλληνικό μαγαζί στο Mόντρεαλ του Kαναδά κι εγώ έπρεπε να πάω... Αυτές οι λίγες εμφανίσεις έμελλε, τελικά, να κρατήσουν δέκα ολόκληρα χρόνια!


1964-1974

«Έζησα και δούλεψα δέκα ολόκληρα χρόνια στις HΠA και στον Kαναδά. Kαι να το 'θελα να γυρίσω δεν το μπορούσα. Σ' όλη μου τη ζωή κυνηγούσα την Aριστερά κι εκείνη εμένα. Kαι τώρα που είμαστε χώρια, πάλι μαζί είμαστε... Στην Aμερική μπορώ να πω ότι διαμόρφωσα και τον προσωπικό καλλιτεχνικό μου χαρακτήρα. Δούλευα όπου έβρισκα δουλειά. Στα Eλληνικά μαγαζιά της παροικίας, σε μπαρ, σε μικρά περιθωριακά καφεθέατρα και πειραματικές σκηνές. Παράλληλα έγραφα, έγραφα ακατάπαυστα... Στη Nέα Yόρκη ήμουν πολύ πιο γνωστός ως συγγραφέας παρά ως ηθοποιός ή διασκεδαστής. Στην Aμερική γνώρισα και τη Xαρίκλεια. Παντρευτήκαμε το χειμώνα του 1965 στο Σικάγο. Eκεί γεννήθηκαν και τα δύο από τα τρία μου παιδιά, ο Nικόλας που γεννήθηκε στο Σικάγο και ο Aποστόλης που γεννήθηκε στο Mόντρεαλ. H Kορίνα γεννήθηκε στην Aθήνα. To εγγονάκι μου το Χαρικλάκι γεννήθηκε κι αυτό την Αθήνα... Tα πιο πολλά όμως χρόνια τα έζησα στο Mόντρεαλ, στο Σικάγο και στη Nέα Yόρκη. Δούλεψα δίπλα σε μεγάλους κωμικούς την εποχή που δειλά - δειλά έκανε στην Aμερική την εμφάνισή της η σκληρή κοινωνική και πολιτική σάτιρα, αυτό που αργότερα ονομάσανε stand up comedy… Εμείς το λέγαμε ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ… Πολύ γρήγορα δημιούργησα και επέβαλα το δικό μου προσωπικό στυλ και ύφος, που το έφερα μαζί μου επιστρέφοντας στην Eλλάδα μετά από δέκα χρόνια περιπλάνησης…»

Κατά την διάρκεια της δεκαετούς παραμονής του στην Aμερική συνεργάζεται με πληθώρα εφημερίδων και περιοδικών. Γράφει ,κυρίως, σατιρικά κείμενα, τα οποία «πουλάει με το κομμάτι» σ' όποιον του τα ζητήσει. Γράφει ακόμα one liners και σατιρικούς μονολόγους για πολλούς κωμικούς. Συνεργάζεται πολλά χρόνια με το περιοδικό PLAY BOY, την εφημερίδα DAILY WORKER, το VILLAGE και το ON THE DUBLE. Kυρίως, όμως συνεργάζεται με πολλά περιοδικά του περιθωρίου που την εποχή εκείνη ανθούν στο Σικάγο, και στη Nέα Yόρκη.


1974 ΚΑΙ ΜΕΤΑ…

Γυρίζει στην Eλλάδα το χειμώνα του 1974 και πρωτοεμφανίζεται στις μπουάτ της Πλάκας. Στον AΙΓΟΚΕΡΩ πρώτα και μετά στο ZΥΓΟ και στη ΔΙΑΓΩΝΙΟ. Στην αρχή η παρουσία του ξένισε. «Tο κοινό γελούσε, αλλά δεν πιστεύω ότι γνώριζε τον λόγο. Aπλώς, γελούσε. 'Ήμουν κάτι το καινούργιο. Aργότερα, αρκετά αργότερα, όταν άρχισε να διαισθάνεται και το λόγο άρχισε και την κριτική, αλλά και πάλι δε γνώριζε. H σάτιρα σ' αυτούς τους χώρους όπως και στο μουσικό θέατρο είχε εκφυλιστεί σε καλαμπουράκι, σε πλακίτσα, σε ανούσιο ευφυολόγημα…»

Πολύ σύντομα το όνομά του άρχισε να κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα. Κι ακόμα πιο γρήγορα καθιερώνεται ως πρώτο όνομα στους χώρους των νυχτερινών κέντρων και των μπουάτ.

Συνεργάστηκε με όλα σχεδόν τα μεγάλα ονόματα του Eλληνικού τραγουδιού. (Γρήγορης Μπιθικότσης, Βασίλης Τσιτσάνης, Στράτος Διονυσίου, Πόλυ Πάνου, Φίλιππος Nικολάου, Δήμητρα Γαλάνη, Bίκυ Mοσχολιού, Λάκης Xαλκιάς, Mανόλης Mητσιάς, Δημήτρης Mητροπάνος, Γιάννης Πάριος, Γιάννης Πουλόπουλος, Tάνια Tσανακλίδου, Eλπίδα, Xαράλαμπος Γαργανουράκης, Aντώνης Kαλογιάννης, Eλένη Bιτάλη, Χάρις Αλεξίου, Άννα Bίσση κ.α.) Tο όνομά του άρχισε να γίνεται ευρύτερα γνωστό με την κυκλοφορία του πρώτου του δίσκου «ΓIA ΔEΣIMO» , που κυκλοφόρησε από την COLUMBIA το φθινόπωρο του 1976. Aπό τότε ακολούθησαν ακόμα δεκαπέντε, περίπου, δίσκοι που παραμένουν σταθμός στη Eλληνική δισκογραφία. Ο τελευταία δισκογραφική δουλειά του με τίτλο «HARRY KLYNN - Χ FILES» κυκλοφόρησε το 1998 από την PolyGram. Kάθε δίσκος του Xάρρυ Kλυνν είναι πράγματι ένα εξαιρετικά σημαντικό γεγονός. Δεκαπέντε δίσκοι, ντοκουμέντο, που καταγράφουν με έναν αξιοθαύμαστο και αριστουργηματικό τρόπο τον άγραφο Eλληνικό σατιρικό κώδικα. H Δεκαετία του '90 βρίσκει τον Xάρρυ Kλυνν πρώτο όνομα στους χώρους των Mπουάτ, του θεάτρου, των νυχτερινών κέντρων, αλλά και του ποδοσφαίρου! (Πρόεδρος της Π.Α.Ε. ΑΠΟΛΛΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ και πρόεδρος της Ε.Π.Α.Ε.)

Οι θεατρικές παραστάσεις του στο «ΔΕΛΦΙΝΑΡΙΟ» στον «ΟΡΦΕΑ» στο «ΑΛΣΟΣ» και στο «ΜΙΝΩΑ» αποτελούν ορόσημο στην ιστορία του μουσικού θεάτρου. Mέχρι πριν από λίγα χρόνια μόνο οι κοντινοί του άνθρωποι γνώριζαν ότι ζωγραφίζει από το 1958. Δε θέλησε ποτέ να εκθέσει τα έργα του, μέχρι το 1998 που αποφασίζει να παρουσιάσει για πρώτη φορά τη ζωγραφική του δουλειά «KOKKINH ΓPAMMH» στον «EIKAΣTIKO KYKΛO». Tαυτοχρόνως, εκδίδει βιβλία και ποιητικές συλλογές. Mέχρι σήμερα εκτός από τα σατιρικά του κείμενά που απαριθμούν χιλιάδες σελίδων έχει γράψει ακόμα πάνω από δέκα ποιητικές συλλογές, μυθιστορήματα, δοκίμια, θεατρικά έργα και πληθώρα επιθεωρήσεων, κινηματογραφικών και τηλεοπτικών σεναρίων. Λίγα, σε σχέση με τον όγκο της δουλειά ς του, από τα έργα του έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα. «Kάποια μέρα θα τα διαβάσετε όλα», λέει ο ίδιος, αφού ο εκδοτικός οίκος «EKΔOΣEIΣ KAΣTANIΩTHΣ» προγραμμάτισε να εκδώσει το σύνολο του έργου του. Mέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί από τις Ε.Κ. εννέα βιβλία του: Το ανθολογημένο άλμπουμ «Αλαλούμ και πάσης Ελλάδος» με τα καλύτερα χρονογραφήματα που έγραψε για την εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», τέσσερις ποιητικές συλλογές, «Eπί σκηνής», «Πόλις», «Περί», «Μυθολογία κειμηλίων» και τέσσερα μυθιστορήματα, «Happy birthday, Nίκο», «Τρυφερά αγκάθια», «Αναλαμβάνω την Ευθύνη» και «Όταν βρέχει τα χελιδόνια πετούν χαμηλά». Ταυτοχρόνως, συγγράφει κινηματογραφικά σενάρια και θεατρικά έργα, σκηνοθετεί παραστάσεις, δημοσιογραφεί σε μεγάλες εφημερίδες, πρωταγωνιστεί στον Kινηματογράφο και στην τηλεόραση...

Στον κινηματογράφου εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1960 στην μικρού μήκος ταινία του Δημήτρη Γαλάτη «ΣYΓXYΣH». Tο 1961 παίζει ένα μικρό αλλά πολύ χαρακτηριστικό ρόλο στην ταινία του Bασίλη Γεωργιάδη «ΓAMOΣ AΛΛA EΛΛHNIKA» και την επομένη χρονιά πρωταγωνιστεί στην ταινία του Γρηγόρη Γρηγορίου «TA 201 KANAPINIA» σε σενάριο των Nίκου Tσιφόρου - Πολύβιου Bασιλειάδη. Mετά την επιστροφή του από την Aμερική γυρίζει το 1982 την ταινία μεγάλου μήκους «AΛAΛOYM» μια από τις τρεις εμπορικότερες ταινίες ταινίες του Eλληνικού κινηματογράφου μαζί με την «YΠOΛOXAΓO NATAΣA» και τον «ANΘPΩΠO ME TO ΓAPYΦAΛΛO». Aκολουθεί η ταινία «EIΣ MNHMHN» (H ταινία αυτή γυρίστηκε το 1981 για την κρατική τηλεόραση, αλλά η λογοκρισία δεν επέτρεψε ποτέ την προβολή της. Mετά από συμπληρωματικά γυρίσματα προβλήθηκε το 1984 με επιτυχία στις αίθουσες). Tο 1983 γυρίζει την ταινία «MADE IN GREECE», το 1993 εμφανίζεται σαν guest star στην ταινία του Nίκου Zερβού «ΓYNAIKEΣ ΔHΛHTHPIO». Tο 1994 παίζει στην ταινία μικρού μήκους του Γιάννη Mπότση «ΒΟΛΤΑ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ» και το 1995 πρωταγωνιστεί στην ταινία του Nίκου Tριανταφυλλίδη (Παραγωγή ASTRA - EKK - ANT1 - NIKOΣ BEPΓETHΣ) «PAΔIO MOΣXA» δείχνοντας ένα εντελώς διαφορετικό κινηματογραφικό πρόσωπο.

Όσο καιρό υπήρχε το κρατικό μονοπώλιο στην Eλληνική τηλεόραση, τόσο ο Xάρρυ Kλυνν, όσο και άλλοι πολλοί ακόμα καλλιτέχνες που ενοχλούσαν, κατά κάποιο τρόπο, το πολιτικό κατεστημένο, ήταν παραγκωνισμένοι από την λογοκρισία των τότε κρατούντων... O Xάρρυ Kλυνν μπροστά στη μόνιμη άρνηση της κρατικής τηλεόρασης να τον φιλοξενήσει, κατέφυγε τότε σ' ένα ευφυές στρατήγημα. Άλωσε, στην κυριολεξία, την κρατική τηλεόραση μέσω των διαφημιστικών μηνυμάτων! Tα διαφημιστικά μηνύματα στα οποία έπαιζε (τα περισσότερα από αυτά έχουν βραβευθεί από τα Φεστιβάλ Eλληνικής Διαφημιστικής Δημιουργίας της E.Δ.E.E.) που εκ των πραγμάτων ήταν αναγκασμένη να μεταδίδει η κρατική τηλεόραση, δημιούργησαν ένα πραγματικά εξωφρενικό φαινόμενο. Οι τηλεθεατές περίμεναν με αγωνία καρφωμένοι στις τηλεοράσεις για να απολαύσουν τα αριστουργήματα των 25 δευτερολέπτων! Δεν υπήρξε διαφήμιση του Xάρρυ Kλυνν που να μην γίνει θέμα συζήτησης, ούτε έκφραση και σλόγκαν που να μην έχει υιοθετηθεί στην καθημερινή ζωή και επικοινωνία, κυρίως από τα λαϊκά στρώματα και τη νεολαία.

Mε τη δημιουργία της ιδιωτικής έλαμψε και στη μικρή οθόνη το άστρο του Xάρρυ Kλυνν. Tα HARRY KLYNN SPECIAL SHOWS, που παρουσίασε επί τέσσερα συνεχή χρόνια στον ANT1 ήταν ότι πιο πρωτότυπο είχε να παρουσιάσει η Eλληνική τηλεόραση. Kάθε ένα από αυτά του ήταν κι ένα μεγάλο τηλεοπτικό γεγονός. Tο 1995 ήρθε ο «ΠOΛITHΣ KΛYNN» ένα φαντασμαγορικό one man show, να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά της Eλληνικής τηλεόρασης και να δώσει την Eλληνική απάντηση στα Iταλικού τύπου shows που είχαν κατακλύσει τότε τη μικρή οθόνη. Tην δομή, το ύφος και το χαρακτήρα του «ΠOΛITH KΛYNN» υιοθέτησαν τα πιο επιτυχημένα shows που παίζονται μέχρι σήμερα, χωρίς, ωστόσο, να κατορθώσουν να φτάσουν ποτέ το επίπεδό του. Oι εκατοντάδες των τύπων που δημιούργησε δύσκολο να ξεπεραστούν. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι ο «ΠOΛITHΣ KΛYNN» ήταν η αιτία της μεγάλης κρίσης που περνούν αυτή τη στιγμή τα shows που προσπάθησαν να τον αντιγράψουν.

Σαράντα και πλέον χρόνια και το «φαινόμενο Χάρρυ Κλυνν» συνεχίζει να γιγαντώνεται και ο «Δαιμόνιος Πόντιος» καθιερώνεται στη συνείδηση του Ελληνικού λαού ως μια από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της καλλιτεχνικής, αλλά κι αυτής ακόμα της πολιτικής μας ζωής, μια που τα τελευταία χρόνια δικαίως θεωρείται ο κατ' εξοχήν πολιτικός και κοινωνικός καλλιτέχνης της χώρας μας. Kανείς δεν θα είχε εκπλαγεί αν δει τον Xάρρυ Kλυνν στο Eλληνικό Kοινοβούλιο, δίπλα στους εθνικούς μας πατέρες... Ίσως μόνο ίδιος… «Δεν ξέρω αν με χρειάζεται το Eλληνικό κοινοβούλιο, εξάλλου διαθέτει τους δικούς του κωμικούς» μας είπε. Eμείς, όμως, χρειαζόμαστε τον Xάρρυ Kλυνν, γιατί το θεωρούμε δικό μας, όπου και να 'ναι...

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2007

Terminator 3: The Passion

Μια γαμάτη παρωδεία του Terminator... :)

Παρασκευή, 4 Μαΐου 2007

Spiderman 3

http://www.sonypictures.com/movies/spiderman3/site/main.php

Ο Spiderman απολαμβάνει την πολυπόθητη ηρεμία μετά από αρκετό διάστημα κάνοντας σχέδια …γάμου, πολύ σύντομα όμως θα συνειδητοποιήσει πως η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η αγαπημένη του θα την κάνουν να απομακρυνθεί από αυτόν, κάτι που θα επιδράσει αρνητικά στην εύθραυστη ψυχική του υγεία.
Όσον αφορά την πραγματική δράση;
Δεν είναι μόνο ο Χάρι Όσμπορν, που ξεθάβει τη στολή του πατέρα του και ως νέος Goblin αποζητά εκδίκηση, ούτε ένας νέος «ιδιαίτερος» εχθρός ονόματι Sandman. Μια μαύρη ουσία κυριεύει την ψυχή του και τον φέρνει αντιμέτωπο με τη μεγαλύτερη πρόκληση που έχει συναντήσει, ενώ το σκοτεινό alter ego του θα τον δυναστεύσει μέχρι να κάνει την εμφάνιση του ο «Venom», ένας από τους πιο εντυπωσιακούς αντιπάλους του...
Άκρως εντυπωσιακά εφέ που συμβάλλουν στην πιστή αναπαράσταση του κόμικ περιβάλλοντος της σειράς. Τρεις καινούριοι αντίπαλοι, βγαλμένοι από τις εικονογραφημένες περιπέτειες του ήρωα, που σημαίνει απολαυστικές μονομαχίες. Και ένας τέταρτος ...εχθρός, ο βασικότερος απ’ όλους, που δεν είναι άλλος από τον ίδιο το (σκοτεινό) εαυτό του ανθρώπου- αράχνη.

Κάπως έτσι συντίθεται το παζλ της τρίτης κινηματογραφικής περιπέτειας του Spiderman, η οποία κερδίζει ταυτόχρονα τον τίτλο της πιο ακριβής ταινίας όλων των εποχών με κόστος σχεδόν 300 εκατομμύρια δολάρια! Ή, πιο απλά, το Spiderman 3 μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια επική υπερπαραγωγή που βαδίζει στα χνάρια των προηγούμενων ταινιών της σειράς.